viernes, 19 de diciembre de 2008

Pepe Blanco en Ourense


Hoxe estivo en Ourense Pepe Blanco, vicesecretario e número dous do PSOE. Ofreceu unha rolda de prensa na sede socialista ourensana acompañado polo alcalde da cidade Paco Rodríguez.

Fronte ós/ás xornalistas e un amplo grupo de persoas que se achegaron para escoitalo falou de moitos temas da actualidade ourensana, galega e española.

Foi preguntado polo AVE, as autoestradas, o seu futuro político, as eleccións galegas, o voto emigrante, as candidaturas, os casos de transfuguismo apoiados polo PP en Galicia.

Maña poderedes ler en todos os medios a súa intervención e máis polo miudo no xornal La Región  que lle fixo unha entrevista en profundidade.

Eu deixovos á nova que publicou o Ourensedixital e que reflexa moi ben o que foi a intervención do socialista lucense ó seu paso por Ourense:

José Blanco pronostica en Ourense que el 1 de Marzo el PP perderá posiciones y el PSOE las ganará

20 de DICIEMBRE de 2008: OURENSE DIXITAL

José Blanco dedicó buena parte de la jornada de este viernes a Ourense, donde empezó cumplimentando al regidor municipal de esta ciudad, el socialista Francisco Rodríguez para luego dirigirse al Parque de San Lázaro a pié y, desde allí, seguir hasta la sede que su partido tiene en la rúa Ribeira de Canedo.

Fue aquí donde José Blanco vaticinó sobre el resultado de las elecciones gallegas del 1 de marzo, y auguró que "habrá un partido que perderá posiciones, el PP, y otro que las ganará, el PSdeG". 
"Saben que me equivoco poco siempre en mis pronósticos", apuntó, tras referirse a los emitidos sobre la victoria del candidato socialista a la Alcaldía de Ourense.
Argumentó su pronóstico en su "plena confianza" en que Galicia "no se detendrá ni volverá al pasado", y en que los gallegos "no van a apostar en este momento por la aventura de final incierto" que, a su juicio, representan el PPdeG y su presidente, Alberto Núñez Feijóo. 
"Los gallegos responderán positivamente a la gestión del mejor Gobierno que nunca tuvo Galicia", confió.

En el lado opuesto al que calificó como "el mejor Gobierno de la historia de Galicia" situó al PP, y censuró que "cree que tiene posibilidades de ganar en la medida en que le vaya mal a los españoles y a los gallegos". "Esto demuestra que le importa poco el bienestar y el progreso", dijo, y acusó al PP de que "lo único que le importa es que cuanto peor vaya es mejor para su resultado electoral".
Blanco defendió que el PSdeG se plantea el objetivo de "obtener el mayor respaldo" de los ciudadanos para "el mejor presidente de Galicia", Emilio Pérez Touriño, y valoró también "positivamente" la "experiencia" del Gobierno bipartito con el BNG. "Siempre hay matices cuando hay formaciones con perfiles distintos", admitió, aunque celebró que la gestión fue "muy positiva".

Voto en urna sí, pero por correo también

El vicesecretario general del PSOE criticó a los que, según él, "demagógicamente", piden que el voto en urna para la diáspora se implante en los consulados. El sistema no vale para José Blanco puesto que, dijo, "privarían a personas que viven a 2.000 kilómetros de distancia de ejercer su derecho al voto".
"Si sólo pudieran votar en los consulados, me pregunto qué persona cogería un avión para ir a votar", incidió, y apostó, en cambio, por "garantizar todos los mecanismos de transparencia".
En este sentido, admitió el voto en urna siempre y cuando sea compatible con el voto por correo, "al igual que lo en España". Según Blanco, "sólo así no se restringirán derechos". 

Del mismo modo, defendió que la reforma sobre el texto normativo debe dar a los emigrantes la posibilidad de que tengan sus representantes elegidos directamente. Así, abogó por crear una circunscripción exterior, con el fin de que los residentes ausentes "no sólo tengan el voto, sino también que su voz esté en el Parlamento". 
"Esta es la diferencia con aquellos que, por intereses electorales, quieren restringir derechos", añadió Blanco, al tiempo que insistió en la "necesidad" de garantizar los derechos en la emigración. 
Línea argumental que le sirvió para anticiparse a los resultados electorales en el exterior y justificar que "a nadie le debe sorprender que la gente exprese su satisfacción de una política de reconocimiento de derechos con un aval electoral".

Según José Blanco, tan sólo en cuatro años en Argentina se reconocieron "más del doble" de las pensiones asistenciales existentes para personas que tenían derecho a ellas y que "el PP les negó durante su etapa de Gobierno". Asimismo, apuntó que, sólo 4.000 personas tenían derecho a asistencia sanitaria en el momento del cambio de gobierno, mientras que "ahora son 22.000". "Se multiplicó la cifra por cinco", dijo.
Además, el número dos de los socialistas en España añadió que "el 90 por ciento de los nietos de los emigrantes tendrán acceso a la nacionalidad española", en virtud de la disposición adicional séptima de la Ley de Memoria Histórica, que concede el pasaporte español a las personas descendientes de exiliados entre los años 1936 y 1955.

miércoles, 17 de diciembre de 2008

Rosa Díez, a tonta útil do PP

Non é do meu agrado poñerme a despotricar dunha persoa que ata fai ben pouco foi compañeira de Partido, pero o desta señora, aparte de tonta é ser mala persoa.

Cando parecía que o PP se viñera a razón e ía deixar de empregar o terrorismo como arma electoral, a partir de agora xa teñen a súa "tonta útil". Xa non teñen que mancharse eles as mans. O PP apunta e a imitadora de Cher dispara.

O espectáculo que volverona dar onte no Congreso UPyD e PP é lamentable, volven as andadas. Cando ETA estaba máis debilitada ca nunca, estes dous partidos de "centro" (como eles se denominan, ¿onde estará entón a dereita?) adícanse a tirarlle os trastos á cabeza ó goberno.


Voltamos ó século XXI

Despois duns meses no que os avances sociais en materia laboral se viron ameazados en Europa, parece que voltamos ó século XXI.
Por fin a Eurocámara rechaza ampliar a xornada laboral dos/as europeos/as ata as 65 horas semanais

O Parlamento Europeo acaba de bloquear hai uns minutos a norma que permite ampliar a xornada laboral máxima a 65 horas semanais, que foi aprobada polos ministros de Traballo dos 27 o pasado mes de xuño co voto en contra de España. Os eurodiputados aprobaron por maioría absoluta unha serie de enmendas que esixen que nun prazo máximo de 3 anos se supriman todas as excepcións ('opt out') á xornada laboral de 48 horas semanais.

As enmendas fundamentais recibieron un respaldo moi superior á maioría absoluta de 393 votos que era necesarios para que saliran adiante, obtiveron máis de 500 votos. Elo significa que, ademáis de socialistas e grupos de esquerda, foron apoiadas por moitos eurodiputados do Partido Popular Europeo, incluidos os españois.


martes, 16 de diciembre de 2008

Contracorrente


Hoxe recuperei esta foto, que colgou Javier Cabañas Prieto nun dos Grupos que administro no Facebook sobre Fraga. Creo que o título que lle puxen á entrada define a foto perfectamente.

Gracias a "Las malas lenguas"

Quero agradecerlle o blog de Las Malas Lenguas que se fixera eco do que o PP está a facer en Galicia comprando concelleiros, contratando a "matóns" vestidos de negro e asaltando a vontade popular de concellos como Mos, Calvos de Randín ou A Pobra de Trives mediante mocións de censura.

Hai uns días colgou un post no que recollía información de varios medios, entre eles do meu blog, para explicar e informar sobre esta trama caciquil e seumafiosa e seudofascista.

Moitas gracias a Las Malas Lenguas por axudar a informar sobre este tema.


lunes, 15 de diciembre de 2008

Moito máis ca un mítin


Xa o adiantaba onte en directo dende Santiago de Compostela, o acto de proclamación de Emilio Pérez Toriño como candidato á presidencia da Xunta de Galicia polo PSdeG-PSOE marcará un antes e un despois nas celebracións dos partidos políticos en Galicia.

E esto foi debido a varios motivos.

Un deles, e como xa comentaba Blas no seu blog, é debido a que debe ser a segunda ou a terceira vez que o Auditorio de Santiago abre á vez as súas dúas grandes salas. Hai uns díaz Núñez Feijóo fixo alí mesmo a presentación é só foi quen de abrir unha delas (o moi mintireiro dixo que metera 7000 persoas, por esa regra de tres nós metemos 14000).

O despregue de caras coñecidas foi do máis alto nivel. E de Galicia non faltaba case ninguén. Os que faltaban (sobretodo de Lugo e Ourense) é porque non foron quen de dar chegado a Santiago de Compostela por mor da nevada que caira.


Pero a parte da brillantez do discurso de Touriño (posiblemente o máis emotivo e o máis completo que lle teño escoitado) houbo algo que destacou por riba de todo, a posta en escea.

Todos os medios, televisión, radios, prensa escrita... se fixeron eco do colorido do acto e sobre todo da música que animou a entrada de todas as personalidades, cargos políticos, etc...

De seguido deixovos unhas notas cos vídeos dos grupos que acompañaron a cada quen no Auditorio de Galicia.

Todo comezou con "Hoy puede ser un gran día" de Serrat.





A dirección do PSdeG-PSOE entrou toda xunta ó son da música de Sabina (acompañado de novo por Serrat), "Ocupen su localidad".




Cranberies sonou para a entrada en desfile dos deputados autonómicos, deputados nacionais, senadores e eurodeputados.




"Wonderwall" de Oasis escoitouse ó paso de alcaldes, presidentes de Deputacións e presidente da FEGAMP.




Os conselleiros entraron acompañados de "Viva la vida" de Coldplay.




Os ministros galegos, César Antonio Molina e Elena Espinosa acompañados de Carmela Silva entraron oindo como soaba o "Let me out" de Dover.




Para os presidentes de Andalucía, Asturias, Extremadura, o secretario  xeral  dos socialistas valencianos, o vicesecretario do PSOE Pepe Blanco  e o vicesecretarios do PsdeG, Ricardo Varela, sonou "Mercy" de Duffy.



Como colofón sonou o tema "We are young" de Supergrass para a entrada de Emilio Pérez Touriño.



Cando os do PSOE de Ourense nos toque presentar a nosa candidatura, Lalo e máis eu encargarémonos de facer a selección musical. Xa o consultamos con Eva do PSdeG de Santiago e contamos con todo o seu apoio.

Entre os nosos favoritos están os Chunguitos, os Chichos, Cañita Brava, Peret e Rumba Tres. Creo que Blas tamén nos apoia, a ver que din os de Madrid ;)

domingo, 14 de diciembre de 2008

En directo dende a proclamación de E. Pérez Touriño

Teño que confesar que, ás veces, os actos de Partido son un pouco pesados. Demasiado tempo falando e un público non moi entregado.

Pero esto foi xusto o contrario do que hoxe ocorreu en Santiago de Compostela no acto de proclamación de Emilio Pérz Touriño como candidato á Xunta de Galicia polo PSdeG-PSOE.

Vouvos contar... Eu marchei cediño para Santiago (pilloume a neve no camiño) xa que quedara con Alfredo García (alcalde do Barco de Valdeorras e portavoz do PSOE na Deputación de Ourense) para darlle uns últimos retoques á preparación da súa intervención no vindeiro pleno da Deputación ( o de Presupostos). Logo tivemos un Comité Nacional do PSdeG-PSOE (puro trámite e moi rápido).

Logo estiven tratando  con Pachi e Miguel temas orgánicos do PSOE de Ourense, xa que onte Lalo e máis eu xa viñeramos a unha reunión a Santiago cos de Ferraz para falar cousas "top secret".

Por último foi o acto de proclamación de Emilio como candidato á Xunta. Un acto organizado cun gusto exquisito e un aire de modernidade nunca visto ata agora (a verdade é que ós do Pino cada día supéranse).

No acto estivéronnos acompañando Guillermo Fernández Vara, Vicente Álvarez Areces, Pepe Blanco, Elena Espinosa, César Antonio Molina, Jorge Alarte... e un largo étcetera de compañeiras e compañeiros.

Un éxito de acto. Pálpase no ambiente que haberá PSOE para rato na Xunta de Galicia. E podo asegurarvos que ó respaldo ó PSdeG-PSOE vai aumentar nos vindeiros comicios do día 1 de marzo (porque eu aposto a que esa será a data).


Por certo teño unha novidade que contarvos (desta de traca), pero aínda non me deixan que o faga público. Así que atentos ó blog estes días porque vai haber novidades importantes para os socialistas de Ourense.

viernes, 12 de diciembre de 2008

PP = Patetismo popular


Escribo cheo de rabia e de impotencia, unha vez máis.
Unha vez máis, e xa van tres nesta lexislatura, o Partido Popular e os seus dirixentes van contra a vontade do pobo e auspician unha moción de censura cun tránsfuga. O que non consiguen nas urnas, consígueno comprando ós chaqueteiros.
Eu que xa pasei por este mal trago (hai agora 11 anos) sei a impotencia e a rabia que teñen ós/ás compañeiros/as de Mos.
Antes o PP xa o fixo en Calvos de Randín e en Trives. Pero case sempre o electorado faille pagar a estes "lambóns da política" a tropelís que cometeron.
Toda a miña solidariedade co PSOE de Mos.
Por certo, ó igual que en Calvos de Randín, empregaron uns matóns a soldo do PP para avasallar ós veciños.
Eu denunciei a tres deles que me agrediron en Calvos de Randín e hoxe, xustamente hoxe, saiu a sentenza. Os tres condeados a dez días de localización permanente e deberán pagarme unha indemnización.
Eu sei que a eles vaille sair barato, Baltar encargarase correr cos gastos, pero eu e os que estivemos en Calvos de Randín habemos comer unhas cigaliñas a conta do Partido Popular.

domingo, 7 de diciembre de 2008

Un ano máis, tres porquiños menos...


Como cada ponte da Constitución.... eu cumpro un ano máis e en Torbeo hai tres porquiños menos. Este ano eran uns exemplares magníficos, maís de 170 kilos e con moi pouco touciño.
Sei que a foto pode parecer moi cruel, pero para comer carne hai que matar ós bichiños.
Dentro de quince días na miña casa mataremos outro, e pola por principios de xaneiro dous máis deixaran de fozar por debaixo dos castiñeiros.

viernes, 5 de diciembre de 2008

Debate sobre simboloxía relixiosa nas aulas

Onte tiven o pracer de volver a participar no debate de Telemiño, Punto Crítico. O programa versaba sobre se debe haber simboloxía relixiosa nas aulas dos centros de educación ou non.

Eramos tres as peroas que pensabamos que a escola non debe de facer ostentación de ningunha simbolxía relixiosa (Inés Vega, Carmen Iglesias e máis eu, Eladio Osorio) e había outros tres contertulios que si que pensaban que se debe de permitir a simboloxía relixiosas.

De seguido transcribo a crónica de Imanol Hernández para o xornal La Región na que se ofrecen todas as nosas opinións.


Símbolos religiosos: ¿Prohibición o tolerancia?

Los participantes en el debate centran sus apelaciones en los derechos civiles y constitucionales

Un debate contundente y pasional, basado en los derechos civiles y constitucionales, y en el que se tocaron temas como la postura de la Iglesia hacia los homosexuales y la tolerancia en los países musulmanes, fue el que se vivió ayer en el programa ‘Punto Crítico’, de Telemiño, en el que se reflexionó sobre si los símbolos religiosos deben permanecer en los colegios. Representantes de las asociaciones de padres de familias públicas y privadas y religiosos fueron los encargados de profundizar en la polémica.

Por un lado, los crucifijos no deben permanecer en los colegios, pues ‘ninguna religión tiene en la actualidad, según la Constitución española, carácter estatal, por lo mismo ninguna fe debe estar por encima de los demás’. Y por otro, la cruz es un símbolo de paz, armonía, solidaridad y respeto, ‘valores que cualquier escolar debería conocer durante su estancia en los colegios’.
Estos fueron algunos de los argumentos que expresaron ayer los participantes en el programa ‘Punto Crítico’ de Telemiño, que en esta ocasión versó sobre ‘Los símbolos religiosos en los colegios’, un tema que ha levantado la polémica entre religiosos y docentes.
De esta forma, los tertulianos basaron sus argumentos tanto en la Constitución española, como en su experiencia propia en la docencia.
El debate más candente del programa fue sin duda el suscitado entre Cristina Bravo, representante del Foro de la Familia, y la profesora de Primaria, Carmen Iglesias. Esta última fue muy clara en su postura, ‘la cruz es un símbolo que no aglutina sino que discrimina’, mientras que Bravo abogó por la ‘comprensión de los derechos de los padres’ y la libertad de los alumnos a expresar sus ideas y costumbres, y a exhibir los propios símbolos de su religión.
Entre las llamadas que el programa recibió destacó la de un ourensano, que se refirió al artículo 16 de la Constitución, párrafo tercero, en el que se dicta que ‘ninguna religión tendrá carácter estatal’. Asimismo, el televidente añadió que en el artículo 27 dice que ‘los poderes públicos garantizan el derecho a que los hijos de los españoles reciban la educación religiosa y moral que este de acuerdo a sus convicciones’.
A FAVOR
’Sirven para conocer la historia’
El delegado del Obispado para la Enseñanza, Francisco Rodríguez, explicó que la cruz y los símbolos del catolicismo representan determinados valores como la paz, la convivencia y la tolerancia’. Agregó que ‘si estamos presentes en las escuelas es porque hay un porcentaje mayoritario de padres de familia que piden educación religiosa’, pues el catolicismo ‘es un medio que sirve para conocer y comprender la historia, y eso lo sabemos desde siempre pues no pretendemos hacer proselitismo ni adoctrinamiento en los colegios’.
’Un debate estéril y absurdo’
José Ramón Hermida, presidente de las Apas de centros privados, calificó al debate sobre el uso de los símbolos religiosos en los colegios como ‘estéril y absurdo’. Aclaró que ‘hay que matizar las circunstancias, pues desde la Federación de los colegios privados, la mayoría de los padres queremos la religión, y la normativa y la ley nos permite preservar nuestra identidad propia, por ello me parece que no hay discusión, pues la gran mayoría de los colegios en España son religiosos’. Señaló que ‘no se pueden imponer decretos en contra de las propias costumbres’.
’Defender la libertad religiosa’
Cristina Bravo, representante del Foro de la Familia, explicó que ‘debemos defender la libertad religiosa de cualquier persona, y no entrar en una guerra de prejuicios, pues la pluralidad está en no ofendernos’. En ese sentido matizó la declaración universal de los Derechos Humanos ‘defiende la libertad de creencias en los colegios, e incluso la Alianza Internacional de los Derechos Civiles apoya que los padres exigan la educación que quieren para sus hijos’. Por último dijo que la tolerancia ‘es respetar los derechos fundamentales’.
EN CONTRA
’Quiero respeto, no tolerancia’
La profesora de Educación Primaria, Carmen Iglesias, explicó durante el programa que ‘ninguna religión tendrá ni tiene carácter estatal, por lo que los símbolos religiosos no deben estar en los colegios de nuestros hijos’. Aclaró además que todos los padres ‘tienen derecho a educar a sus hijos en el catolicismo’, pero el que un profesor de religión sea financiado por la educación pública, lo considera ‘un error’. Puntualizó también que la palabra ‘tolerancia’ es ‘muy peligrosa’, pues ‘yo no quiero que me toleren sino que me respeten, pues debemos vivir en un mundo con libertad’.
’Católicos no practicantes’
La presidenta de las Apas de centros públicos, Sara Inés Vega, fue tajante en su intervención durante el programa de Telemiño. A su parecer los símbolos religiosos ‘no deben estar en los colegios, especialmente si son centros públicos, sobre todo cuando la iglesia en España está tan protegida’. Explicó que ‘los valores éticos están en la asignatura de educación para la ciudadanía, y no en la religión’. Puntualizó por último que la mayoría de los católicos ‘no son practicantes, prueba de ello que sólo el 10% de los jóvenes entre 14 y 27 años, practican la religión’.
’No todos somos cristianos’
El apóstata Eladio Osorio argumentó durante su intervención que ‘debemos montar un mundo con respeto a los individuos, sin ser ostentosos con los símbolos religiosos en un sitio donde conviven 40 personas con distintas costumbres como en los colegios’. Aclaró además que ‘todos tenemos un paragüas constitucional que es el estado aconfesional y yo entiendo que vivo en un país regido por una constitución con símbolos propios, que son el jefe del estado, el Rey; y la bandera española’. Señaló por último que en la actualidad ‘no todos somos cristianos pero si españoles’.

jueves, 4 de diciembre de 2008

Moción = Corrupción


A terceira da tempada. Núñez Feijóo decidiu truncar a vontade do pobo primeiro de Calvos de Randín, logo na Pobra de Trives e agora en Mos.
No PP seguen a xogar ó "todo vale".
Se estás contra a compra de vontades e contra o transfuguismo tes unha cita Datos da concentración o vindeiro sábado 6 ás 12:00 horas fronte ó Pavillón Óscar Pereiro en Petelos, concello de Mos.

Roldas de prensa. Cara A e Cara B

Hoxe queríavos mostrar a cara A e a cara B dunha rolda de prensa, como se de un disco se tratase. A xente sóe ver na televisión ou no xornal a unha ou varias persoas falando ante uns micros ou grabadoras e cun foto tras deles.
Hoxe móstrovos a José Luis Pérez (Chelis) e Alfredo García, deputados provinciais e alcaldes de Vilardevós e O Barco de Valdeorras, respectivamente, falando ante os medios de comunicación para informar da desastrosa xestión do temporal de neve por parte da Deputación de Ourense. esta inhibiuse das súas tarefas e deixou de prestar servicio nas estradas da súa competencia, quedando moitos pobos illados. Baltar volveu empregar métodos caciquís e durante o temporal só enviaba medios ós concellos deo PP.
Pero a cara B das roldas de prensa é a da segunda foto. Na Deputación temos un local de 20 metros cadrados nos que se meten os comparecentes (2), eu, cámaras de televisión (3), cámaras de fotografía (3) e varios periodistas (9 ou 10).
Onte chegamos a convivir 17 persoas en un local de 20 metros cadrados,nos que había unhas cámaras, uns armarios e unha mesa que xa debían de ocupar uns 8 metros cadrados. É dicir 17 persoas en 12 metros cadrados.

Por certo, nin na foto deron saído todos/as.

Arrecendía a calor humana ;)


miércoles, 3 de diciembre de 2008

Asasinado Ignacio Uria. O seu delicto xerar riqueza e postos de traballo en Euskadi

Gardas civís, políticos, militares, funcionarios de prisións, policías, empresarios, traballadores... todos somos obxectivos de ETA.
Que valientes son. Asasinaron a unha persoa que cometeu o delicto de xerar riqueza e postos de traballo en Euskadi. Son uns valentes.
Independentistas, autonomistas, españolistas, dereitas, esqueras, nacionalistas, progresistas, liberais, conservadores, todas e todos podemos pensar o que queiramos, pero esto condeámolo todos e todas.
Pero a culpa non é só de quen aperta o gatillo da pistola. Hai xente que pasa información, xente que non condea, xente que consinte. Hai moita xente corrompida en Euskadi. E esto nunha democracia non ten cabida.

O PP fai dobre salto mortal invertido con tirabuzón


Sí, os do PP acaban de facerse malabaristas e funanbulistas dignos do Ciro do Sol. Onte tiñan a aoportunidade de condenar a moción de censura plantexada contra a alcaldesa de Mos polos concelleiros do PP e un tránsfuga, e como sempre non o fixeron.
En Ourense eso non nos sorprende porque tampouco condenaron as mocións de censura de Calvos de Randín e A Pobra de Trives.
Logo viran con que eles son os garantes das esencias da democracia, pero así é o PP en Galicia. Núñez Feijóo cada día practica máis a política do "todo vale" á que nos ten acostumados Baltar.

Investimentos nas comarcas e selado do vertedoiro de Castro Caldelas

Hai hoxe dous meses anunciaba que se acababa de aprobar, por parete da Xunta de Galicia, a clausura do vertedoiro de lixo do Teso. Antonte foi aprobada no Consello de Ministros unha partida de 216.000 euros para poñer un punto e final sobre este vertedoiro incontrolado.

Pero non só estas son as boas novas para Castro Caldelas. O noso Concello, ó igual que todos os de España, vaise ver beneficiado polas medidas adoptadas polo goberno para incentivar a economía e o emprego. Así Castro Caldelas percibirá preto de trescentos mil euros para investir en obras e así poder poñer o seu grao de area para reactivar as obras e a economía española.

Hoxe pola tarde acudirei a unha reunión a Santiago de Compostela onde se nos explicarán os pormenores destas actuacións.

O montante que percibirán os Concellos da Comarcaé o seguinte:

Parada do Sil: 133.000 €, Montederramo: 190.000 €, A Teixeira: 92.000 €, Castro Caldelas: 299.000 €, Chandrexa de Queixa: 127.000 €, A Pobra de Trives: 464.000 €, San Xoán de Río: 144.000 €, Manzaneda: 189.000 €, e Vilariño de Conso: 129.000 €. O total para a comarca ascende a 1.767.000 €, é dicir 294 millóns das antigas pesetas.

Esto si que é o que de verdade precisan as entidades locais, que lle dean cartos para investir onde é mellor e non que o goberno ofreza paquetes pechados que moitas veces son de difícil aplicación. A autonomía local vese así reforzada.


martes, 2 de diciembre de 2008

Esperanza

Hai xestos que inspiran esperanza. Onte Barack Obama, presidente electo dos EE.UU. presentou o seu equipo en materia de seguridade e política exterior, que estará capitaneado por Hillary Clinto (creo que foi unha moi sabia elección) e nese acto pronunciou unha frase que dicía "Necesitamos un futuro con máis socios e menos inimigos". 

Creo que algo está a cambiar na política exterior dos EE.UU. Ogallá que está esperanza se torne en realidade. Creo que será unha boa nova para todo o Mundo.


AZNAIR


Imaxino que logo de destaparse o gravísimo escándalo de que Aznar e Bush tiñan un pacto segredo referente ó caso dos vóos a Guantánamo ó PP e o señor Aznar pedirán disculpas publicas.

Pero repito, imaxino. Porque seguro que só o vou poder imaxinar. Coma sempre o PP botará balóns fóra e será incapaz de recoñecer que nos levou a unha guerra ilexítima e que aínda por riba axudou a vulnerar todos os dereitos dos presos que foron transladados a ese limbo da xustiza internacional que se chama Guantánamo. 

lunes, 1 de diciembre de 2008

Primeiras neves por Caldelas e Comité Nacional Galego

Esta foi unha fin de semana de neves en case toda Galicia. Tamén chegaron ata Castro Caldelas, e en boa cantidade.

O venres pola tarde-noite tiven que ir a Santiago de Compostela e no alto de Santo Domingo xa se anunciaba unha fin de semana blanca. Asistín ó primeiro Comité Nacional do PSdeG-PSOE dende que se renovou tras o 11 Congreso Nacional e alá deuse o pistoletazo de saída para elexir ó noso candidato á Presidencia da Xunta de Galicia. Tamén se elexiron ás sete persoas que formarán o Comité Nacional de Listas, e tiven o enorme pracer de ser un dos elexidospor aclamación  polos/as compañeiros/as membros do Comité Nacional Galego, todo un orgullo.

Pero coma vos dicía, o sábado tivemos algunhas dificultades para subir ata Castro Caldelas por mor da neve. Tivemos que facer dous intentos, pero ó final chegamos para comer. O máis difícil foi pasar á media tarde cara a Torbeo xa que polas estradas secundarias non pasara o quitaneves e estaba todo o camiño con medio palmo de neve.

De todos os xeitos foi unha fin de semana completiña e pra disfrutar das primeiras nevadas

miércoles, 26 de noviembre de 2008

A Esperanza Aguirre róndana as situacións límite

Primeiro foi aquel accidente de helicóptero con Rajoy e hoxe tivo que ser desaloxada dun Hotel de Bombay no medio dun tiroteo.

Zapatero pídelle á Igrexa que respecte todas as memorias

Ante as verbas de Rouco Varela reclamando esquecemento por parte dos familiares do bando republicano  e afondando en que en España hai unha gran preocupación porque se está a remover o pasado, Zapatero lembroulle á Igrexa que ten canonizado a preto de 1000 víctimas da Guerra Civil e están en proceso outras 500 (curiosamente todas do mesmo bando, do franquista).

As verbas textuais de Zapatero foron:

"Si todos los ciudadanos han respetado que la Iglesia Católica haya hecho un número muy importante de canonizaciones de mártires, ¿por qué no debemos respetar, en ese espíritu de reconciliación, que familiares de víctimas de la Guerra Civil puedan saber dónde están enterrados sus seres queridos y puedan obtener la satisfacción de ese reconocimiento?"


martes, 25 de noviembre de 2008

A Baltar rómpeselle o chiringuito por todos os lados

Estes días Baltar non dá feito a tapar buracos no seu partido na provincia de Ourense. En Vilamartín de Valdeorras, feudo do PP de toda a vida, a crise "popular" comezou nas pasadas eleccións locais cando o sempieterno alcalde Candal (primeiro edil dende o ano 1973) estivo a piques de perder a maioría absoluta.

Os acontecementos fóronse desenvolvendo dun xeito kafkiano ata chegar ó último pleno. A este asistiron os catro edís do PSOE, un do BNG, e sorpresa.........polo PP só acudiu Candal.

O resto de concelleiros deixaron abandoado ó seu cabeza de lista (a súa filla e número dous incluída). Aquí comezou o que podería ser o próximo guión dunha película de Berlanga.

Candal carga contra os seus concelleiros (filla incluída). Estes cargan contra Candal. O alcalde di que pactará coa oposición. Logo manifesta que non fará campaña para o PP nas vindeiras eleccións. Máis tarde di que os mellores partidos son BNG e UPyD (menudo cacao mental ten este home).

Nesto chega Baltar e manifesta na prensa que xa ten todo arranxado, que falou con Candal e que este dimitirá como alcalde o vindeiro sábado. O alcalde  di que así o fará.

Máis tarde Candal vólvese atrás e di que ó mellor non dimite. E o último episodio (de momento) prodúcese hoxe cando Baltar manifesta na prensa que non descartea que Candal pode volver a ser o vindeiro cabeza de lista en Vilamartín e que aínda non sabe a quen proporán como primeiro edil no vindeiro pleno.

Baltar é zorro vello e sabe perfectamente a que está xogando. Sabe que segundo a lexislación vixente no vindeiro pleno só poderán optar á alcaldía ós/ás cabeza de lista dos tres partidos con representación no consistorio valdeorrés. Pero como Candal agora está en contra da súa filla hai que calamlo e enganalo. Por eso manifesta que aínda son sabe quen se porá á cabeza da corporación e que ó mellor recupera a Manuel Candal para as vindeiras eleccións.

Mentras tanto ó que vai facer Candel no pleno do sábado é unha incógnita.

Benaventurados os amnésicos, porque deles será o reino dos ceos

Esto era o último que faltaba. Agora sorpréndenos Rouco Varela, presidente da Conferencia Episcopal,  dicindo que " aveces é preciso esquecer" para chegar á reconciliación.

E eu pregúntome, por que sempre lle toca ter que esquecer ós mesmos?

Deixovos ó artigo que resume á comparecencia do xefe de Jiménez Losantos para que lle deades unha ollada, se é que non vos dan nauseas antes de chegar ó final:

A veces es necesario saber olvidar”. El cardenal de Madrid y presidente de la Conferencia Episcopal, Antonio María Rouco Varela, resumió este lunes en esa frase lo que a su entender sería “una auténtica y sana purificación de la memoria”. El purpurado madrileño, que pronunció su primer discurso como presidente del Episcopado español en su asamblea plenaria, aludió con respecto a las consecuencias del movimiento por la memoria histórica a “una justificada inquietud ante el peligro de un deterioro de la convivencia serena y reconciliada” alcanzada por la sociedad española.

Por si la comparación con el ambiente previo a la Guerra Civil no quedaba clara, Rouco alertó de que, aunque “la actual situación internacional y nacional no es la misma” que en la década de 1930, “siempre es necesario vigilar para evitar de raíz actitudes, palabras, estrategias y todo lo que pudiera dar pábulo a las confrontaciones que puedan acabar siendo violentas”.

“Es necesario cultivar el espíritu de reconciliación”, añadió Rouco, “no por ignorancia o cobardía, sino en virtud de una voluntad de reconciliación y de perdón verdaderamente responsable y fuerte”.

Recordando anteriores pastorales, el cardenal de Madrid subrayó que, si bien “quedan desconfianzas y reivindicaciones pendientes”, hay que “procurar que no se deterioren ni dilapiden los bienes alcanzados”. Sobre todo, precisó, pensando en los jóvenes: “Hay que liberarlos de los lastres del pasado, no cargándolos con viejas rencillas y rencores”.

Rouco concluyó su discurso condenando “el sacrificio silencioso y legalmente tolerado” que supone el aborto, “una injusticia clamorosa”, y reclamando “una verdadera protección jurídica” para la institución del matrimonio.

Símbolos y convivencia

Si bien Rouco no hizo referencia alguna a la sentencia que ordenó la semana pasada retirar los crucifijos del colegio Matías Picavea de Valladolid, ni a la polémica sobre la presencia de símbolos religiosos en lugares públicos que ha suscitado, sí lo hizo el cardenal de Sevilla, Carlos Amigo, quien consideró que, este tipo de sentencias “no favorecen la convivencia”, que se construye “sobre el respeto”.

“Lo importante es que se eduque a los niños y niñas de Valladolid a respetar los símbolos religiosos de cualquier religión”, añadió. Para Amigo, “las medidas drásticas no educan a las personas”, por lo que resulta importante, en la actual situación, “no tirar por la borda” todos los símbolos religiosos, sino “ayudar a respetarlos”.

El cardenal de Sevilla publicó el último domingo una pastoral sobre la violencia de género (cuyo día internacional se celebra mañana), un aspecto poco tratado por los obispos españoles. En su misiva, Amigo denunciaba que “la violencia de género es siempre una agresión injustificable, que no necesita apellido alguno para ser inadmisible y merecedora del mayor de los desprecios. Una violencia y una tortura moralmente inaceptables, inhumanas y delictivas”.

Cañizares y la “cristofobia”

Mientras Rouco hablaba ayer de memoria, el cardenal de Toledo, Antonio Cañizares, arremetía este domingo contra la “cristofobia” que se esconde a su entender detrás de decisiones como la de no colocar una placa en el Congreso en honor de Santa Maravillas o la sentencia de Valladolid.

Cañizares –quien en los próximos días será nombrado prefecto de la Congregación vaticana para el Culto Divino–,  indicó que, tras estas decisiones, “se denota una cristofobia que, en definitiva, es el odio a sí mismos”. “Sé que me van a criticar, pero nuestra sociedad está enferma, muy enferma”, dijo el cardenal.

Los ataques de Cañizares fueron secundados por los participantes del Congreso Católicos y Vida Pública que, organizado por el CEU, congregó el pasado fin de semana a más de un millar de católicos. En el manifiesto final del mismo, entre otras cuestiones, se condenaba la “quiebra moral profunda de los valores cristianos que han generado y vertebrado, durante siglos”, la identidad de los españoles como pueblo, y se llamaba a “la actuación personal concreta y coherente” de los católicos. Su discurso también hizo hincapié en la crisis económica, que identificó con “el derroche y la ostentación, privada y pública”.

Artigo de Jesús Basante para Público.



lunes, 24 de noviembre de 2008

Un grave atropello. Apoia a María José Blanco Barea

Prégoche que lle adiques uns minutos á lectura deste post e que xulgues por ti mesmo/a se esto non é un grave atropello e unha inxusticia. Se estás de acordo conmigo únete a esta campaña a través deste enlace.

PETICION DE INDULTO PARA MARIA JOSE BLANCO BAREA

ANTECEDENTES

Hace unos diez años, María José Blanco Barea trabajaba como abogada y su futuro era halagüeño. Tenía ilusión, fuerza, salud, independencia económica y recursos. Quedó embarazada pero aparecieron en ella los primeros síntomas de la enfermedad de Parkinson. La bondad de estas primeras manifestaciones de la enfermedad no impidió que su decisión de ser madre y traer ese hijo al mundo cambiase. En estas circunstancias, el que era pareja de María José y padre biológico del niño, pronto se perdió de la vida de María José Blanco y su hijo dejándoles en la más absoluta indefensión social, emocional y económica.

La rápida evolución de la enfermedad de María José causó su baja laboral, la dolorosa renuncia al ejercicio de su profesión y su empobrecimiento económico, teniendo que recurrir a familiares y amigos para poder continuar proporcionando a su hijo bienestar, cuidados y atenciones.

Afortunadamente se cruzó en sus vidas Javier, juntos han formado una familia. Javier no ha tenido problema en unir su vida con la de una mujer con Parkinson, que tiene un hijo pequeño y que no cuenta con recursos económicos. Ha demostrado ser generoso, comprometido con su pareja y con la convivencia familiar, ha puesto a disposición de su mujer y del niño todo cuanto él posee. Para el niño, Javier es su referente paterno.

Lo expuesto hasta ahora se resume en una madre cuyo padecimiento físico la lleva a renuncias: laborales y económicas, pero que ha sabido buscar estrategias para poder proporcionarle a su hijo estabilidad, bienestar y cariño.

A los problemas de salud, de esta mujer, se añadió que el padre biológico del menor que ya tenia 4 años solicitó visitar al pequeño y ejercer la paternidad. En ese momento Maria José, su marido y el niño, formaban una familia.

Cada progenitor comenzó a reivindicar aquello que consideraba adecuado, bien en defensa de sus derechos o en los del menor.

Para defender sus posiciones han recurrido a psicólogos, psiquiatras, trabajadores sociales y a los tribunales. Se han sucedido denuncias, recursos, peritaciones, apelaciones e incluso hasta la manipuladora influencia del pretendido y en la actualidad no menos dañino SAP (Síndrome de Alienación Parental).

SITUACION ACTUAL

Después de 6 años de batallas legales, el balance actual de todo éste proceso es el siguiente:

- La madre del niño, Maria José, está en prisión.
- El padre biológico tiene la tutela y la custodia del niño, mientras la madre cumpla condena.
- El marido de Maria José tiene a su pareja en prisión y no puede ver, ni mantener contacto alguno con el menor.
- El niño, que está a muchos kilómetros de su residencia habitual:

• No puede ver a las personas a las que está más unido (su madre y el marido de ésta).
• Ha cambiado de ciudad.
• De costumbres.
• Ha de cambiar de colegio.
• Ha dejado atrás a su familia habitual, a sus amigos y a los compañeros de clase.
• Hasta el clima y la idiosincrasia del nuevo lugar son diferentes.

¿No es mucho desarraigo para un niño pequeño?
¿Cuánta inseguridad, temor y sufrimiento puede estar padeciendo?

Son muchas pérdidas para un niño de nueve años.

- Él sabe que su madre está enferma y en prisión.
- Tal vez responsabilice al padre biológico por el hecho de que su madre esté encarcelada. Incluso puede llegar a culparlo de todo lo negativo que le ocurra.

La falta de “entendimiento” entre adultos han llevado al:

- Al sufrimiento directo de las personas implícitas en el conflicto.
- Al desarraigo de un menor de su núcleo familiar, vivienda, colegio y amigos.
- Y a una mujer que ha de combatir minuto a minuto los nefastos síntomas del Parkinson en una prisión y, lejos de su hijo (motivo de su vivir y que la hace batallar cotidianamente con la enfermedad).

CONCLUSIÓN

María José Blanco lleva muchos años con la condena del Parkinson, no necesita más barrotes ni más cadenas. Toda persona tiene un límite y ella necesita un ambiente acogedor, cariñoso, armónico y una ilusión para soportar o atenuar su sintomatología.

La situación actual no beneficia a ninguna de las partes. Tan sólo potencia el rencor de unos hacia los otros, incluido el resentimiento que puede ir germinando en el niño hacia la figura del padre biológico.

Es preciso poner racionalidad, comprensión y humanidad para que éste caso deje de causar tanto sufrimiento e impedir que se produzcan secuelas irreversibles para el niño, para Javier, María José e incluso para el propio padre biológico del menor.

Es necesario que María José Blanco Barea, salga inmediatamente de prisión.

SOLICITUD

Por todo lo dicho y dado el estado de salud en el que se encuentra, se solicita:

A. El indulto total de las penas a las que se ha condenado a Dña. Mª José Blanco Barea por desobediencia judicial a los diversos casos que se relacionan con la asignación de la Patria Potestad de su hijo.

B. En cualquier caso y con carácter de urgencia su excarcelación para el cumplimiento de la condena en su propio domicilio, por razón de la enfermedad que padece y amparada por las directrices de la OMS, por carecer de cualquier medida de autoprotección.


Se queres asinar a petición de indulto podes facelo dende aquí. Gracias e difunde esta nova sempre que podas.


sábado, 22 de noviembre de 2008

Estamos boquiabertos coa nova publicada polo xornal El País


En Castro Caldelas hoxe estamos todos coa boca aberta vendo a nova que publicou o xornal El País sobre que unha empresa portuguesa pretende montar unha fábrica que custa máis de  dous mil millóns de pesetas en Castro Caldelas.

No Concello ninguén temos constancia de nada e eu andiven todo o día a facer indagacións e non sei dunha soa persoa que me poda dar máis información. Imos ver se o luns hai máis sorte.

viernes, 21 de noviembre de 2008

Ruta do Río Mao, non hai fotos nin palabras que poidan describir tanta beleza


A pasada fin de semana fomos facer a ruta do Río Mao en Parada de Sil(recentemente aberta) Belén, Juan Luis, Natalia, Alfonso, Dori, Teti, Sul e máis eu. Sei que pode soar algo cursi, pero non hai palabras nin fotos que poidan describir a beleza destas fragas de castiñeiros.



O día foi perfecto, a época do ano sen duda que a mellor, a compañía inmellorable, a comida estivo moi ben e qu máis se pode pedir...


Dende aquí quero convidarvos a que vos animedes a facer a ruta, porque non vos ides ir indiferentes. Creo que esta é a mellor época, aínda que ó cruzar a fraga imaxino que en cada estación parecerá que estades facendo un camiño distinto.


Pois nada a camiñar, e logo xa nos contaredes. Por certo se queredes ver unha boa chea das fotos dese día pasade polo blog do Ponte Louco.

Feisbú caldelao (facebook para os que non saiban idiomas)

Esta entrada vai dirixida para todos/as os/as caldelaos e xente da comarca ou que teña algo que ver coa nosa terriña. Estes días Lucía comezou a montar un grupo no facebook sobre Castro Caldelas. Pediume que lle botara unha man e neso andamos.
Xa temos contactos coa xente do Ponte Louco que foron dos primeiros en integrarse, pero tamén andan por ahí xente de Montederramo e da Teixeira.
Estades todos/as convidados a participar e aportar ideas, fotos, vídeos, textos.... todo o que vós queirades. Esperámosvos no grupo, e para os que tedes blog, se podedes facede extensiva esta mensaxe nas vosas bitácoras.