Flickr ven de censurar a campaña das Linces

Flikr, ese sitio imparcial onde se poden colgar as túas fotos, baixo a influencia dalgún bispo con man no tema ven de retirar todas as fotografías que tiñan colgadas as do grupo de Las Linces.

O malo de intentar censurar algo en internet é que case ó momento e de forma exponencial obteñas como di Maripuchi unha resposta viral.

A dobre moral da Igrexa

Unha vez máis a Igrexa volve ameazar o Goberno de España con sacar as súas hordas ás rúas. Esta vez será para protestar pola reforma da Lei do Aborto.

Eu xa non sei se cando saen á rúa é para protestar por que ven amenazados os seus dogmas ou si é para seguir desgastando ó goberno do Partido Socialista, por que onde estaban os bispos cando baixo o goberno do PP se practicaron en España 500.000 abortos. Fai falta ter estómago para utilizar deste xeito á sociedade.

Onde estaba a Igrexa cando a sociedade saía ás rúas a defender o Non á Guerra, cando a xente saía a defender a vida e a defender que non se matara a ninguén. Estaban nas súas madrigueras acumulando rencor para soltalo logo todo xunto. Síntome avergonzado de que xente así do poder clerical  siga enganándo a miles de persoas que obran de boa fe.

E eu sigo a preguntarme, se a Igrexa defende o dereito á vida, se está en contra de calquera suposto no referente ó aborto. 

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) logo a favor de que unha persoa que foi violada ou unha persoa que sabe que o seu fillo vai a traer consigo unha grave enfermidade sexa obrigada a parir esa criatura?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se empregue o condón e que cada ano miles e miles de persoas (sobre todo en África) se vexan infectadas polo SIDA e teñan que morrer?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se poda investigar con células nai e que deste xeito non se podan producir avances como o do neno que naceu en España o outro día e que lle fixo unha doazón de médula o seu irao para poderlle salvar a vida?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se poda investigar con células nai e que deste xeito non se poda producir sangue sintético co que salvar miles de vidas cando se produce un sinistro?

Eu xa non pertenzo a esta Igrexa, pero arrepíntome de ter aguantado tanto tempo baixo o seu seo.

Benaventurados os amnésicos, porque deles será o reino dos ceos

Esto era o último que faltaba. Agora sorpréndenos Rouco Varela, presidente da Conferencia Episcopal,  dicindo que " aveces é preciso esquecer" para chegar á reconciliación.

E eu pregúntome, por que sempre lle toca ter que esquecer ós mesmos?

Deixovos ó artigo que resume á comparecencia do xefe de Jiménez Losantos para que lle deades unha ollada, se é que non vos dan nauseas antes de chegar ó final:

“A veces es necesario saber olvidar”. El cardenal de Madrid y presidente de la Conferencia Episcopal, Antonio María Rouco Varela, resumió este lunes en esa frase lo que a su entender sería “una auténtica y sana purificación de la memoria”. El purpurado madrileño, que pronunció su primer discurso como presidente del Episcopado español en su asamblea plenaria, aludió con respecto a las consecuencias del movimiento por la memoria histórica a “una justificada inquietud ante el peligro de un deterioro de la convivencia serena y reconciliada” alcanzada por la sociedad española.

Por si la comparación con el ambiente previo a la Guerra Civil no quedaba clara, Rouco alertó de que, aunque “la actual situación internacional y nacional no es la misma” que en la década de 1930, “siempre es necesario vigilar para evitar de raíz actitudes, palabras, estrategias y todo lo que pudiera dar pábulo a las confrontaciones que puedan acabar siendo violentas”.

“Es necesario cultivar el espíritu de reconciliación”, añadió Rouco, “no por ignorancia o cobardía, sino en virtud de una voluntad de reconciliación y de perdón verdaderamente responsable y fuerte”.

Recordando anteriores pastorales, el cardenal de Madrid subrayó que, si bien “quedan desconfianzas y reivindicaciones pendientes”, hay que “procurar que no se deterioren ni dilapiden los bienes alcanzados”. Sobre todo, precisó, pensando en los jóvenes: “Hay que liberarlos de los lastres del pasado, no cargándolos con viejas rencillas y rencores”.

Rouco concluyó su discurso condenando “el sacrificio silencioso y legalmente tolerado” que supone el aborto, “una injusticia clamorosa”, y reclamando “una verdadera protección jurídica” para la institución del matrimonio.

Símbolos y convivencia

Si bien Rouco no hizo referencia alguna a la sentencia que ordenó la semana pasada retirar los crucifijos del colegio Matías Picavea de Valladolid, ni a la polémica sobre la presencia de símbolos religiosos en lugares públicos que ha suscitado, sí lo hizo el cardenal de Sevilla, Carlos Amigo, quien consideró que, este tipo de sentencias “no favorecen la convivencia”, que se construye “sobre el respeto”.

“Lo importante es que se eduque a los niños y niñas de Valladolid a respetar los símbolos religiosos de cualquier religión”, añadió. Para Amigo, “las medidas drásticas no educan a las personas”, por lo que resulta importante, en la actual situación, “no tirar por la borda” todos los símbolos religiosos, sino “ayudar a respetarlos”.

El cardenal de Sevilla publicó el último domingo una pastoral sobre la violencia de género (cuyo día internacional se celebra mañana), un aspecto poco tratado por los obispos españoles. En su misiva, Amigo denunciaba que “la violencia de género es siempre una agresión injustificable, que no necesita apellido alguno para ser inadmisible y merecedora del mayor de los desprecios. Una violencia y una tortura moralmente inaceptables, inhumanas y delictivas”.

Cañizares y la “cristofobia”

Mientras Rouco hablaba ayer de memoria, el cardenal de Toledo, Antonio Cañizares, arremetía este domingo contra la “cristofobia” que se esconde a su entender detrás de decisiones como la de no colocar una placa en el Congreso en honor de Santa Maravillas o la sentencia de Valladolid.

Cañizares –quien en los próximos días será nombrado prefecto de la Congregación vaticana para el Culto Divino–,  indicó que, tras estas decisiones, “se denota una cristofobia que, en definitiva, es el odio a sí mismos”. “Sé que me van a criticar, pero nuestra sociedad está enferma, muy enferma”, dijo el cardenal.

Los ataques de Cañizares fueron secundados por los participantes del Congreso Católicos y Vida Pública que, organizado por el CEU, congregó el pasado fin de semana a más de un millar de católicos. En el manifiesto final del mismo, entre otras cuestiones, se condenaba la “quiebra moral profunda de los valores cristianos que han generado y vertebrado, durante siglos”, la identidad de los españoles como pueblo, y se llamaba a “la actuación personal concreta y coherente” de los católicos. Su discurso también hizo hincapié en la crisis económica, que identificó con “el derroche y la ostentación, privada y pública”.

Artigo de Jesús Basante para Público.

E esto será o que nos espere a partir de agora

Manel Fontdevila para o xornal Público 05/09/08

Para que falar, cando sobran as palabras

"Benedetta Sapienza" (Benedicta Sabiduría)

Fágome eco dunha páxina italiana que está apoiándo ó movemento esudiantil da Universidade romana de La Sapienza.

Non sei se estaredes ó tanto de que Ratzinger pretendía visitar como Papa a Universidade máis grande de Italia para inaugurar unha capela e dar unha conferencia sobre a Igrexa e o Catolicismo. A raiz desta invitación, que fora cursada polo Rector Renato Guarini, iniciouse unha ola anticlerical comandada por estudantes e profesores, pero tamén apoiada por colectivos de gais, lesbianas, feministas, ateos, antiglobalización, secotres molestos co Vaticano, etc...

Finalmente o Papa decidiu non acudir a La Sapienza porque o movemento anticlerical, que en Italia estaba hibernado comeza a despertar con moita forza debido as posturas ultracatólicas e ultraconservadores que a Igrexa está levando a cabo. Podedes visitar a web da que vos falo, que se chama Indymedia Roma Node e aínda que está en italiano seguramente podedes comprender todo o que dí. Senón é así podedes visitar un dos múltiples traductores que hai na rede e axudaravos. Aquí vos queda o enlace a un deles worldlingo.

Para rematar só vós quería comentar que nun párrafo desta nova, de xeito moi gracioso, ven a anunciar a web italiana que Benedicto XVI logo de consultar ó Espíritu Santo declinou a invitación da Universidade. Pois nada que lle siga peíndo moitos consllos ó Espíritu Santo e que nos guíe ben neste Mundo a todos os ateos, agnósticos, apóstatas, laicos e outros bichos raros

Remata a Navidade e eu póñome malo do fígado

Poís sí, remata a Navidade, época de excesos culinarios que case sempre se paga cunha visita ó médico por algún tipo de doencia. Eu xa visitei o meu médico onte, pero foi por un problema que arrastro de atrás nun xeonllo. Tamén lle pedín que me fixera unha analítica, pero esquecinme de dicirlle que me mirase haber que é o que me pasa no fígado.

Vouvos a contar. Teño unha gran inflamación no fígado. Comecei a notar unha dor cando me enterei de que a xerarquía da igrexa católica en España ía convocar unha manifestación para defender a familia tradicional porque a vían amenazada. Pensei que non era nada, que era a típica dor que sempre me ataca ó fígado cando vexo a Rouco-Varela na televisión. Pero logo fun vendo como outros bispos e arcebispos, entre eles o ultradereitista García-Gasco (ese que non permite, en contra da Lei, que ninguén se declare apóstata. Outro día falareivos deste tema que tamén me atañe e me preocupa) se posicionaba e atacaba ó Partido Socialista polos avances postos en marcha nesta lexislatura no referente a igualdade de dereitos entre todo tipo de parellas,... e ufff.... a inflamación empeoraba, xa notaba un bulto por debaixo do esternón e entre as costelas que asomaba para afora. Logo comecei a ler as declaracións de Antonio Cañizares, cardenal primado de Toledo- "La familia es la institución social más valorada, pero está siendo sacudida en sus cimientos por graves amenazas, incluso con legislaciones inicuas e injustas" e o meu fígado ía a pior. A estas alturas a bilis xa non me cabe na súa vesícula e comezame a encharcar o meu órgano hepático, pero é máis, non sei como pero á bilis xa me chegou o esófago e está facendo o camiño ó reves que fan os alimentos dentro do meu organismo. Nestes intres estame a chegar á boca e o sabor é insoportable.

Dentro do meu partido hai, segundo estudios, un 25% de católicos, un 50% de persoas que se atopan preto do católicismo pero que non son practicantes e un 25% de agnósticos. Este dibuxo corresponde de maneira moi semellante co da realidad da poboación española. Entón está claro que ningún grupo se atopa en posición de intentar impoñer nada ós demais. Tomo nota, e tamén me aplico o conto.

Pero logo desta análise, eu pregúntome: É lexítimo que un grupo fundamentalista de bispos, que non representan nin tan siquera a toda a igrexa católica intenten impoñer as súas teses retrógradas a toda a sociedade? É lexítimo que unha confesión relixiosa que se atopa en clara ventaxa e privilexios sobre as demais intente que un Estado se identifique unicamente coa súa maneira de entender á sociedade? Eu creo que a resposta rotunda e taxante é que non. Creo que un Estado debe de dictar as Leis e as Normas para todos e todas e que nunca se pode deixar levar por unha confesión relixiosa.

Estes días o arzobispo de Madrid queixouse de que en España retroceden os dereitos humanos, cando o Estado Vaticano non ten asinado moitos dos tratados das Nacións Unidas sobre o tema. O de Valencia lamentouse de que peligrara aquí a democracia, cando eles nin a admiten na súa organización, nin nunca fixeron senón obstaculizala en España. E o de Toledo sostivo que "la familia debe ser la primera prioridad mundial" porque "es lo mejor que tenemos", cando el e todos os demais bispos a eliminan de sus vidas. Seguir crendo nestes guías espirituais non é ter fe en nada, é únicamente caer nunha máis que lamentable credulidade, unha ignorancia ou menosprecio das múltiples advertencias de Xesús contra os fariseos, un grave perxuizo e unha moi perigosa ameaza fundamentalista contra a convivencia entre todos e todas as cidadanas (Fago miñas case ó pé da letra estas palabras de Luis Serrano Rubio deixadas nuns cometarios do xornal El País).

Teño que dicir que creo que o meu partido, o PSOE, non foi nesta lexislatura todo o valiente que me gustaría que fose neste sentido. Cóstame dicilo, pero é o que creo. Paréceme que se tiña que ter revisado o Concordato e que non se debería de haber feito a reforma do IRPF como se fixo, xa que creo que prima a Igrexa Católica, e unha confesión relixiosa débena de manter única e exclusivamanete os seus fieis. Pero dito esto, sigo a apoiar fielmente as posturas do PSOE, porque sei que non todo o mundo dentro dos Socialistas está dacordo cos meus plantexamentos.

De todas maneiras, e como remate, xa que me estou extendendo máis do que me gusta só me queda dicir que o PP debería abndonar a súa postura cínica e dicir se cando chegue o día en que a cidadanía española lle dea a oportunidade de gobernar vai derogar a Lei do Divorcio, a do Aborto, a da Igualdade, a do Matrimonio entre persoas do mismo sexo, etc... Se o van facer que o digan, e se non o van a facer que tamén nolo digan. Que Rajoy deixe de xogar a ser ambigüo.

Espero non tervos aburrido moito, pero este, o da relixión é un tema que me apasiona moito e fai que teña un discurso moi vehemente e cheo de paixón

Esto non é unha inocentada, aínda que poda parecelo

Onte quedeime atónito e estupefacto ó ler a entrevista que unha periodista do xornal La Opinión de Tenerife lle fixo ó bispo de dita illa. Entre outras lindezas obsequiounos con algunhas como que a homosexualidade perxudica ás persoas e a sociedade ou veu a xustificar a pederastia porque hai cativos que provocan.

“Se te descuidas, provócante”. Así falaba dos cativos de 13 anos (¿cantos terán pasado polas súas mans?). O bispo de Tenerife, Bernardo Álvarez, xustifica deste xeito a orixe dundelicto, os abusos sexuais a menores. Considera a pederastia unha derivada da homosexualidade. “Non hai que confundir a homosexualidade como necesidade existencial coa que é practicada como vicio. A persoa [a] practica como pode practicar o abuso de menores”, sinala. O seu xuizo, este delicto nace da busca da “novidade” e convírtese así “nunha forma de sexualidade distinta”.

Mentres tanto o Vaticano exercendo a política do avestruz, escondendo a cabeza e non dicindo nada ó respecto. O que cala otorga.

Espero que o Defensor do Menor e a Fiscalía Xeral do Estado actúen de inmediato (non sei como aínda non o fixeron) ante este atentado contra os dereitos dos menores e os dereitos dos homosexuais.

Cada día que pasa síntome máis orgullosos de ter iniciado o camiño da apostasía (aínda que teño as miñas guerras coa Igrexa, que non me quere recoñecer tal dereito) e non ser partícipe en absoluto de todo este colectivo que o único que fixo ó longo da Historia foi enganar e manipular á Humanidade para poder manterse e perpetuarse no poder.

Seguro que os do PP faran unhas declaracións na prensa estes días ó respecto, e como puiden ler nun comentario anónimo en internet: "¿A culpa? Pois da masonería, do ateísmo, do laicismo, dos roxos, dos comunistas, dos republicanos, dos socialistas, da SER, do País, do Público, dos moros, dos xudíos, dos pagáns, do secularismo, dos nacionalistas, da pérfida Albión, da Modernidade, da Ilustración, de Marx, de Nietszche, de Kant, dos homosexuais, dos ecoloxistas e sobre todo, máis que de nadie, de Zapatero".

Mentras tanto os bispos gardan silencio e van a volver a convocar unha manifestación con Rouco Varela á cabeza, e da man do PP, para facerlle a campaña á dereita baixo a tapadeira de "Concentración a favor da familia cristiana"

Menuda familia.

Día Mundial da loita contra o SIDA

Hoxe é o día mundial da loita contra o SIDA. Unha das enfermidades que máis vida se leva ano tras ano no Mundo, sobre todo nos países africanos e do leste de Asia.

O SIDA é a gran descoñecida entre as enfermidades do noso século. Gran descoñecida porque parece que a xente temos reparo a saber máis dela. Aínda somos moitos e moitas os que escapamos ou evitamos a alguén o saber que é posuidor dos anticorpos do SIDA. Moitos non sabemos nin tan sequera como se trasmite, e mentres tanto pensamos que por contactar cunha persoa posuidora desta enfermidade xa nos imos a contaxiar.

Eu cada vez que falo deste tema, férveme o sangue ó ver que a Igrexa Católica lonxe de axudar a que esta enfermidade non se propaguen como unha praga nos países menos desenvolvidos economicamente, parece que pon unha venda nos ollos e que deixa que día tras día morran centos de persoas. Parece mentira que a Igrexa siga xustificando que non se pode usar o preservativo mentres familias enteiras morren mentres se transmiten esta enfermidade. Menudos salvadores de almas...

A todo esto teño que dicir tamén, xa que ven ó caso, que hai uns meses en Ourense, cidade na que resido, houbo unha gran polémica polo cambio de ubicación da casa do Comité Anti-Sida. Esta é unha ONG que está a facer unha gran labor de concienciación e axuda tanto á sociedade en xeral como aquelas persoas que teñen o SIDA. A vella ubicación do Comité estaba na zona vella, nos viños, e cambiou para a Rúa Cabeza de Manzaneda (uns 200 m. máis arriba pero xa fóra do casco vello) e os veciños botáronse todos á rúa en contra da ONG porque como eles dicían íanlle encher o barrio de maricóns, putas e drogadictos.

Mentres hai xente que desinteresadamente se deixa o seu tempo, os seus cartos e a súa vida en axudar desinteresadamente ós demais, outros somos incapaces de que o SIDA non é unha enfermidade dos outros, é unha enfermidade que nos pode tocar a calquera. Sí, sí, a calquera...

Cada cousa no seu sitio

Cada cousa no seu sitio, nos vós parece?