domingo, 19 de octubre de 2008
Adeus Jaime, adeus...
sábado, 18 de octubre de 2008
Entrevista en Público de Escolar a Zapatero

Xa hai gañadores no OUFF
Reproduzo a nota de prensa publicada por EFE sobre os gañadores do OUFF:
Largometraje basado en agresión real indigente Alemania gana festival 'Ouff'
El largometraje 'Weltstadt' ('Ciudad del Mundo') dirigido por Christian Klandt ganó el premio Calpurnia a la mejor película en la 13 edición del Festival de Ourense con una historia basada en la agresión real sufrida por un indigente golpeado y quemado por dos adolescentes alemanes, en la ciudad natal del director, informaron hoy los organizadores.El jurado del Festival de cine internacional de Ourense, 'Ouff', dio a conocer los ganadores de la edición número 13, en relación a la sección de largometrajes, indicó el portavoz Raúl Veiga.Explicó que la cinta alemana ha sido elegida como la mejor por considerarla un 'veraz cuadro de la disolución de los vínculos, y de la pérdida de referencias en la vida urbana actual, además de retratar una juventud vacía, la dimisión de los padres y el miedo y el 'descompromiso' de todos, caldo de cultivo para los comportamientos antisociales'.El director Klandt, explicó a Efe que nunca pensó que una historia tan local pudiese tener la aceptación que está cosechando en varios festivales.En la misma sección competitiva de largometrajes, Bruno de Almeida recibirá el premio al mejor director y el mismo Almeida obtuvo el premio al mejor guión compartido con Johnny Frey por la cinta 'The Lovebirds' ('Los enamorados') de Portugal.Además, la actriz uruguaya Roxana Blanco ha obtenido el premio a la mejor actriz por la película 'Matar a todos', dirigida por Esteban Shroeder; y Jakub Tolak el del mejor actor, por su papel en 'Outlanders' ('Extranjeros'), del británico Dominic Lees.La película 'El brindis', del chileno Shai Agosín, ha conseguido el premio del público del festival, mientras que 'The Crossword Monologues' ('Los monólogos de la encrucijada'), dirigida por el japonés Hideaki Kataoka, ha ganado el premio especial del jurado; y 'Bi An', una coproducción de Hong Kong y China dirigida por Zhang Yibai, una mención especial.El portavoz del jurado de cortometrajes, que este año fue el gallego Marcos Nine, indicó que el ganador ha sido 'Auf der Strecke' (En la línea), del alemán Reto Caffi, y el premio al mejor director lo ha conseguido Marcal Forés por su filme 'Friends Forever'.El galardón al mejor actor ha sido atribuido a Mateo Wansing por su intervención e la cinta alemana 'Robin', y el de la mejor actriz lo ha logrado Agata Kulesza por su papel en la producción polaca 'Kilka Prostych Slow' (Una par de palabras sencillas).Además, obtuvieron una Mención Especial el corto 'Tanuvallomás' (Declaracion) dirigida por el húngaro Peter Gothar y el premio del Público ha sido para 'Las piedras no flotan' dirigida por el argentino Fabián Cristóbal.En la sección de documentales, el portavoz del jurado fue el cineasta gallego Suso González, indicó que el gran premio al mejor película fue para 'Glorious Exit', dirigida por el suizo Kevin Merz, y el premio a la mejor dirección para la cineasta irlandesa Neasa Ní Chianáin por 'Fairytale of Kathmandu' (Cuento de hadas en Katmandú).Otro premio de esta sección, el de identidad y diversidad cultural, ha sido para Faramaz K-Rahber, director de 'Donkey in Lahore'.El jurado del festival, presidido por Jacqueline Pierreux, también seleccionó para los premios a la mejor cinta producida en Galicia o Portugal en cualquiera de las categorías competitivas, la película '1977', una animación dirigida por Peque Varela y, atribuyó mención especial para 'Europa 2007', cortometraje dirigido por el luso Pedro Caldas.El portavoz del jurado de animación, Manuel Meijide, indicó que el gran premio ha correspondido a 'Bernis Doll', dirigida por Yannn Jouette.En la sección 'Novos Media', el cineasta cubano Víctor Casaus, indicó que el jurado ha atribuido el gran premio de ese galardón a la cinta 'Derakhte Man' ('Mi árbol), dirigida por la iraní Sara Siadat Nejad, y una mención especial a 'Under construction', del francés Zhenchen Liu.La gala de clausura, en la que se entregarán los premios a los galardonados, comenzará a las 21:00 horas, y según los organizadores estarán presenten casi todos los premiados.
Tranquilidade (Nyugalom), maxistral película húngara
Remata o Ouff e eu asisto a miña última proxección no Festival. Ó final decidinme pola cinta húngara de Róbert Alfondi titulada Tranquilidade (Nyugalom), que se proxectaba dentro da sección Diálogo de xeracións.Desgarrador drama de 108 m sobre a castración da personalidade dunha nai a un fillo. Unha película na que todo xira en torno ás mulleres: a nai, a moza, a amante, a prostituta, a irmá, a veciña,... pero na que o centro é Zalán Makranczi.
Unha interpretación extraordinaria deste último e de Dorottya Udvaros (no papel da súa nai), pero tamén un magnífico guión a compañado dunha boa fotografía e dunha gran banda sonora.
A historia xira en torno á vida dun a utor literario que intenta desesperadamente vivir a súa propia vida e namorarse, e que está baixo a sombra da súa nai, unha ex-actriz maníaco-depresiva, na época da decadencia do comunismo.
Quedeime cunha frase da película, nun dos momentos máis dramáticos da mesma que reflexa a crudeza da relación nai-fillo. A nai diríxese ó fillo e dille " É que o noso corazón...", ó que o fillo contesta con desgarro "Mamá, nós non temos corazón... mamá nós temos mocos, en vez de corazón"
Apuntade o título e se tedes ocasión non vola perdades.
Quen cho dixo...?
Reproduzo parte da sección Confidencial de hoxe do xornal ourensano La Región, o famoso Quen cho dixo...?
Cuálo es el despacho de alcaldía más grande de toda la provincia? Ese que mide 160 metros cuadrados y ha sido decorado por El Corte Inglés. -que no es la city sino Trives el que muestra semejante dispendio que, no por ser ya conocido, deja de asustar? -que como al actual alcalde, el pepero Luis Alvarez, le parecía demasiado espacio para él y poco para sus ediles de gobierno, han decidido todos ellos construir cinco nuevos despachos -uno para cada superconcejal- que serán decorados por un conocido establecimiento ourensano especializado en muebles de diseño vanguardista? -que, como es de rigor, serán los vecinos de Trives quienes, con sus impuestos, paguen las nuevas y fabulosas dependencias de sus políticos? Y menos mal que hay crisis.
Se é que hai sitios nos que son máis chulos que a pana raiada...
"Matar a todos", unha boa historia, unha boa película
Non teño moito tempo para escribir porque volvemos a ir de seguido a ver unhas das últimas proxeccións no Ouff (remata hoxe).
Sipnose:
La abogada Julia Gudari investiga el secuestro en Uruguay de Berríos, un químico chileno reclamado por la justicia internacional por su vinculación con crímenes perpetrados por el régimen de Pinochet. Todo indica que los militares uruguayos retienen a Berríos para impedir que declare como testigo. Julia, que fue secuestrada y torturada durante la dictadura uruguaya, teme que su padre, el general retirado Gudari, esté involucrado en el caso Berríos, y su hermano, que también es militar, le niega información. En medio de la presión y las amenazas, Julia entiende que, si quiere acceder a la verdad, tendrá que revisar su pasado para sanar sus heridas y superar sus miedos.
Recoméndovos que se podedes vaiades a vela. E agora marchamos a correr para ir a ver outra, posiblemente Nyugalom (Tranquilidade) ou Boldog új élet (Feliz vida nova)
viernes, 17 de octubre de 2008
Nace a Galisfera
Levábase tempo enxendrando. De pai ten a José Luis Prieto e de nai a Blas García (aínda que parza raro, pero os avances da ciencia son así...). De padriños e madriñas somos case 60 amigos/as de corte progresista e que pululamos pola blogosfera galega dende hai tempo.Al Gore e Su
Estes días anda Susana Bayo (para min segue sendo Su) por Amsterdan con Al Gore. Xa vos teño falado dela e do seu blog Planeta Su nalgunha ocasión.jueves, 16 de octubre de 2008
"O outro" (El otro), puuuffff
Ó sair do cine, intercambiei opinións con algunha outra xente.Precisamente eso que para min foi case un tedio, eses minutos e minutos sin decirme nada, para outras persoas foi o gran momento da película. Momentos que para eles invitan á reflexión sobre eses momentos na vida de case todos, que nos gustaría ser outro e desaparecer da nosa realidade.
Pero, que queredes que vos conte, a min pareceume simplemente un puuuuffff.....
Pedro Zerolo, todo forza
Aquí vos deixo o vídeo da intervención de onte, de Pedro Zerolo no Ateneo de Ourense. Logo de escoitalo, de compartir paseo con el, unha cea con moitos cambios de pareceres e unha copiña no Miudiño só podo dicir unha cousa del, canta forza e canto optimismo irradia.
É unha desas persoas coas que te podes pasar horas e horas falando porque é un pozo de sabiduría e un referente dentro deste novo socialismo que ven da man de Zapatero.
Xa de recollida para a casa paramos a facernos unhas fotiños (a calidade deixa bastante que desexar, Carballo o teu é escribir). E aquí estamos Miguel (o seu secretaio), eu, Lalo Gómez, a Leiteira, Pedro Zerolo, María Quintas e Laura Seara.
Cara a cara
Por fin, cara a cara... Onte reunímonos na sede do PSdeG-PSOE da Rúa do Pino en Santiago máis de 30 bloggers progresistas (outros 30 non poideron vir, pero están nesto tamén). Máis de tres decenas de homes e mulleres que nos seguíamos pola rede, pero nalgúns casos non nos coñeciamos cara a cara.Na foto estamos, de esquerda á dereita, Defín Feal, eu (Eladio Osorio), Blas García, Mar Barcón e José Manuel Lage. Pero por alí había outra moita xente como
martes, 14 de octubre de 2008
" A princesa de Nebraska", unha pequena xoia.
Está visto que este ano o Ouff (Festival de Cine de Ourense) aposta por menos estrelas e máis cine de calidade.Veño de ver a miña segunda película da sección "Perlas inéditas" e, de verdade, había tempo que non disfrutaba tanto en Ourense por poder ver este tipo de películas na pantalla grande.Hoxe tocoulle A princesa de Nebraska (Princess of Nebraska) de Wayne Wang, un director descoñecido para min, pero do que tomo boa nota (sobre todo logo de ter leído hoxe sobre el).
Non vos vou a destripar a película, xa que aínda a podedes ver ata o sábado no Festival, ou logo pola vosa conta. Pero algo teño que vos contar.
A película está baseada nun conto corto de Yiyun Li. Unha rapaza chinesa chega a San Francisco decidida a abortar, pero as experiencias personais que vai a vivir nas 24 horas que narra a película fanlle replantear a súa decisión e barallar múltiples posibilidades. Imos ver unha xeración que se relaciona co mundo exterior a través das mensaxes e grabacións de móbil. Non coñecemos case nada da rapaza, nin por que quedou preñada. Do inicio da historia non sabemos nada, só hai unha crítica superficial á política de fillo único chinesa e á censura dese país. Incluso ó final non se nos descubre cal é a súa decisión. Pero o tema do aborto non é o único tema espinoso que Wang trata na Princesa de Nebraska, a homosexualidade, a bisexualidade e aa prostitución, son outros dos condimentos desta película que crea polémica. Posiblemente o final sexa o momento máis emotivo da película: Todos eses metros de tela que ten a pantalla do cine cunha cor azul difuminada, a cara de Sasha ocupando só unha esquina (logo o seu corpo pequeno ocupando un reducido espazo no centro), un tema musical que fai vibrar, e ela soa. Soa, logo de tomar unha importante decisión, pero sempre soa.
Se podedes ide a vela. Creo que non vos deixará indiferentes.
Por certo, aínda non fun ver ningunha das películas que concursan coma longametraxes, pero case todas as persoas opinan que Ópium - egy elmebeteg no naplója (Opio - diario dunha tola) de János Szász (Hungría-Alemaña-R.U.) é do mellorciño que se ten visto por aquí. Creo que dentro do Festival xa non vamos ter máis oportunidades de vela, pero a ver se me logro facer con ela.
Non me fío.
Así pintan as cousas nas últimas enquisas do diario The New York Times: a Obama danlle 196 escanos fixos e 68 moi probables e a McCain 160 fixos e 25 moi probables. Para ser presidente dos EEUU necesítanse máis de 269 e Obama hoxe rondaría os 264. lunes, 13 de octubre de 2008
A publicidade tamén pode favorecer á igualdade
Non sei se lembrades esta campaña publicitaria de PuntoMatic que saía non hai moito na televisión.
Ven de recibir o premio Crea Igualdad por ter contribuído dende a publicidade a crear igualdade. Os creativos foron Persan e Shackleton.
Pillados "in fraganti"
Comentaba na anterior entrada sobre Prométeme a película de Kusturika que fomos a ver onte. E ahí estamos, pillados in fraganti" no cine por Miguel Ángel, un dos gráficos de La Región. Na primeira fila, e de dereita á esquerda Belén, eu, Juan Luis e Natalia. A do lado non sei quen é.
Prométeme - Kusturika
Onte asistimos Belén, Natalia Juan Luis e eu á por primeira vez este ano o Ouff (Festival de Cine de Ourense) e fomos ver Prométeme (Zavet) de Emir Kusturika, dentro da sección de Inédito en Ourense.domingo, 12 de octubre de 2008
A Xuntanza de Bloggers Socialistas ten imaxe
Hai dous días publicaba unha reseña convidándovos a que asistísedes á Xuntanza de Bloggers Socialistas. daquelas aínda non había cartel do evento. Aquí vos deixo a imaxe da xuntanza e sigo animándovos a que asistades. Se entrades no Blog de Blas García poderedes ver quenes foron confirmando a asistencia.
Vémonos o mércores en Santiago de Compostela.
O "coñazo" de Rajoy
"Somos una nación y el 12 de octubre debemos dejar constancia de que nos alegra".
"Mañana tengo el coñazo del desfile...en fin, un plan apasionante"
Non vos rompades moito a cabeza e debanedes moito intentando saber que patriota e que anti-sistema fixeron estas declaracións.
As dúas sairon da mesma boca, e entre elas só median un ano e un día. O tempo que Rajoy tardou en pasar dr ser o patriota máis grande de España a recoñecer que a el esto do día das Forzas Armadas non lle fai tilín.
Esta é unha mostra de como o PP utilizaba a todos/as os/as que cren en España como nación para que votaran ó seu partido e non o fixeran ó PSOE nas pasadas Eleccións Xerais. O PP era o partido dos patriotas, o PSOE o partido dos rompepatria. Por eso se poñía esa máscara de nacionalista español. Hoxe, xa vedes o patriota que é...
Non son eu un gran defensor das bandeiras, dos himnos e dos desfiles; de ningúns (non creo moito na simboloxía). Pero creo que hoxe Mariano Rajoy tería que deixar de facer filigranas e pedir disculpas en toda regra.
Hoxe no desfile foi a comidilla de todos/as os presentes. Eu sólo mirarlle á cara podía estarlle lendo o pensamento: Quen me mandaría a min abrir a boca...
viernes, 10 de octubre de 2008
O PP condena o franquismo "por error"
Antonte no Parlamento de Galicia os tres partidos representados PPdeG, PSdeG e BNG condenaron a dictadura franquista. Eu cando o vin case non o podía crer. Era a primeira vez. Pero hoxe todo volveu á realidade. González Pons, en nome do PP asegurou que o seu partido viuse "forzado" polo PSdeG e BNG a condenar a dictadura.
Aquí está a noticia sobre o tema que aparece hoxe no Faro de Vigo.
E de paso, Senén Pousa, alcalde de Beade e íntimo amigo de Rogelio Martínez, alcalde de Arnoia e portavoz do PP da Deputación de Ourense, obsequianos con outra das súas lindezas a favor do franquismo. Mirade aquí.
Pedro Zerolo en Ourense

Dita conferencia estase a organizar dende a Secretaría de Igualdade do PSdeG-PSOE, na que está á fronte Laura Seara.
jueves, 9 de octubre de 2008
Xuntanza de Bloggers Socialistas
O día 15 de outubros ás 16:30 terá lugar na Sede do Pino en Santiago de Compostela unha xuntaza de Bloggers Socialistas con Mar Barcón, Secretaria de Organización do PSdeG-PSOE.miércoles, 8 de octubre de 2008
O Ouff listo para comezar

martes, 7 de octubre de 2008
Momentos clave

lunes, 6 de octubre de 2008
O voto electrónico
Varias veces estiven tentado a falar deste tema, que en certa medida é bastante espinoso nas zonas rurais, e hoxe vou a facelo.Que se prepare Obama

domingo, 5 de octubre de 2008
Boa mistura. A Coruña, Bunbury e W. Eugene Smith
Esta fin de semana puiden desfrutar dunha boa mistura: a cidade da Coruña, a exposición de PhotoGalicia de W. Eugene Smith e o concerto de Bunbury.
Unha das miñas paradas programadas era visitar o edificio da Fundación de Caixa Galicia, que xunto con PhotoEspaña organizan por segundo ano PhotoGalicia e traen á cidade das galerías a excelente exposición fotográfica do gran pai do enaio fotográfico W. Eugene Smith.
Á noite tocoulle a Bunbury... Quen mo diría a min cando tiña dezaoito anos e non podía ver nin en pintura ós Héroes do Silencio. Que queredes que vos diga, non me vou desfacer en eloxios cara este showman porque a música e os músicos teñen que gustar. E por moito que me explique eu non van a gustarvos nin máis, nin menos.
Dúas horas largas de concerto no Coliseum nas que repasou todo o seu pasado musical e presentou o seu novo disco, que sairá á venda a próxima semana.
Todo indica que Bunbury volta ó rock and roll logo de ter experimentado con case todo no eido musical. Esta aseveración é moi particular, pero para min hoxe é o maior showman que hai no escenario musical español. Porque falar de Bunbury non é só falar dun músico, é falar dun verdadeiro show.
Se queredes máis sobre el ide aquí.
jueves, 2 de octubre de 2008
Miguel Fidalgo nomeado viceportavoz do PSOE na Comisión de Fomento do Senado

Volve a auga, volven os chouparros
Estes días non paro de mirar o ceo a todas horas. Non me perdo o tempo logo dos informativos, miro todos os mapiñas de metereoloxía dos xornais, non paro de entrar na páxina da AEMET par aver se vai chover ou non.E é que senón hai auga, non hai chouparros. Eses días ahí atrás collín bastantes en compañía de Natalia e Juan Luis: boletos, chouparros, champiñóns, sendeiriñas..., pero agora levamos uns cantos días de seca.
Pero...por fin volta a auga. Parece ser que a partir desta fin de semana imos ter, de novo, chuvias por Galicia. E se as temperaturas moderadas seguen a acompañar teremos chouparros a esgalla.
Xa me estou frotando as mans.
Adiós Miguelón
Nunca fun ver o fútbol, nunca vin a Miguelón en acción, aínda que sabía do que facía. Coñecino na Carnicería Ribeira Sacra, de Roberto, onde de cando en vez botabamos unhas risas.
Lembro cando saiu a campaña de Campofrío, cun home moi feo, polo que se pirraban as mulleres. Pois Miguelón quixo que lle fixera unhas fotos con delantán e cortando xamón, ó estilo do anuncio, para mandalas a un concurso de Camporfrío.
Era un home vondadoso. Era un neno metido nun corpo moi grande. Debía ter ese corpo tan grande para albergar o seu gran corazón. Ese mesmo que onte lle fallou.
A xente do fútbol di del que era metelo nun vestiario e levantarlle a moral a un equipo enteiro, e coñecendoo debía ser certo.
Lembro, con pena, cando o Ourense descendeu por última vez e no diario La Región saía Miguelón chorando coma un desconsolado. El era así, sentía o fútbol como se fose o pichichi do equipo.
Ata sempre Miguelón.
Aprobado o selado do vertedoiro de Castro Caldelas
Hoxe o Consello da Xunta vai aprobar o proxecto da Consellería de Medio Ambiente de selado do vertedoiro de Castro Caldelas. Por fin se vai poder levar a cabo esta obra tan demandada por todos.A existencia deste vertedoiro incontrolado parecía máis propia do século XIX que de hoxe en día. Era un foco de infeccións e un lugar de onde se escapaba o lume, as veces, provocando algún incendio polo redor. Ademais producía moi malos olores, sobre todo no campo de fútbol.
Esperemos que a partir de agora a obra se axilice e podamos contar, en vez de cun cúmulo de lixo, cunha ampla zoa verde ó carón do Teso.





