Asasinado Ignacio Uria. O seu delicto xerar riqueza e postos de traballo en Euskadi

Gardas civís, políticos, militares, funcionarios de prisións, policías, empresarios, traballadores... todos somos obxectivos de ETA.

Que valientes son. Asasinaron a unha persoa que cometeu o delicto de xerar riqueza e postos de traballo en Euskadi. Son uns valentes.

Independentistas, autonomistas, españolistas, dereitas, esqueras, nacionalistas, progresistas, liberais, conservadores, todas e todos podemos pensar o que queiramos, pero esto condeámolo todos e todas.

Pero a culpa non é só de quen aperta o gatillo da pistola. Hai xente que pasa información, xente que non condea, xente que consinte. Hai moita xente corrompida en Euskadi. E esto nunha democracia non ten cabida.

O PP fai dobre salto mortal invertido con tirabuzón

Sí, os do PP acaban de facerse malabaristas e funanbulistas dignos do Ciro do Sol. Onte tiñan a aoportunidade de condenar a moción de censura plantexada contra a alcaldesa de Mos polos concelleiros do PP e un tránsfuga, e como sempre non o fixeron.

En Ourense eso non nos sorprende porque tampouco condenaron as mocións de censura de Calvos de Randín e A Pobra de Trives.

Logo viran con que eles son os garantes das esencias da democracia, pero así é o PP en Galicia. Núñez Feijóo cada día practica máis a política do "todo vale" á que nos ten acostumados Baltar.

Investimentos nas comarcas e selado do vertedoiro de Castro Caldelas

Hai hoxe dous meses anunciaba que se acababa de aprobar, por parete da Xunta de Galicia, a clausura do vertedoiro de lixo do Teso. Antonte foi aprobada no Consello de Ministros unha partida de 216.000 euros para poñer un punto e final sobre este vertedoiro incontrolado.

Pero non só estas son as boas novas para Castro Caldelas. O noso Concello, ó igual que todos os de España, vaise ver beneficiado polas medidas adoptadas polo goberno para incentivar a economía e o emprego. Así Castro Caldelas percibirá preto de trescentos mil euros para investir en obras e así poder poñer o seu grao de area para reactivar as obras e a economía española.

Hoxe pola tarde acudirei a unha reunión a Santiago de Compostela onde se nos explicarán os pormenores destas actuacións.

O montante que percibirán os Concellos da Comarcaé o seguinte:

Parada do Sil: 133.000 €, Montederramo: 190.000 €, A Teixeira: 92.000 €, Castro Caldelas: 299.000 €, Chandrexa de Queixa: 127.000 €, A Pobra de Trives: 464.000 €, San Xoán de Río: 144.000 €, Manzaneda: 189.000 €, e Vilariño de Conso: 129.000 €. O total para a comarca ascende a 1.767.000 €, é dicir 294 millóns das antigas pesetas.

Esto si que é o que de verdade precisan as entidades locais, que lle dean cartos para investir onde é mellor e non que o goberno ofreza paquetes pechados que moitas veces son de difícil aplicación. A autonomía local vese así reforzada.

Esperanza

Hai xestos que inspiran esperanza. Onte Barack Obama, presidente electo dos EE.UU. presentou o seu equipo en materia de seguridade e política exterior, que estará capitaneado por Hillary Clinto (creo que foi unha moi sabia elección) e nese acto pronunciou unha frase que dicía "Necesitamos un futuro con máis socios e menos inimigos". 

Creo que algo está a cambiar na política exterior dos EE.UU. Ogallá que está esperanza se torne en realidade. Creo que será unha boa nova para todo o Mundo.

AZNAIR

Imaxino que logo de destaparse o gravísimo escándalo de que Aznar e Bush tiñan un pacto segredo referente ó caso dos vóos a Guantánamo ó PP e o señor Aznar pedirán disculpas publicas.

Pero repito, imaxino. Porque seguro que só o vou poder imaxinar. Coma sempre o PP botará balóns fóra e será incapaz de recoñecer que nos levou a unha guerra ilexítima e que aínda por riba axudou a vulnerar todos os dereitos dos presos que foron transladados a ese limbo da xustiza internacional que se chama Guantánamo. 

Primeiras neves por Caldelas e Comité Nacional Galego

Esta foi unha fin de semana de neves en case toda Galicia. Tamén chegaron ata Castro Caldelas, e en boa cantidade.

O venres pola tarde-noite tiven que ir a Santiago de Compostela e no alto de Santo Domingo xa se anunciaba unha fin de semana blanca. Asistín ó primeiro Comité Nacional do PSdeG-PSOE dende que se renovou tras o 11 Congreso Nacional e alá deuse o pistoletazo de saída para elexir ó noso candidato á Presidencia da Xunta de Galicia. Tamén se elexiron ás sete persoas que formarán o Comité Nacional de Listas, e tiven o enorme pracer de ser un dos elexidospor aclamación  polos/as compañeiros/as membros do Comité Nacional Galego, todo un orgullo.

Pero coma vos dicía, o sábado tivemos algunhas dificultades para subir ata Castro Caldelas por mor da neve. Tivemos que facer dous intentos, pero ó final chegamos para comer. O máis difícil foi pasar á media tarde cara a Torbeo xa que polas estradas secundarias non pasara o quitaneves e estaba todo o camiño con medio palmo de neve.

De todos os xeitos foi unha fin de semana completiña e pra disfrutar das primeiras nevadas

A Esperanza Aguirre róndana as situacións límite

Primeiro foi aquel accidente de helicóptero con Rajoy e hoxe tivo que ser desaloxada dun Hotel de Bombay no medio dun tiroteo.

Zapatero pídelle á Igrexa que respecte todas as memorias

Ante as verbas de Rouco Varela reclamando esquecemento por parte dos familiares do bando republicano  e afondando en que en España hai unha gran preocupación porque se está a remover o pasado, Zapatero lembroulle á Igrexa que ten canonizado a preto de 1000 víctimas da Guerra Civil e están en proceso outras 500 (curiosamente todas do mesmo bando, do franquista).

As verbas textuais de Zapatero foron:

"Si todos los ciudadanos han respetado que la Iglesia Católica haya hecho un número muy importante de canonizaciones de mártires, ¿por qué no debemos respetar, en ese espíritu de reconciliación, que familiares de víctimas de la Guerra Civil puedan saber dónde están enterrados sus seres queridos y puedan obtener la satisfacción de ese reconocimiento?"

A Baltar rómpeselle o chiringuito por todos os lados

Estes días Baltar non dá feito a tapar buracos no seu partido na provincia de Ourense. En Vilamartín de Valdeorras, feudo do PP de toda a vida, a crise "popular" comezou nas pasadas eleccións locais cando o sempieterno alcalde Candal (primeiro edil dende o ano 1973) estivo a piques de perder a maioría absoluta.

Os acontecementos fóronse desenvolvendo dun xeito kafkiano ata chegar ó último pleno. A este asistiron os catro edís do PSOE, un do BNG, e sorpresa.........polo PP só acudiu Candal.

O resto de concelleiros deixaron abandoado ó seu cabeza de lista (a súa filla e número dous incluída). Aquí comezou o que podería ser o próximo guión dunha película de Berlanga.

Candal carga contra os seus concelleiros (filla incluída). Estes cargan contra Candal. O alcalde di que pactará coa oposición. Logo manifesta que non fará campaña para o PP nas vindeiras eleccións. Máis tarde di que os mellores partidos son BNG e UPyD (menudo cacao mental ten este home).

Nesto chega Baltar e manifesta na prensa que xa ten todo arranxado, que falou con Candal e que este dimitirá como alcalde o vindeiro sábado. O alcalde  di que así o fará.

Máis tarde Candal vólvese atrás e di que ó mellor non dimite. E o último episodio (de momento) prodúcese hoxe cando Baltar manifesta na prensa que non descartea que Candal pode volver a ser o vindeiro cabeza de lista en Vilamartín e que aínda non sabe a quen proporán como primeiro edil no vindeiro pleno.

Baltar é zorro vello e sabe perfectamente a que está xogando. Sabe que segundo a lexislación vixente no vindeiro pleno só poderán optar á alcaldía ós/ás cabeza de lista dos tres partidos con representación no consistorio valdeorrés. Pero como Candal agora está en contra da súa filla hai que calamlo e enganalo. Por eso manifesta que aínda son sabe quen se porá á cabeza da corporación e que ó mellor recupera a Manuel Candal para as vindeiras eleccións.

Mentras tanto ó que vai facer Candel no pleno do sábado é unha incógnita.

Benaventurados os amnésicos, porque deles será o reino dos ceos

Esto era o último que faltaba. Agora sorpréndenos Rouco Varela, presidente da Conferencia Episcopal,  dicindo que " aveces é preciso esquecer" para chegar á reconciliación.

E eu pregúntome, por que sempre lle toca ter que esquecer ós mesmos?

Deixovos ó artigo que resume á comparecencia do xefe de Jiménez Losantos para que lle deades unha ollada, se é que non vos dan nauseas antes de chegar ó final:

“A veces es necesario saber olvidar”. El cardenal de Madrid y presidente de la Conferencia Episcopal, Antonio María Rouco Varela, resumió este lunes en esa frase lo que a su entender sería “una auténtica y sana purificación de la memoria”. El purpurado madrileño, que pronunció su primer discurso como presidente del Episcopado español en su asamblea plenaria, aludió con respecto a las consecuencias del movimiento por la memoria histórica a “una justificada inquietud ante el peligro de un deterioro de la convivencia serena y reconciliada” alcanzada por la sociedad española.

Por si la comparación con el ambiente previo a la Guerra Civil no quedaba clara, Rouco alertó de que, aunque “la actual situación internacional y nacional no es la misma” que en la década de 1930, “siempre es necesario vigilar para evitar de raíz actitudes, palabras, estrategias y todo lo que pudiera dar pábulo a las confrontaciones que puedan acabar siendo violentas”.

“Es necesario cultivar el espíritu de reconciliación”, añadió Rouco, “no por ignorancia o cobardía, sino en virtud de una voluntad de reconciliación y de perdón verdaderamente responsable y fuerte”.

Recordando anteriores pastorales, el cardenal de Madrid subrayó que, si bien “quedan desconfianzas y reivindicaciones pendientes”, hay que “procurar que no se deterioren ni dilapiden los bienes alcanzados”. Sobre todo, precisó, pensando en los jóvenes: “Hay que liberarlos de los lastres del pasado, no cargándolos con viejas rencillas y rencores”.

Rouco concluyó su discurso condenando “el sacrificio silencioso y legalmente tolerado” que supone el aborto, “una injusticia clamorosa”, y reclamando “una verdadera protección jurídica” para la institución del matrimonio.

Símbolos y convivencia

Si bien Rouco no hizo referencia alguna a la sentencia que ordenó la semana pasada retirar los crucifijos del colegio Matías Picavea de Valladolid, ni a la polémica sobre la presencia de símbolos religiosos en lugares públicos que ha suscitado, sí lo hizo el cardenal de Sevilla, Carlos Amigo, quien consideró que, este tipo de sentencias “no favorecen la convivencia”, que se construye “sobre el respeto”.

“Lo importante es que se eduque a los niños y niñas de Valladolid a respetar los símbolos religiosos de cualquier religión”, añadió. Para Amigo, “las medidas drásticas no educan a las personas”, por lo que resulta importante, en la actual situación, “no tirar por la borda” todos los símbolos religiosos, sino “ayudar a respetarlos”.

El cardenal de Sevilla publicó el último domingo una pastoral sobre la violencia de género (cuyo día internacional se celebra mañana), un aspecto poco tratado por los obispos españoles. En su misiva, Amigo denunciaba que “la violencia de género es siempre una agresión injustificable, que no necesita apellido alguno para ser inadmisible y merecedora del mayor de los desprecios. Una violencia y una tortura moralmente inaceptables, inhumanas y delictivas”.

Cañizares y la “cristofobia”

Mientras Rouco hablaba ayer de memoria, el cardenal de Toledo, Antonio Cañizares, arremetía este domingo contra la “cristofobia” que se esconde a su entender detrás de decisiones como la de no colocar una placa en el Congreso en honor de Santa Maravillas o la sentencia de Valladolid.

Cañizares –quien en los próximos días será nombrado prefecto de la Congregación vaticana para el Culto Divino–,  indicó que, tras estas decisiones, “se denota una cristofobia que, en definitiva, es el odio a sí mismos”. “Sé que me van a criticar, pero nuestra sociedad está enferma, muy enferma”, dijo el cardenal.

Los ataques de Cañizares fueron secundados por los participantes del Congreso Católicos y Vida Pública que, organizado por el CEU, congregó el pasado fin de semana a más de un millar de católicos. En el manifiesto final del mismo, entre otras cuestiones, se condenaba la “quiebra moral profunda de los valores cristianos que han generado y vertebrado, durante siglos”, la identidad de los españoles como pueblo, y se llamaba a “la actuación personal concreta y coherente” de los católicos. Su discurso también hizo hincapié en la crisis económica, que identificó con “el derroche y la ostentación, privada y pública”.

Artigo de Jesús Basante para Público.

Un grave atropello. Apoia a María José Blanco Barea

Prégoche que lle adiques uns minutos á lectura deste post e que xulgues por ti mesmo/a se esto non é un grave atropello e unha inxusticia. Se estás de acordo conmigo únete a esta campaña a través deste enlace.

PETICION DE INDULTO PARA MARIA JOSE BLANCO BAREA

ANTECEDENTES

Hace unos diez años, María José Blanco Barea trabajaba como abogada y su futuro era halagüeño. Tenía ilusión, fuerza, salud, independencia económica y recursos. Quedó embarazada pero aparecieron en ella los primeros síntomas de la enfermedad de Parkinson. La bondad de estas primeras manifestaciones de la enfermedad no impidió que su decisión de ser madre y traer ese hijo al mundo cambiase. En estas circunstancias, el que era pareja de María José y padre biológico del niño, pronto se perdió de la vida de María José Blanco y su hijo dejándoles en la más absoluta indefensión social, emocional y económica.

La rápida evolución de la enfermedad de María José causó su baja laboral, la dolorosa renuncia al ejercicio de su profesión y su empobrecimiento económico, teniendo que recurrir a familiares y amigos para poder continuar proporcionando a su hijo bienestar, cuidados y atenciones.

Afortunadamente se cruzó en sus vidas Javier, juntos han formado una familia. Javier no ha tenido problema en unir su vida con la de una mujer con Parkinson, que tiene un hijo pequeño y que no cuenta con recursos económicos. Ha demostrado ser generoso, comprometido con su pareja y con la convivencia familiar, ha puesto a disposición de su mujer y del niño todo cuanto él posee. Para el niño, Javier es su referente paterno.

Lo expuesto hasta ahora se resume en una madre cuyo padecimiento físico la lleva a renuncias: laborales y económicas, pero que ha sabido buscar estrategias para poder proporcionarle a su hijo estabilidad, bienestar y cariño.

A los problemas de salud, de esta mujer, se añadió que el padre biológico del menor que ya tenia 4 años solicitó visitar al pequeño y ejercer la paternidad. En ese momento Maria José, su marido y el niño, formaban una familia.

Cada progenitor comenzó a reivindicar aquello que consideraba adecuado, bien en defensa de sus derechos o en los del menor.

Para defender sus posiciones han recurrido a psicólogos, psiquiatras, trabajadores sociales y a los tribunales. Se han sucedido denuncias, recursos, peritaciones, apelaciones e incluso hasta la manipuladora influencia del pretendido y en la actualidad no menos dañino SAP (Síndrome de Alienación Parental).

SITUACION ACTUAL

Después de 6 años de batallas legales, el balance actual de todo éste proceso es el siguiente:

- La madre del niño, Maria José, está en prisión.
- El padre biológico tiene la tutela y la custodia del niño, mientras la madre cumpla condena.
- El marido de Maria José tiene a su pareja en prisión y no puede ver, ni mantener contacto alguno con el menor.
- El niño, que está a muchos kilómetros de su residencia habitual:

• No puede ver a las personas a las que está más unido (su madre y el marido de ésta).
• Ha cambiado de ciudad.
• De costumbres.
• Ha de cambiar de colegio.
• Ha dejado atrás a su familia habitual, a sus amigos y a los compañeros de clase.
• Hasta el clima y la idiosincrasia del nuevo lugar son diferentes.

¿No es mucho desarraigo para un niño pequeño?
¿Cuánta inseguridad, temor y sufrimiento puede estar padeciendo?

Son muchas pérdidas para un niño de nueve años.

- Él sabe que su madre está enferma y en prisión.
- Tal vez responsabilice al padre biológico por el hecho de que su madre esté encarcelada. Incluso puede llegar a culparlo de todo lo negativo que le ocurra.

La falta de “entendimiento” entre adultos han llevado al:

- Al sufrimiento directo de las personas implícitas en el conflicto.
- Al desarraigo de un menor de su núcleo familiar, vivienda, colegio y amigos.
- Y a una mujer que ha de combatir minuto a minuto los nefastos síntomas del Parkinson en una prisión y, lejos de su hijo (motivo de su vivir y que la hace batallar cotidianamente con la enfermedad).

CONCLUSIÓN

María José Blanco lleva muchos años con la condena del Parkinson, no necesita más barrotes ni más cadenas. Toda persona tiene un límite y ella necesita un ambiente acogedor, cariñoso, armónico y una ilusión para soportar o atenuar su sintomatología.

La situación actual no beneficia a ninguna de las partes. Tan sólo potencia el rencor de unos hacia los otros, incluido el resentimiento que puede ir germinando en el niño hacia la figura del padre biológico.

Es preciso poner racionalidad, comprensión y humanidad para que éste caso deje de causar tanto sufrimiento e impedir que se produzcan secuelas irreversibles para el niño, para Javier, María José e incluso para el propio padre biológico del menor.

Es necesario que María José Blanco Barea, salga inmediatamente de prisión.

SOLICITUD

Por todo lo dicho y dado el estado de salud en el que se encuentra, se solicita:

A. El indulto total de las penas a las que se ha condenado a Dña. Mª José Blanco Barea por desobediencia judicial a los diversos casos que se relacionan con la asignación de la Patria Potestad de su hijo.

B. En cualquier caso y con carácter de urgencia su excarcelación para el cumplimiento de la condena en su propio domicilio, por razón de la enfermedad que padece y amparada por las directrices de la OMS, por carecer de cualquier medida de autoprotección.

Se queres asinar a petición de indulto podes facelo dende aquí. Gracias e difunde esta nova sempre que podas.

Estamos boquiabertos coa nova publicada polo xornal El País

En Castro Caldelas hoxe estamos todos coa boca aberta vendo a nova que publicou o xornal El País sobre que unha empresa portuguesa pretende montar unha fábrica que custa máis de  dous mil millóns de pesetas en Castro Caldelas.

No Concello ninguén temos constancia de nada e eu andiven todo o día a facer indagacións e non sei dunha soa persoa que me poda dar máis información. Imos ver se o luns hai máis sorte.

Ruta do Río Mao, non hai fotos nin palabras que poidan describir tanta beleza

A pasada fin de semana fomos facer a ruta do Río Mao en Parada de Sil(recentemente aberta) Belén, Juan Luis, Natalia, Alfonso, Dori, Teti, Sul e máis eu. Sei que pode soar algo cursi, pero non hai palabras nin fotos que poidan describir a beleza destas fragas de castiñeiros.

O día foi perfecto, a época do ano sen duda que a mellor, a compañía inmellorable, a comida estivo moi ben e qu máis se pode pedir...

Dende aquí quero convidarvos a que vos animedes a facer a ruta, porque non vos ides ir indiferentes. Creo que esta é a mellor época, aínda que ó cruzar a fraga imaxino que en cada estación parecerá que estades facendo un camiño distinto.

Pois nada a camiñar, e logo xa nos contaredes. Por certo se queredes ver unha boa chea das fotos dese día pasade polo blog do Ponte Louco.

Feisbú caldelao (facebook para os que non saiban idiomas)

Esta entrada vai dirixida para todos/as os/as caldelaos e xente da comarca ou que teña algo que ver coa nosa terriña. Estes días Lucía comezou a montar un grupo no facebook sobre Castro Caldelas. Pediume que lle botara unha man e neso andamos.

Xa temos contactos coa xente do Ponte Louco que foron dos primeiros en integrarse, pero tamén andan por ahí xente de Montederramo e da Teixeira.

Estades todos/as convidados a participar e aportar ideas, fotos, vídeos, textos.... todo o que vós queirades. Esperámosvos no grupo, e para os que tedes blog, se podedes facede extensiva esta mensaxe nas vosas bitácoras.

Buscando ó Obama vasco

Teño que confesalo, este post é un plagio puro é duro do blog de Maripuchi y su Mundo (o cal vos recomendo que visitedes), pero é que me fixo tanta gracia que volo tiña que ensinar...aínda me estou rindo agora (espero que ninguén se tome esto a mal).

O efecto Obama chega ata Euskadi. Ó estar ás portas dunhas novas eleccións fai que os partidos políticos busquen un candidato con moito tirón como Barack Obama.

Espero que vos riades tanto coma min ;)

A que esperas para abrir unha conta no facebook

Non son eu moito facerlle publicidade ás empresas, pero dende aquí quixera convidarvos a todos/as os/as que me ledes a que abrades unha conta nunha das redes sociais que máis se empregan hoxe en día, Facebook. Logo buscade o meu perfil e o de outras persoas que coñezcades e unídevos a nós, é unha experiencia bonita e onde todos/as poderemos estar en contacto e enterados de moitas cousas case o instante.

Creo que é unha das mellores ferramentas que hai hoxe en día na rede é que ás organizacións lle poden sacra moito partido. É como estar nun bar moi grande falando e intercambiando opinións con moitos/as amigos/as.

Parabéns para Ignacio Escolar

Estes días falláronse os premios bitácoras.com 2008. Dentro destes hai varias seccións, e unha delas é a de mellor blog político. Á final chegaron o blog dun bó amigo, César Calderón con Neto Ratón 2.0, III República.es e o gañador Ignacio Escolar, director do xornal Público co seu blog Escolar.net.

Calquera dos tres tería ben merecido ter recibido o premio, debido a súa calidade, pero Escolar levouse o gato á auga. Espero que César ou o autor de III República segan a traballar como o están facendo porque serán merecedores de moitos premios.

Que estes tres blogs chegaran á final é un bo síntoma de que o pensamento de esquerdas cada día está máis forte na rede.

Bono non me "Maravilla"

Estiven pensando, e moito, se escribir ou non este post. Non quería facer un mundo do tema de Bono e a Santa Maravillas.

Imaxino que a estas alturas saberedes que Bono, presidente do Congreso, quere colocar en dito edificio unha placa conmemorativa de dita monxa, hoxe en día só hai dúas: unha para Clara Campoamor polo sufraxio feminino e outra de Juan Carlos I pola reinaguración do edificio.

Pois a Bono non lle chega con facer a proposta, que levantou un salpullido entre gran número de deputados/as e cidadáns, para que onte remate dicindo que "os dos partidos propios son uns fillos de puta".

É certo que hai que tomar as cousas de quen veñen, e Bono a min non é que me quite moito o sono. Pero mentres houbo compañeiros/as do PSOE que dixeron que non lles molestaran as palabras de Bono, eu creo que estou no meu dereito de dicir que me sentín doblemente ofendido: pola intención de colocar a placa e polas súas palabras.

Non quero seguir profundizanto no tema, só dicir que me sentín molesto e que Bono a min non me "maravilla".

Por certo, e non é por ter mala hostia, non se vos parece a monxa a Zaplana?

A democracia está de noraboa

Levaba uns días sen escribir xa que estiven de mini vacacións: Madrid, Cuenca e Toledo, e logo un par de días de descanso (traballando) en Ourense. Por elo todos estes días non escribín nada.

Onte a noite deiteime pensado en que ía a escribir hoxe, e aquí me atopo cunha das mellores novas que podía dar: a detención do xefe dos comandos de ETA, Garikoitz Aspiazu Rubina, alias Txeroki na localidade francesa de Cauterets (preto de Lourdes).

Posiblemente ETA, como reacción a esta detención, volva a cometer pronto outra das súas atrocidades. Pero ó poñer "fora de circulación" a Txeroki, posiblemente a democracia aforrará moitos mortos, xa que este era un dos máis sanguinarios asasinos da banda terrorista.

Os meus parabéns as forzas e corpos de seguridade franceses e españois por esta detención (xunto coa doutra terrorista).

Obama danos as grazas a todos/as os/as que axudamos na campaña

Hai un ratiño acabo de recibir unha mensaxe en nome de Barack Obama. Esto débese a que dende hai un tempo participo como activista da súa candidatura na rede social Facebook.

É unha mensaxe de agradecemento por todo o traballo que levamos facendo miles de ciberactivistas en prol do cambio en EE.UU., e en consecuencia no Mundo enteiro.

Aquí vos deixo unha traducción do mesmo:

"Ahora mismo estoy a punto de entrar a Grant Park para hablar con todos los allí reunidos, pero quería dirigirme a ti en primer lugar. 

Acabamos  de hacer historia. 

Y yo no quiero que se olvide cómo lo hicimos. 

Tú has hecho historia todos los días durante esta campaña - todos los días que petasteis en las puertas, hicisteis una donación, o hablasteis con la familia, amigos y vecinos acerca de por qué crees que es el momento para el cambio. 

Quiero dar las gracias a todos vosotros que disteis vuestro tiempo, talento y pasión por esta campaña. Tenemos mucho trabajo por hacer para nuestro país de nuevo, y voy a estar en contacto con vosotros pronto y en lo sucesivo. 

Pero quiero ser muy claro acerca de una cosa ... 

Todo esto sucedió gracias a ti. 

Gracias, 

Barack"

Estas verbas de Barack Obama tamén van adicadas a todos/as os/as que sin estar implicados na campaña cremos que outro Mundo, distinto ó que vivimos con Bush e Aznar é posible.

Mans arriba, esto é un atraco

Celso Delgado, Deputado no Congreso polo PP de Ourense

Ourensanas e ourensáns... mans arriba esto é un atraco. O PP quérenos roubar a carteira, e desta vez vai chea de cartos.

Resulta que hai uns días preséntanse os Presupostos Xerais do Estado. Criticados ano tras ano polo PP porque según eles sempre deixaban Galicia de lado (hai que ver as comparacións mentres gobernaba o PP e agora co PSOE) resulta que desta vez veñen cheos de cartos para a provincia de Ourense para acometer as obras do AVE no seu tramo Lubián-Ourense.

Alberto Núñez Feijóo Presidente do PP de Galicia

Celso Delgado en nome do PP (autor material) auspiciado por Núñez Feijóo (autor intelectual) e co beneplácito de José Luis Baltar (cómplice e encubridor) presentan unha enmenda ós Presupostos para que se lle saquen 134 millóns de euros ás obras do AVE no tramo Lubián-Ourense e queren que as leven para outras provincias.

José Luis Baltar, Presidente do PP de Ourense e da Deputación Provincial

Fai falta ter cara dura... estes que sempre están a dicir que o AVE non chegará a Ourense no 2012 agora son os que desexan ver como esta infraestructura se retrasa máis e máis para Ourense.

Rolda de Prensa do PSdeG-PSOE de Ourense. de esquerda á dereita: Laura Seara deputada autonómica, Paco Rodríguez alcalde de Ourense, Pachi Vázquez secretario provincial do PSdeG-PSOE en Ourense e Conselleiro de Medio Ambiente, Miguel Fidalgo senador e secretario de organización do PSdeG-PSOE de Ourense, Alfredo Gacía alcalde do Barco de Valdeorras e portavoz socialista na Deputación de Ourense

Hoxe o PSdeG-PSOE de Ourense denunciou este feito e anunciou que presentará mocións nos Concellos e Deputación pedíndolle o PP provincial que se posicione ó respecto. Tamén se enviarán cartas ás asociacións, sindicatos e empresarios para que denuncien estes feitos. E, á vez, enviaránse folletos explicativos a cidadanía ourensana xa que certos medios de comunicación non se queren facer eco desta nova tan mala para Ourense.

A ver con que nos sae Baltar desta vez na Deputación cando se debata a moción sobre este tema

Sayonara babies

Como dicía o gobernador de California (e bon amigo de Bush), Arnold Schwarzenegger en Terminator "Sayonara babies".

E como din no meu pobo "Que vaian con Deus".

Remata o pesadelo

De Pinto & Chinto para La Voz de Galicia

Hoxe seguramente en case todos os blogs, webs, periódicos, etc... faranse análises moi profundos e sesudos sobre as Eleccións dos EE.UU.

Eu, máis que a escribir, voume adicar a ler todo o que poida sobre este proceso electoral, que é un paso adiante na historia de EE.UU. e do Mundo.

A partir de hoxe, quédanos esqueder. Esquecer este pesadelo que levamos sofrendo estes oito anos. Agora, como vemos na viñeta de Pinto e Chinto só queda limpar esa suxa mancha que deixou Bush por todo o Mundo, froito da súa política.

Esperemos que todo o que se faga agora sexa mellor para o ben de todos.

Eu desta campaña quédome con tres fotos do The New York Times. A primeira delas é de Damon Winter e as outras dúas de Doug Mills. Creo que expresan con total claridade o que foi todo este proceso electoral.

A emoción dos votantes negros, maioritariamente o partido Demócrata, reflíctese perfectamente na cara deste elector. Está vivindo un momento histórico, un paso máis para acabar con certos tabús racistas e xenófobos.

Gaña en EE.UU. un candidato fillo dun inmigrante, algo que posiblemente tardemos moito tempo en ver en Europa. Moitas veces presumimos os europeos de aperturistas respecto ós americanos, pero creo que hoxe recibimos unha lección de democracia. Esta muller, afroamericana, parece darlle gracias o seu Deus por terse cumprido o seu soño.

Obama, ante centos de votantes dá un dos seus últimos mítines. É tanta atención que desperta que a ninguén lle importan as inclemencias do tempo.

Só quería facer un apunte sobre a campaña electoral. Obama baseouna na cidadanía dos EE.UU. e do Mundo, McCain baseouna na terra, na Patria, nos EE.UU. Esa é a gran diferencia entre quen pensa na xente e quen pensa no terruño. Este tamén é un mal que se dá en España por parte de todos os nacionalismos, os que só miran cara as súas rexións e os que só miran cara a esa "gran España", fronte a estes hai outros que se preocupan máis do que lles pasa as persoas.

Creo que vós xa me entendedes ;)

Ogallá hoxe sexa o último día dunha época moi escura para a humanidade e comece unha moito máis clara.

Vivamos como galegos, versión New York

Séguenme a gustar estes anuncios de Gadis. Aquí vos deixo o "Vivamos como galegos", versión New York.

Escándalo no PP. Baltar ten que dimitir.

Baltar é un dos políticos máis "pillos" que coñezo e é moi difícil pillalo nun renuncio, aínda que facer fainos a diario. Pero desta vez meteu a pata hasta o fondo. Foi de viaxe oficial a Arxentina e Uruguai como Presidente da Deputación e adicouse a facer actos do Partido Popular, mezclando o institucional co partido.

No cumio dos seus desatinos non se lle ocorreu mellor idea que ó remate dun acto do PP, e no mesmo estrado, asinar un convenio de colaboración entre a Deputación de Ourense e o Fogar español do ancián.

Imaxino que desta vez presentará a súa demisión sen que ninguén lla teña que pedir.

Podedes ampliar a información no xornal El País.

Agora imos para o Pleno, que promete ser movidiño, e despois cóntovos.

Volven os malnacidos

Hoxe ETA volveu a atentar de novo. Pero coma sempre, máis pronto ou máis tarde, acabarán todos cos seus osos na cadea. Ó final danos materiais e heridos case todos leves, pero hoxe poderiamos volver a falar dunha grave desgracia.

Estou indignado

Teño que confesar que hoxe cando vin na prensa o que a Raíña Sofía opinaba sobre determinados temas de actualidade o primeiro que se me veu á cabeza foi colgar un post co título de ¿por que no te callas?.

Pero vou intentar ser un pouco comedido e non extenderme. Simplemente quero deixar unha pregunta no aire ¿está unha raiña para opinar sobre si a unión entre dous homosexuais é un matrimonio ou non?, ¿está unha raiña para opinar sobre o aborto?, ¿está unha unha raiña para opinar sobre a eutanasia?.

Son republicano confeso, aínda así teño a Sofía e Juan Carlos en boa consideración como persoas. Pero hoxe a raíña perdeu moitos puntos debido a súa frivolidade á hora de tratar temas moi seios e profundos e onde creo que ela non debe opinar. Para eso é a Raiña de todas e todos, segundo a Constitución.

Non se rompeu España, rompeuse o PP (e o que queda)

Lembrades cando Rajoy facía de pitonisa e repetía aquelo de "España se rompe" ata a saciedade. España rompíase por Galica, por Navarra, por Euskadi, por Cataluña... Ía quedar feita un andraxo e non a ía recoñecer ninguén. Había algúns que se adicaban a facer de altofalantes de Rajoy e non deixaban de saturarnos con aquelo da "Balcanización de España".

Pois coma sempre, o tempo pon a cada quen no seu lugar, resulta que España non se rompía, e non se rompeu. 

Eso si, o que se está a romper e o PP. O primeiro capítulo estase a escribir en Navarra. Xa non ten volta atrás. O PP liquida a alianza que tiña con UPN dende fai 17 anos.

Pero este non é o último paso. Xa veredes o que vai acontecer en Galicia logo das Eleccións Autonómicas, e máis concretamente na miña provincia, Ourense. Baltar quere despedirse da política con traca final, e acordádevos do que digo, antes dun ano hai refundación de aquel partido que aínda conservan no conxelador: centristas de Galicia. 

Só falta saber se se porá el á fronte ó principio ou deixará ó principiño que o comande.

Coma sempre, o tempo dirá...

As falacias do PP e Núñez Feijóo

Hai algúns que se sinten moi a gusto nesa teoría de que unha mentira repetida mil veces convértese nunha verdade. Un dos máis fieis seguidores desta máxima é Núñez Feijóo e o PP de Galicia.

Levan urdindo dende hai meses unha campaña de acoso e derribo contra o Executivo galego porque según eles viven instalados na riqueza, na abundancia e na opulencia. 

Xa hai un tempo dende o PPdeG acusaron a Touriño de irse de vacacións coa súa dona a costa do erario público. O Presidente presentou a documentación que acreditaba que os pagos os fixeran el do seu peto, e dende ese día, como por arte de maxia, ó PP xa nunca máis lle interesou o descanso estival de Emilio P. Touriño.

Hai un ano o Presidente da Xunta cambiou un dos coches do seu parque móbil por outro similar. Un coche bastante caro debido á blindaxe e máis medidas de seguridade que posúe, un coche similar ós de Fraga cando era presidente e ó dos demais presidentes das autonomías. Daquelas non lle interesou o tema ó PP, pero sacouno este días decindo que o coche se acababa de comprar en plena crise e que desbordaba luxo por todas as ventaniñas. Só lle faltou dicir que estaba forrado en ouro. Outra mentira máis, pero ó PP dalle igual.

Hai unha semana, unha deputada do PP acusa ó vicepresidente da Xunta de adicar poucos cartos a gastos sociais e de gastar moito en complementos de luxo para o seu coche. Para elo pon como exemplo a adquisición dunha neveira valorada en 6000 €. O vicepresidente ipso facto convida á prensa e a deputada a baixar ó coche e ensinar o maleteiro. A deputada por suposto non quere ir, só vai a prensa. Ábrese o maleteiro e... sorpresa, si que hai unha neveira, pero valorada en 85 € e comprada nuns grandes almacéns da capital galega. Por suposto a deputada non admitiu o seu erro.

A última de todas estas falacias é a xurdida en torno ó despacho de Touriño. Di Rueda, secretario xeral do PPdeG que se acaba de reformar e que as obras ascenderon a dous millóns de euros. A verdade é que as obras custaron 1,3 millóns de euros, leváronse a cabo en 2005 e serviron para reformar tres plantas de oficinas e sals de reunións. Por suposto, e unha vez máis, dende o PP non van a pedir disculpas por terlle mentido a todas e todos os galegos.

Como podedes ver dende o PPdeG están instalados na campaña "Difama que algo queda" de acoso e derribo contra a Xunta de Galicia e os seus dirixentes. Pero no PP deberían saber unha cousa os galegos e as galegas non somos tontos, e tanta mentira van a pagala nas urnas

Patxi López e o compromiso coa política 2.0

Patxi López convidounos esta fin de semana ó seu gran número de amigos a través do Facebook e tamén do seu blog a que lle plantexasemos preguntas e dúbidas ata o día 30. Comprométese, a que logo de agrupalas por temas, a contestalas e resolver as dúbidas que teñamos.

É esta unha gran empresa, xa que visto o éxito que ten a súa bitácora e a súa actividade nas redes sociais nas que participa, pódenlle chover cuestión por todos os lados.

Dende logo é loable esta iniciativa. Deberían tomar boa conta dela outros/as políticos/as relevantes que por falta de tempo non están en contacto ó suficiente coa xente. Esta é unha forma de mellorar o achegamentopermanente coa cidadanía.

Eu xa lle acabo de plantexar as miñas dúbidas, se vós queredes facer o mesmo achegádevos ata o seu blog.

Fotografía do Álbum de Patxi López no Facebook