Votos ou catacló, catacló....

A frase máis célebre de Mariano Rajoy nesta campaña e na que fixo un verdadeiro aporte de ideas e proxectos políticos  resúmese na súa intervención de hai uns días: O domingo catacló, catacló...

Se lle queres dar catacló a Mariano como o queren facer Espe e Pedro J. vai a votar e vota PSOE.

Faleceu María Amelia

Deixounos María Amelia ós 97 anos. Para os que non a coñeciades, esta muller era un chorro de vida, unha socialista convencida que administraba, coa axuda do seu neto, un blog que era unha marabilla. Case todos os días nos facía rir co seu xeito de contarnos as súas experiencias.

Onte foise un pedaciño se internet, e sabendo como era de ácida a veces, seguro que se foi moi a disgusto por non poderlle votar ó PSOE nas vindeiras eleccións.

Así era María Amelia.

Este partido xógase en Europa

Hoxe ás doce da noite comeza a campaña electoral para elexir o Parlamento Europeo. Non dá igual a quen votar, nin dá igual quedar na casa. Co teu voto podes decidir que é o que queres para Europa, para os teus e para ti.

Os do vídeo votarán todos á dereita, eso é seguro. Ti podes elexir se esta é a Europa que queres o si prefires unha Europa máis social, que estea máis preto das persoas.

Só ti o podes cambiar.

Foro La Región con Leire Pajín

Aquí vos deixo un estracto da conferencia a que asisitín o pasado día 20 onde Leire Pajín disertou entre outras moitas cousas da importancia de Europa e das políticas globais, sin deixar de adicarlle un bo rato a temas moi candentes como son os casos de corrupción do PP, o aborto ou as novas medidas postas en mrcha polo goberno para dinamizar a economía.

Pero ó mellor tivo lugar ó remate. Unha boa charla ata preto da unha da madrugada nun restaurante de Ourense e cunha excelente cea. Alí compartimos mantel ela e dez persoas máis onde falamos e tamén discutimos moito sobre temas de máxima actualidade.

Coma sempre, un enorme placer poder compartir e intercambiar opinións cunha muller que é unha das mentes máis lúcidas do socialismo español.

Este partido xógase en Europa

Hoxe martes ás 20:00 horas no Centro Cultural Deputación de Ourense terá lugar unha conferencia de Leire Pajín enmarcada dentro do Foro La Región e presentado polo Secretario Xeral do PSdeG-PSOE, Pachi Vázquez.

A conferencia versará sobre a importancia das vindeiras Eleccións ó Parlamento Europeo. Se vos animades, vémonos por alí.

 

Adeus

Non sei a vós se vos pasa eso de ter unha canción especial na vosa vida. Unha canción que vos recorde situacións alegres, momentos felices, boas compañías, etc...

A miña canción sen dúbida ningunha é "Chica de Ayer" de Nacha Pop co gran Antonio Vega.

Antonio Vega finou onte, logo dunha vida bastante "movida". Aquí vos deixo esta gran versión coa Orquesta de RTVE da canción da miña vida.

Vai por ti Antonio Vega.

A promesa de Patxi López

Patxi López xa é lehendakari. O primeiro lehendaki que non pertence ó PNV, esto en sí é un feito histórico. Algúns analistas comentaban hai uns días que este era o último paso da transición en España. Eu non comparto en absoluto estas palabras. A transición en Euskadi está feita dende hai moitos anos. Non por estar o mesmo partido gobernando case trinta anos quere dicir que non se teña feito a transición política, porque senón o mesmo pasaría en Andalucía, Extremadura, Castela-León ou Castela-A Mancha. E ahí está en Alemania o Estado de Bavaria gobernado sempre pola dereita.

Ó que eu me refería é que é un feito histórico que haxa un cambio de goberno, igual que o será o día que se produza un cambio noutras comunidades que sempre estiveron gobernadas polo mesmo partido político.

Nótase que se van a producir cambios no fondo e na forma. O primeiro exemplo de cambio das formas é o de non xurar, senón prometer e o de facelo ante o Estatuto e non ante a Biblia e o Crucifixio.

Estes actos soen ser bastante rimbombantes, pero aínda así Patxi López mudou a fórmula de prometer o seu novo cargo por un modelo menos pomposo. Aquí o podedes ver:

A PROMESA DE PATXI LÓPEZ 

«De pie en tierra vasca, bajo el árbol de Gernika, ante vosotros, representantes de la ciudadanía vasca, en recuerdo de los antepasados, prometo desde el respeto a la ley desempeñar fielmente mi cargo de lehendakari».

O TEXTO TRADICIONAL DENDE JOSÉ ANTONIO AGUIRRE 

«Ante Dios humillado, en pie sobre la tierra vasca, con el recuerdo de los antepasados, bajo el roble de Vizcaya, juro cumplir fielmente mi mandato».

Núñez Feijóo o Pierre No Doy Una

A Núñez Feijóo non paran de medrarlle os ananos. Parece aquel personaxe de debuxos animados dos Autos Tolos, Pierre no doy una. 

Primero nomea cabeza de lista por Ourense a Luis Carrera Pásaro e resulta que o candidato evade capital ó paraiso fiscal de Illas Caimán, como xa dixemos aquí no seu día nesta entrada e nesta outra. Nesta ocasión Baltar quedou moi satisfeito porque como era sabido por todos, esta era unha aposta persoal do lider do PP galego e en contra de Baltar. Este último tomou tal decisión como unha afrenta.

Hai uns día descúbrese que Agustín Hernández o novo Conselleiro de Medio Ambiente, Infraestructuras e Territorio (tamán unha aposta persoal de Feijóo) certificou en calidade de Director de Infraestructuras da Deputación de Pontevedracomo rematadas unhas obras inacabadas pendientes de realización en Salvaterra do Miño. Unha ilegalidade que Hernández ve como "unha práctica habitual".

E agora e logo de nomear a Rogelio Martínez como novo superdelegado da Xunta de Galicia en Ourense faise público que este será investigado por estafa e malversación xa que parece ser que validou obras sin executar para cobrar axudas, tal e como se fai eco o xornal "El País".

Mentras esto acontece Baltar está que dá saltos de alegría, porque aínda que Martínez foi durante moitos anos o seu vicepresidente na Deputación, é o home máis temido por Baltar xa que representa o sector contario ó del dentro do Partido Popular. Boinas e birretes como eles se denominan entre sí volven a sacarse os trapos sucios entre sí.

Baltar contento segue a tocar o trombón alá onde vai e segue a poñer dossieres a disposición dos medios para ir lapidando a todo canto lle intenta facer sombra no PP ourensano.

Cando non se ten altura de miras

Ó longo da Historia, e sobre todo nos últimos cincoenta anos, ás relacións entre Cuba e EE.UU foron bastante malas. Coma sempre, cando hai unha disputa, tiveron parte de culpa os dous paises. EE.UU. na súa época máis escura nas súas relacións con Latinoamérica promoveu varios atentados e golpes de estado contra o Presidente cubano, Fidel Castro, ademais de manter un bloqueo que durou ata hoxe. Este a súa vez, nunca fixo chegar a democracia a un país que vivía sumido na corrupción e a ineficacia baixo a presidencia de Batista e a tutela norteamericana. Fidel desafiu a EE.UU. alineándose coa U.R.S.S. na Guerra Fría e provocando ós norteamericanos creando bases militares sovieticas no seu territorio. De especial dimensións foi a famosa Crise dos Misís.

Pero ó que ía, estes días atrás Barack Obama deu un primeiro paso para normalizar as relacións entre estes dous países veciños e levantou a prohibición que tiñan os seus cidadáns para viaxar á illa caribeña. A administración Obama está a manter tímidos contacto co réxime cubano.

Cando o presidente cubano, Raúl Castro, tiña que estar a altura da situación, e saber mandar xestos ó outro lado do estreito de Florida e devolver o xesto que fan dende Whasington, resposta cunha patada e di que Cuba non ten que facer ningún xesto cara EE.UU.

Cuba ten que facer un xesto, e moi grande, cara ós cubanos e cara o Mundo enteiro, que non foi quen de presionar como se presionou noutras partes do Mundo para que desapareza un réxime totalitario, caduco e propio doutras épocas.

Pode que cando os barbudos se enfdrontaron a Batista, presidente dun país onde as corruptelas campaban as súas anchas fora ben visto por moita xente de esquerdas. Pero hoxe ós que nos consideramos socialistas ou socialdemócratas debemos alzar a nosa voz para que Cuba faga xestos e dea pasos adiante cara a unha democratización da illa.

Parabéns a un amigo

Imos ter que lle poñer de alcume " O home dos cargos", e é que Miguel Diéguez non para. Primeiro asesor na Consellería de Educación, logo Director Xeral no Concello de Ourense, máis tarde asesor na Consellería de Medio Ambiente e agora Vicexerente do Campus de Ourense na Universidade de Vigo.

Eu algo me cheiraba dende hai uns días, pero o sábado en Pontevedra e cuns chipiróns de por medio foi cando Miguel me confirmou a nova. Todos os meus parabéns para este gran amigo que tanto me ten aturado.

Candidatas 90-60-90

Berlusconi está a facer un cásting entre mulleres italianas para confeccionar a súa candidaturas ás vindeiras eleccións europeas. Sei que vos pode sonar a broma, pero é tan certo como que el é o "premier" italiano.

O político de de dereitas italiano e presidente do conglomerado "Popolo della Libertá" (Pobo da Liberdade), noutra das súa excéntricas ocurrencias, non tivo mellor idea que organizar unhas xornadas (exclusivas para mulleres)  para captar novas caras para o seu partido. A muller de Berlusconi, Verónica Lario declarou que esto é unha desvergonza para diversión do emperador. 

Neste novo episodio de surrealismo político, máis parecido a un episodio de "Gran Hermano" que a elaboración dunha candidatura dun partido serio, estaban invitadas Angela Sozio, Barbara Matera y Eleonora Gaggioli.

Bailarinas, presentadoras de televisión, actrices ou concursantes de Gran Hermano poden chegar a ser as novas representantes da dereita italiana, e compartir grupo parlamentario cos representantes do Partido Popular en España, porque todos/as eles/as se integrarían  no Partido Popular Europeo.

Ver para crer.

O día despois

A veces dende fóra non se ve todo o que hai dentro dun congreso dun partido político. Tampouco eu vos vou a desvelar moitas cousas. Pero sirva coma exemplo que o sábado pola tarde cando cheguei á casa tiven que durmir catorce horas, sí, sí catorce horas.

Parece que as cousas son doadas, que van rodadas, pero hai moitas cousas que facer. Neste Congreso, e por segunda vez, fun elexido para formar parte da Comisión de Garantías Electorais. Somos cinco persoas que velamos porque todos os procesos dentro do Congreso se fagan con trasparencia e con limpeza. Esto, ó largo dos dous días do Congreso dá un pouco de traballo. Sobretodo si as instalacións que acollen o evento non se prestan en absoluto para traballar. Creo que nestes dous días subín dende o Plenario á sala onde nos reuníamos e onde estaba Pepe Blanco, Leire Pajín e a xestora unhas sesenta ou setenta veces. E o ascensor moitas veces non chegaba ata a quinta planta, que era onde se desenvolvía todo.

O venres comín uns pinchos, cenei uns pinchos e o sábado seguín comendo máis pinchos. Xa vedes un menú moi equilibrado. Pero o pior foi a noite do primeiro ó segundo día de Congreso. Só me puden deitar unha hora, de sete a oito da mañá. Xa que lle estiven botando unha man a Pachi nesa longa noite. Pero valeu a pena.

Temos nova executivana que se convinan veteranía e renovación. Son cuarenta e un membros e dentro dela hai sete ourensanos e ourensanas. A verdade e que estou moi contento polas responsabilidades que van a levar algúns compañeiros, porque sinceiramente, creo que son ós mellores. Os escollidos son Pachi Vázquez, Laura Seara, Miguel Fidalgo, Agustín Fernández, Mariló Cubillo, Eladio Fernández e Miguel Bautista. A miña noraboa a estes sete compañeiros e amigos.

Deixovos coa intervención de Pachi Vázquez o novo Secretario Xeral do PSdeG-PSOE.

Congreso Extraordinario do PSdeG-PSOE

Dentro dunhas horas comezá en Pontevedra o Congreso Extraordinario do PSdeG-PSOE. Dentro dun ananco arranco para a cidade doLérez.

Alí estaremos acompañados por Zapatero, Pajín, Blnaco, Espinosa, etc...

Dende a comarca de Trives-Caldelas aportaremos dez delegados/as dos cincocentos que alí nos daremos cita.

Espero ter algo de tempo para irvos contando como se desenvolve todo. 

"Vémonos" á volta.

Benvida

Ó mellor agora pode soar como moi oportunista o meu comentario, pero sempre me gustou moito Rosa Aguilar. Tanto cando formaba parte do Congreso dos Deputados como na alcaldía de Córdoba.

Agora que parece que entra a formar parte do goberno socialista andaluz na área de obras públicas,  da man de Pepe Griñán, dende aquí quero darlle a benvida e desexarlle ó mellor.

Consello da Xunta ilegal

Non tardou Feijóo nin dous días en meter a pata. O domingo desvelou os nomes dos conselleiros e conselleiras que o acompañarán nesta andaina no goberno. Con estes nombramentos rompeu a equidade entre homes e mulleres que se establecera no anterior goberno. Aínda así nomeu a catro mulleres e seis homes, co cal cumpre a Lei de Igualdade.

O problema ven á hora de compoñer o Consello da Xunta, no que se sentan tanto os/as Conselleiros/as como o Presidente, co cal a relación é de catro mulleres contra sete homes.

Agora, o Partido Popular, ese partido que votara en contra da Lei de Igualdade pero que nas eleccións municipais se apresurou a denunciar as candidaturas doutros partidos que cometeran erros na súa elaboración, teñen que enmendar tal ilegalidade.

Non ten moito marxe de manobra, pero a ver que se inventan desta vez para sair de rosiñas como soen facer eles sempre.

Un novo PSdeG

Esta fin de semana ós/ás socialistas galegos/as celebraremos o Congreso Extraordinario do PSdeG logo da demisión do secretario xeral Emilio Pérez Touriño.

Despois desta fin de semana moitas cousas mudarán no partido. Novas caras, novo xeito de facer política, etc... A algunha xente non lle gustará moito o equipo e a maneira de realizar o traballo, a outros gustaralle bastante, e espero que a unha ampla maioría lles estusiame.

Eu xa o dixen a noite electoral cando perdemos as eleccións. Agora abrese unha nova etapa que debería ser moi ilusionante, porque van a mudar cousas, algunhas delas que non se estaban a facer da mellor maneira.

Nun principio parece ser que hai dunhas persoas con intención de presentar a sús candidatura á secretaria xeral, pero para elo hai que reunir polo menos cen avais dos/as cincocentos delegados que imos participar no congreso. Pachi Vázquez non debería ter ningún problema para reunilos debido o amplo respaldo co que conta, e Gonzalo Caballlero parece telo bastante difícil por non contar con demasiados apoios.

Tanto eu persoalmente, como dende a miña agrupación e dende a miña comarca  imos apoiar a Pachi Vázquez porque cremos que é o compañeiro máis preparado para asumir este reto, con gran experiencia e que coñece de sobra o partido. Quere mudar bastantes cousas dentro da organización e creo que con bo criterio por eso dende aquí doulle todo o meu apoio.

Baltar, esto é un delicto.

Só vos vou a deixar a entrevista que o outro día lle facía o Xornal de Galicia para que a leades. Fíxadevos no penúltimo parágrafo e dicídeme se esto é constitutivo dun delicto ou non.

O PSdeG xa puxo en coñecento da fiscalía este asusnto para que proceda. Unha lindeza máis das moitas ás que nos ten acostumado José Luis Baltar. Este personaxe segue a pensar que está na época do gran cacique Romanones.

O que non me gusta da toma de posesión dos/as Ministros/as

Esta é a foto de "familia" dos novos/as ministros co Presidente do Goberno e os Reis de España. É unha vez máis (xa o teño dito en varias ocasións) sigo dicindo que non me gusta. É non é porque non me gusten os/as ministros/as que creo que van a ser bos para España, senón outra vez polo crucifixo.

España é un Estado aconfesional e como tal nas tomas de posesión, promesas de cargos ou calquera outro acto oficial está de máis a simboloxía relixiosa.

Alguén podería dicirme que é que os/as ministros/as cren en Deus (que non sei se cren ou non), pero aínda así están representando a un Estado onde hai diferentes sensibilidades relixiosas e non teñen porque facer ostentación das mesmas, igual que non xuran diante dun cartel do seu partido político ou da bandeira do seu clube de fútbol.

É unha das asignaturas pendientes deste goberno, entre outras moitas e de maior relevancia. Pero coma sempre quero que se poña atención neste asusto.

Cambios ministeriais

Estes días estábase a especular sobre os posibles cambios ministeriais. Era un segredo a voces que Zapatero ía adiantar esta remodelacion de goberno para antes das Eleccións Europeas, pero as filtracións que se produciron estando el en Turquía fixerono volver a España antes do previsto para facer público os novo cambio.

O denominador común deste cambio é que se foma un goberno con moitísimo peso político.Salgado cambia de ministerio. Entran Chaves, Blanco e Jiménez, tres pata negra do PSOE. Tamén entran Gabilondo e González-Sinde. Saen Solbes (que o pedía a berros), Magdalena Álvarez (que non era moi afortunada coas súas intervencións), Garmedia, Soria e Molina (estes tres de moi baixo perfil político.

Zapatero acomete un cambio de ministros-xestores a ministros-políticos. Algo co que eu estou moi de acordo e que é o que veño repetindo dentro do PSOE a nivel galego sobre os males de algúns nomeamentos que se fan dende o noso partido. Persoas que xestionan ben pero que non saben aplicar criterios políticos. E en política estase para facer política.

Non son eu moi dado a ver as cousas eb clave territorial, pero Galicia segue a ter un peso moi grande neste executivo. Salgado será a número tres do goberno. Blanco ministro dunha das carteiras máis importantes. Espinosa titular do superministerio dos "tres medios", e Caamaño á fronte da súa recén estreada carteira de Xustiza.

Gústanme os cambios.

Andaina por Caldelas

Este venres día 10 vaise a celebrar a II Andaina por Caldelas organizada pola Asociación que organiza o Festival Ponte Louco. A cousa promete, xa hai bastante xente anotada. Podedes atopar información no blog do Ponte Louco e tamén no Facebook se buscades "II Andaina de Castro Caldelas".

Esta andaina non é como estas que organizan por ahí adiante os Concellos con dorsais, avituallamento, etc. Aquí é todo máis enxebre. Hai que levar o bocata ou a tortilla e logo comemos todos/as xuntos na Ponte das Táboas.

Se vos animades hai que estar ás 10 da mañá na Praza do Prado o vindeiro venres día 10. Alí nos vemos.

Flickr ven de censurar a campaña das Linces

Flikr, ese sitio imparcial onde se poden colgar as túas fotos, baixo a influencia dalgún bispo con man no tema ven de retirar todas as fotografías que tiñan colgadas as do grupo de Las Linces.

O malo de intentar censurar algo en internet é que case ó momento e de forma exponencial obteñas como di Maripuchi unha resposta viral.

Santa Cristina de Ribas de Sil xa está no clube dos Bens de Interés Cultural

Un dos mellores monumentos de toda a Ribeira Sacra, o Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil aínda non contaba coa protección que lle otorga ser declarado Ben de Interés Cultural. Dende onte o Mosteiro sito en Parada de Sil xa está incluído dentro das relacións de BICs froito da aprobación desta declaración por parte do Consello da Xunta.

Unha boa nova para Parada de Sil e para a Ribeira Sacra.

Comeza a VIII Lexislatura

Antonte asistín o "solemne acto" de Constitución do Parlamento de Galicia na súa VIII Lexislatura. Nunca fora a un acto coma este e tiña ganas de asistir. Aparte da importancia que merece un acto coma este, posto que se pon a andar a Cámara Galega, o poder lexislativo teño que dicirvos que a sesión e tremendamente lenta, aburrida e non da moito de sí.

Só uns lapsus  por parte da nova Presidenta animaron a sesión. Chamoulle  señor Venezuela ó seu compañeiro de filas Rueda Valenzuela, logo mandou erguer a todos/as os/as presentes para escoitar o himno nacional (cando o que soaba era o himno galego), e rematou o acto dicindo que había facer traslado dos acordos adoptados ó Rey e o Presidente da "nazón". Algúns retorcíanse nos seus sillóns.

A mesa da Cámara estará composta pola Presidenta Pilar Rojo, como Vicepresidente primeiro José Manuel Baltar, Vicepresidente segundo Ricardo Varela, Secretario José Manuel Balseiro e Vicesecretario Anxo Quintana.

A dobre moral da Igrexa

Unha vez máis a Igrexa volve ameazar o Goberno de España con sacar as súas hordas ás rúas. Esta vez será para protestar pola reforma da Lei do Aborto.

Eu xa non sei se cando saen á rúa é para protestar por que ven amenazados os seus dogmas ou si é para seguir desgastando ó goberno do Partido Socialista, por que onde estaban os bispos cando baixo o goberno do PP se practicaron en España 500.000 abortos. Fai falta ter estómago para utilizar deste xeito á sociedade.

Onde estaba a Igrexa cando a sociedade saía ás rúas a defender o Non á Guerra, cando a xente saía a defender a vida e a defender que non se matara a ninguén. Estaban nas súas madrigueras acumulando rencor para soltalo logo todo xunto. Síntome avergonzado de que xente así do poder clerical  siga enganándo a miles de persoas que obran de boa fe.

E eu sigo a preguntarme, se a Igrexa defende o dereito á vida, se está en contra de calquera suposto no referente ó aborto. 

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) logo a favor de que unha persoa que foi violada ou unha persoa que sabe que o seu fillo vai a traer consigo unha grave enfermidade sexa obrigada a parir esa criatura?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se empregue o condón e que cada ano miles e miles de persoas (sobre todo en África) se vexan infectadas polo SIDA e teñan que morrer?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se poda investigar con células nai e que deste xeito non se podan producir avances como o do neno que naceu en España o outro día e que lle fixo unha doazón de médula o seu irao para poderlle salvar a vida?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se poda investigar con células nai e que deste xeito non se poda producir sangue sintético co que salvar miles de vidas cando se produce un sinistro?

Eu xa non pertenzo a esta Igrexa, pero arrepíntome de ter aguantado tanto tempo baixo o seu seo.

Xa estou de volta

Volvo estar aquí de novo. Algúns xa me dicían por ahí que pensaran que me retirara ou que estaba sumido nunha fonda depresión logo de que o PSdeG perdera a Presidencia da Xunta, pero nada deso.

Esta tempada estiven un pouco vago xa que necesitaba descansar, descansar de verdade. E non me apetecía nada escribir no blog. 

Como podedes supoñer a campaña é esgotadora, eu polo menos quedo feito polvo. Pero é que despois hai que poñerse co reconto do voto emigrante. Dezasete horas seguidas recontando votos, saen as papeletas polos ollos.

Pero é que ademais de todo esto, e como xa sabedes todos/as, logo da demisión de Touriño como Secretario Xeral do PSdeG, andivemos co Comité Nacional Galego, agora coas asambleas locais para elexir representantes de cara ó Congreso do PSdeG. E con todas estas cousas e volvendo a poñerme ó día das cousas no Grupo Socialista da Deputación de Ourense, non me apetecía nada escribir.

Ademais tamén lle empezei a adicar un pouquiño de tempo a unha das cousas que máis me gusta e que máis abandono cando entro de cheo nas campañas: a fotografía.

Por fin podo volver a pasar horas e horas dando voltas coa miña Nikon disparando a diestro e sinistro. E logo volver a pasar moito tempo diando do ordenador preparando as imaxes. Teño que poñervos un enlace dos sitios onde as colgo de cando en vez para que lle deades un vistazo.

A partir de agora douvos a miña palabra de que seguirei escribindo case a diario para contarvos as miñas cousiñas e tamén para contarvos como vai o día a día deste proxecto tan ilusionante que se nos pon por diante a todos/as os/as socialistas galegos/as, como é o inicio dunha nova etapa.

Unha aperta e gracias por esperar.

Ábrese unha nova etapa

Onte falamos os galegos e as galegas. E como sempre, cando se fala nunhas eleccións, ese é o reflexo do que a cidadanía quere.

As eleccións gañounas o PP e eso non merece ningún tipo de dúbido. Teño que dicir que eu estaba convencido, como outras miles de persoas, de que esto non ía a acontecer, pero foi así. Esto ten que servirnos para facer unha reflexión serea e sosegada de que é o que non fixemos ben ou non soubemos facer para que os galegos e as galegas optasen por un cambio de goberno.

Ábrese un novo escenario en Galicia, e no PSdeG-PSOE. Touriño acaba de demitir e eso conleva a celebración dun Congreso no seo do partido, do que sairá unha nova executive e un novo/a secretario/a xeral. É tempo de mudanza, de novas caras, de novas ideas e sobre todo de seguir traballando a reo por aquelo no que cremos.

Dende aquí a miña noraboa ó Partido Popular por ter gañado estes comicios, pero que saiban que os/as socialistas poñémonos a traballar hoxe para que a nosa provincia e Galicia volvan a ter un goberno de esquerdas nun futuro.

E tamén, como non, unha aperta grandísima para todos/as aqueles que seguides o blog e a miña conta no facebook e tantos ánimos me tedes dado estes días. Entre todos/as, traballando e participando seremos capaces de facer esa Galicia coa que soñamos.

MOITAS GRACIAS.

Pachi Vázquez, o maricón

Que non, que non, que o titular non é meu. Que eu non lle chamo maricón a Pachi, porque creo que non o é. E aínda que o fose, non pasaba nada, que para min esto é algo moi respetable.

O de maricón é a última perla que lle soltou o político máis rastreiro que hai por estes lares, José Luis Baltar. Aínda que xa teño dúbidas de se é el o máis rastreiro ou o é o seu fillo. Agora volo explico.

Estes días o PP ourensano está levando a cabo unha política barriobaixeira chea de insultos, falsedades e descalificacións. O ideólogo de todo este lodazal é a cabeza ilustrada do PP provincial, o tan querido e tan admirado entre a militancia do Partido Popular ourensano, José Manuel Baltar.

Nestes últimos días levan feito de todo. Ven que as contas non lle saen logo da metedura de pata de colocar como cabeza de lista a un señor que defraudou a Facenda. Agora teñen que apandar con que os electores do PP teñen que votar unha papeleta que vai encabezada por un señor que xa tivo que renunciar ó seu posto.

Agora pídenlle ós seus siareiros que voten igual, pero cos ollos pechados e o nariz tapado.

Pero ó que ía. Estes días a dereita ourensana está sacando a relucir a súa faciana máis porca. Hoxe publican unha contraportada nun xornal coa cara dos candidatos do PSOE e do BNG dicindo que non fixeron nada pola provincia. Onte noutro xornal, neste caso madrileño, acusaban a Pachi Vázquez de non ter pagado unha licenza de obra. Ese mesmo día os do PP repartían pasquíns en Celanova dicindo que si volvía gañar a esquerda lle íamos quitar as casas e as fincas á xente. Esta pasada noite, funcionarios do Concello e membros da executiva local "popular" eran pillados in fraganti repartindo uns folletos nos que usurpaban os logotipos do PSOE e difamaban contra o meu partido. Ó mesmo tempo, no Concello da Teixeira, os "populares" colgaban uns anónimos insultando ós compañeiros do PSOE locais. E mentres todo esto era orquestado dende a sede do PP en Ourense, o líder, o gurú, a gran testa da dereita ourensana comezaba a escupir insultos conta Pachi Vázquez, o noso cabeza de lista e secretario provincial. Del dixo que era un "miserable e sinvergüenza" e  non o dubidou dúas veces e soltou que "Está obsesionado comigo e eu non son candidato, non me presento, nin sequera son muller porque entonces entendería que me tivera gañas, se ten obsesión por min teño que dicir que é maricón". 

E aínda quedan mulleres ou homosexuais que lle voten ó PP. De verdade, non o podo entender. Maltrátanos deste xeito, de palabra ou de obra e seguen sendo incondicionais deste energúmenos. NON O ENTENDO.

A miña primeira caricatura

Onte convidoume o xornal La Región a que escribise unhas cantas liñas para publicar nun apartado que ven sacando todos os días dende que comezou a campaña electoral. A min tocaríame pechar esta sección logo de quince días publicándose. O título é O diario de Eladio Osorio.

Nel relato un pouco o que é un día de campaña para min. Estou acostumado a sair nas fotos dos xornais, na televisión, a que falen de min e a escribir eu tamén, pero aínda nunca ningún medio tiña publicado unha caricatura miña. Esta é a miña primeira vez. E a verdade é que me fixo gracia (espero que nun futuro me sigan parecendo graciosas). Por eso deixovos aquí a caricatura e o texto que a acompañaba.

Dende que teño uso de razón estou de campaña permanente, porque creo nuns ideais e defendo uns principios socialistas, e iso para min non é ningún esforzo, é todo un luxo. É certo que nestes días todo é moito máis rápido, máis concentrado, máis estresante. Non paro de queixarme por isto, pero no fondo gústame. Gústame moito.

O que peor se leva de todo isto é ter que sacar tempo de onde non o hai, e ó final acábollo roubando a quen máis quero, a Belén. Ela é a persoa que me dá folgos todos os días, sobre todo aqueles máis críticos, cando as cousas non saen como un ten previsto. O mellor para min, sen dúbida, o día do mitin de Castro Caldelas. É unha inmensa satisfacción poder encontrarme cara a cara cos meus veciños, con aqueles que me viron medrar na vila caldelá.

Ó ser candidato e responsable de actos multiplícase a responsabilidade e case non queda tempo nin para una caña cos amigos. Estes días son os grandes esquecidos. Pero a cambio son moitas as horas que convivo con ducias e ducias de persoas que desinteresadamente veñen a ofrecer o seu tempo a cambio de nada, só para traballar nun proxecto que nos une, o PSOE.

Hai un par de cousas que non deixo de facer todos os días de campaña: administrar o meu blog e estar ó tanto da miña conta en facebook. Grazas a isto podo estar en contacto con moitos simpatizantes e votantes que me fan consultas e propostas.

Ó mellor acto do PSOE ourensano en moitos anos

No tema de organizar actos do PSOE en Ourense xa teño algúns quilómetros enriba. Con esto non quero presumir de nada, é sólo para dicir que gracias á experiencia podo xulgar cando as cousas non saen ben e cando saen case perfectas.

Onte foi un deses días nos que case se rozou a perfección. Teño tres actos do PSOE grabados na miña retina. O primeiro deles cando vin a Felipe González no Pavillón dos Remedios alá polo ano 82 (aínda estaba eu en EXB), quedei marcado. O segundo, foi tamén con Felipe, en Expourense nunha cea-mitin cando dixo que deixaba a política, quedei desilusionado. O terceiro foi onte, había anos nos que non vivía un mitin con eses ambientazo e esa entrega da xente. Nin cando ten estado Zapatero houbo ese clima.

Eu case sempre sei de antemán cando nos mítines imos encher ou pinchar. Onte, por diversos motivos que non vou a explicar, pensei que iamos andar xustiños. O sitio é unha tragadeira de xente. Colócanse sillas e non se dá cuberto o chan con elas. E ademáis Expourense é un lugar moi insulso. Ademais de todo esto a montaxe era moi austera e non había absolutamente nada de merchandaising.

Pero onte errei. Cheo total a rebentar. Centos, centos e centos de socialistas de pe polos pasillos e esquinas. Incluso tiveron que abrir un espacio a maiores nunha segunda planta para poder colocar máis xente. Pero o que máis me sorprendeu foi o emocionada que estaban os asistentes. Houbéseme gustado saber cantas veces se cortaba a Paco Pachi ou de la Vega cos aplausos, porque case non os deixaban de falar.

Algúns periodistas comentábanme que ver a miña cara durante o acto era un poema. A ver se me pasan algunha foto e xa a colgarei no blog.

Máis de catro mil persoas aplaudindo. Paco dando o mellor discurso que lle escoitei nunca. Pachi coma sempre, un verdadeiro crack, nunca me cansarei de decilo. E como guinda, María Teresa Fdez de la Vega despertando esas emocións que os/as socialistas levamos dentro.

Tardamos media hora en dar chegado a saliña de autoridades, falamos outra media hora e cando imos sair á rúa.....sorpresa......trescentas persoas esperaban fóra para poder saudar á vicepresidenta do goberno.

Tardarei en esquecer este día

María Teresa Fernández de la Vega en Ourense