Quintana, quen te viu e quen te ve.

Non é de extranar a que a moita xente do BNG coa que de cando en vez comparto tertulia se lle remexan as tripas ó ver fotos coma esta.

Aquí está o señor Anxo Quintana, Vicepresidente da Xunta de Galicia. O que antes era Quin a secas.

Moito se fartou de criticar os bailes do PP, a empanada, o polbo a feira, a queimada e os gaiteiros que Fraga levaba a todos os lados.

E agora aquí o tedes, intentando camelar ós maiores cuns bailes e chocolate con churros.

Vós erades os que estabades por riba do ben e do mal cando erades oposición. Agora que sodes goberno pola mañá e oposición pola tarde non hai máis que ver as vosas actitudes en vicepresidencia, cultura e sobre todo medio rural, para dicir: quen vos viu, e quen vos ve.

Aquilino Valencia saíndo do concello de Calvos de Randín

Veciñas e veciños de Calvos de Randín, así como algúns compañeiros/as do PSdeG-PSOE aplaudindo ó alcalde á saída do Pleno.

Veciña abrazando a Aquilino Valencia e demostrándolle ó afecto de todos/as aqueles/as que non cren na tropelía que pretenden levar a cabo os/as concelleiros do PP en Calvos de Randín e Andrade, o tránsfuga.

Aquilo e maila súa dona saudando a aqueles/as que se concentraban no exterior da Casa do Concello de Calvos de Randín.

Aquilino e máis eu saudándonos logo dun día movidiño en Calvos de Randín. Por ahí detrás anda Arcadio de Vilariño Frío, María Quintas de Ourense, Nacho de Ribadavia e Alfredo de Celanova entre os/as veciños/as e compañeiros/as de Calvos.

Máis cousas de Calvos de Randín

Xente a rebosar no Concello de Calvos de Randín, ten que sair polos balcóns e ventanas xa que non se colle dentro. Abaixo á dereita o ex-alcalde do PP mirando cara ó notario. Este individuo é moi coñecido na zoa pola súa boa educación. Non pasa día sen que se meta nalgunha trifulca.
Catro dos que se pretenden pasar os resultados electorais polo.... De esquera á dereita: José Manuel Andrade (o vendido), Antonio Rodríguez (o anterior alcalde), Antonio López (outro concelleiro do PP e ex-alcalde que xa ten recorrido varios partidos políticos) e Sandra Rodríguez (filla do ex-alcalde, de quen tamén foi asesora para poder cobrar das arcas do concello, á actriz principal de todo esto)

José Manuel Andrade e Antonio Rodríguez, dous ex-inimigos que agoran son íntimos amigos. As voltas que dá a vida por mor dos cartos.... e de Baltar.

Vídeo Calvos de Randín (4)

Vídeo Calvos de Randín (3)

Vídeo Calvos de Randín (2)

Vídeo Calvos de Randín (1)

Fotos da moción de censura en Calvos de Randín. Altercados

Este son eu. Non se aprecia moi ben pero teño un beizo raxado polos matóns contratados polo PP. Ademáis un forte golpe nas costelas. Os feitos están denunciados e os tres agresores identificados.
Simpatizante socialista cun dente menos debido as múltiples patadas da cuadrilla de amiguetes de Baltar contratados para mallarnos ós/ás que estabamos en Calvos de Randín.

Outro socialista de Calvos de Randín cun forte corte nunha man debido a unha arma branca dos homes de negro.

Ex-alcalde de Calvos de Randín pillado in fraganti polas cámaras intentando agredirme. Chámase Antonio e no pobo é moi coñecido por amosar cada dous por tres a pistola que leva enriba case sempre.

Os matóns de Baltar en formación. O que está xusto detras do home calvo e chaqueta marrón é policía local en Celanova e íntimo amigo do Presidente Provincial do Partido Popular.

Pelexa entre iguais. Nove matóns contra tres veciños de Calvos de Randín. Que valentía.

Os amiguiños de Baltar zoupándolle a tres veciños. Mentres unha muller con cámara de vídeo que viña con eles graba todo. Debe ser para promocionar o seu traballo e logo venderse mellor. Xa o vexo.... "OS AMIGUIÑOS DE BALTAR. HOSTIAS A DOMICILIO"

Os homes de Harrelson en Calvos de Randín

Antes de nada pedirvos desculpas por tardar tanto en falarvos da moción de censura de Calvos de Randín. Pero dende o outro día tive bastante traballo e tamén necesitaba tempo para descansar.

CRÓNICA:

Saímos de Ourense, Iria, Lalo e máis eu cara aCalvos de Randín. Cando iamos de camiño falabamos de que posiblemente habería bastante xente, xa que foron moitos/as os que nos comunicaron que querían asistir para apoiar os compañeiros socialistas de Calvos de Randín ante tal aldraxe.

O día anterior estiveramos co alcalde, Aquilino, e xa viramos moitos veciños concentrados ante o Concello cara as 8 do serán.

Pero cando chegamos a Calvos de Randín quedamos estupefactos. Eran pouco máis das oito da mañá e xa nos se cabía no Concello. De feito só Lalo foi quen de dar entrado.

Cada vez viña máis xente para apoiar a Aquilino. Nin unha soa persoa do PP. A espera facíase longa. Aínda quedaban catro horas. Pero de súpeto...sorpresa.

Aparecen dous homes e unha muller cunha cámara de vídeo caseira e cuns distintivos que rezaban "PRENSA TV" colgados cuns cordeis do Concello de Ourense. A xente dáballe a risa, porque xa viran algúns coches pola vila con xente traxeada de negro, de onde sairan estes tres.

Máis tarde comezan a dar voltas polo concello unha ducia de homes de complexión forte e logo vanse, e pasados uns minutos.....

Aparecen tres coches a todo gas pola vila e entran cara a porta do cocello como os Homes de Harrelson, ábrense as portas dun todoterreo, un mercedes e un ibiza e baixan o trásfuga e os concelleiros do PP protexidos por un grupo de matóns.

Sen mediar palabra, estes homes comezan a tirar de nós cara atrás (que estabamos intentando acceder ó concello pero non podiamos debido a gran cantidade de xente que había no interior), logo a agredirnos, dan patadas, puñetazos, codazos, tiran a algunha xente o chan... A min rebéntanme un beizo e danme uns golpes nas costelas. A unha muller que estaba o meu carón tírana o chan e dunha patada na boca sácanlle un dente. A outro home cortanno na man (creo que foi cunha navalla). Agarran a un grupo de mulleres polas tetas con moitísima violencia. Tiran á xente maís maior...

Nesto avisamos a Garda Civil para que os identificase xa que queriamos poñer unha denuncia contra eles. E sorpresa.... varios deles amigos de D.José Luis Baltar.

Sí, sí, do presidente do PP e da Deputación de Ourense. Moi bos amigos. Unha proba máis de quen está tras todo esto, unha vez máis, o Rei das Censuras.

A Garda Civil intenta que os concelleiros/as censurantes entren no Concello, pero ven que é imposible debido a cantidade de xente que hai dentro e os que estamos fora e queremos acceder.

Dende dentro óese que o alcalde berra pedindo que deixen pasar os/as concelleiros/as, pero estes a verdade é que non deben ter moita gana ó ver o ámbiente xa que en ningún momento fan ademán de entrar.

Chega a hora do pleno e este celébrase. catro votos en contra da moción de censura, ningún a favor. Rexeitada. A xente berra dentro. Quere sair, pero é imposible. De feito tardaron unha hora e media.

As 13.30 logra sair o alcalde, que é vitoreado por unha multitude. Todos/as lle berran ALCALDE, ALCALDE. Os do PP e o tránsfuga desaparecidos.

E mentras trascorría todo esto, Baltar na Deputación rexeitaba unha moción do PSdeG-PSOE condeando o transfuguismo e a moción de censura de Calvos de Randín. E para máis inri, onte volvíase o anxo da garda dos censurantes e culpaba de antidemocrático ó PSdeG-PSOE porque. segundo el, impediramoslle ó acceso ó concello os do PP. Como puntilla acusaba o alcalde do PSOE de Cortegada, e ex-comisario de Policía, de estar a fronte de todo. E este atopábase nese mesmo intre xusto onde estaba Baltar, na Deputación.

Creo que non quedan dúbidas de quen foi a artimaña desta moción de censura....o seu nome non é outro que o de JOSÉ LUIS BALTAR PUMAR.

E Núñez Feijóo mirando para outro lado.

Ver para crer. O tradutor da web do Parlamento de Galicia

Se non o vexo non o creo. Moitas veces cando nos xuntamos por ahí uns amigos comezamos a sacarlle puntada a como sería a traducción literal de moitos topónimos e apelidos ó castelán, pero esta reportaxe da Galega supera con creces todas as nosas elucubracións.

Estou con Gallardón

Tranquilos/as, tranquilos... Non vos levedes as mans a cabeza. Non mudei a camisa. Sigo no PSOE e a anos luz da política do ideario de Gallardón.

Só dicir que por un día estou con Gallardón, e apoio firmemente no xuizo que está a levar a cabo contra o locutor da radio dos bispos (COPE), Jiménez Losantos.

Imaxino que vós estaredes tamén do mesmo lado, porque Losantos entre outras lindezas dixo de Gallardón que non quería que se investigaran a fondo os atentados do 11-M e tamén afirmou, literalmente: "Lo repito, alcaldín, 200 muertos, 1.500 heridos y un golpe brutal para echar a tu partido del Gobierno. Te da igual, Gallardón, con tal de llegar tú al poder". Ademáis, chamou "traidor, bandido, farsante redomado y lacayo de la oposición" a Ruiz-Gallardón, quen decidiu levalo ós tribunais por inxurias.

A broma pódelle custar ó da COPE, 72.000 €, como pide a fiscalía.

Ollo ó can. ¿A quen?. O can

Ollo ó can. ¿A quen?. Ó can.

Este é o título da foto que o gran fotorreporteiro do Faro de Vigo en Ourense, Suso Regal nos acaba de regalar colgándoa no seu novo fotoblog El Friki Press de Ourense.

Suso, a parte dun grandísimo fotógrafo, é moi afeccionado a esto dos blogs. Recoméndovos que visitedes El arte del tiro con arco (blog de fotografía e poesía), Cosas que se cruzan (fotoblog) e Otras cosas que se cruzan (outro fotoblog).

E xa para rematar deixovos outra fotiño de Suso, titulada Un par de rojillos.

Os derradeiros días da boina

Artigo íntegro publicado o 2 de xuño de 2008 por Pancho Tristán no xornal Público.

Baltar, el último de los caudillos rurales del PP gallego que consolidaron la base electoral de Fraga, anuncia su retirada.

La historia reciente del conservadurismo español incluye en su banda sonora la melodía de un trombón y el soniquete pegadizo de unos versos cual soflama: “Si no eres del PP, jódete, jódete”. Detrás del trombón, un intérprete poderoso, campechano y astuto, más famoso como político que como músico amateur: el presidente de la Diputación de Ourense, José Luis Baltar Pumar.
En más de una ocasión, Baltar dijo: “Somos los de la boina”. Esos, los de la boina, fueron los que se encargaron de gestionar para el PP los votos de la Galicia rural que permitían a Manuel Fraga ganar las elecciones por goleada. La apelación a la boina era a finales de los años noventa de uso común para diferenciarles de los del birrete: el PP urbanita e ilustrado que tenía en Galicia como referente a un Mariano Rajoy que triunfaba en el Ejecutivo de Aznar.
Baltar, el último superviviente político de aquel grupo de señores del voto, lleva semanas anunciando que se va, que no volverá a optar a la presidencia del partido en la provincia. Los primeros pasos de su partida certifican el fin de la agonía de la era de la boina.
Datos electorales
Los resultados de las elecciones generales fueron el episodio definitivo para el fin de la carrera política de José Luis Baltar (Esgos, Ourense, 1940). La provincia de Ourense lideró la pérdida de votos del PP en Galicia, una de las comunidades autónomas en las que más apoyos se le escabulleron a los conservadores. La maquinaria electoral de un Baltar que otrora entonaba triunfante el jódete, jódete en los shows de campaña daba unas muestras de debilidad sin precedentes.
Perdió más de 27.500 votos. Retrocedía más de siete puntos en el reparto de los sufragios. Y ni siquiera valió el consuelo de que con más del 48% del total de las papeletas, estaban muy por encima de la media del partido en España. Baltar compareció la noche del
9-M ante la prensa con un discurso tan franco como sus canciones: “No obtuvimos los resultados que queríamos. No cabe ningún tipo de consideración con nosotros”.
Ese Baltar que se puso de cara ante la derrota es el mismo que enfrentó en 2004 la renovación del Partido Popular de Galicia asegurando que, si había injerencias de Madrid, abandonaría la formación y recuperaría su propio partido político, que Fraga sumó a su proyecto en 1990 para consolidar su mayoría. Y el mismo que convirtió a la Diputación de la provincia de Ourense en una máquina de generar empleos.
Su hijo, sus dos nueras, los vecinos del municipio en el que comenzó su carrera política como alcalde, amigos, correligionarios: para todos había sitio en la Diputación de Ourense. Y así continúa siendo. El Partido Socialista supo predecir hace 10 días quién ganaría el concurso por una plaza de funcionaria que estaba en liza en el organismo provincial.
Fue la portavoz del PP en el municipio de O Carballiño la que se hizo con el puesto. En la segunda prueba del concurso, los resultados de todos los demás aspirantes parecieron un reto a los estudiosos de la teoría de las probabilidades: en un peculiar caso de desaplicación colectiva, ninguno pasó del cero en el examen.
Trabajo para todos
La red clientelar de Baltar no se quedaba en el reparto de empleos públicos entre familiares y conmilitones. Alguien que dirigió una entidad pública en la provincia de Ourense hace años, cuenta que a veces sonaba el teléfono y era José Luis Baltar, que lo invitaba a cambiar lo que hiciese falta para quedarse con un proveedor determinado para un servicio contratado por la institución. En una ocasión, el teléfono sonó dos veces en tan sólo 24 horas.
Baltar proponía ahora a un proveedor diferente del que había sugerido el día anterior. Este funcionario cree que el político conservador hacía las llamadas desde su despacho para satisfacer a un interlocutor que estaba presente, alguien que se había acercado a pedirle un favor. Y es que el despacho del político orensano tiene un punto Hablar por Hablar. Pero reconvertido en un Pedir por Pedir edificado en una de las provincias de España más afectadas por el envejecimiento, la falta de oportunidades y la precariedad económica.
Planes de futuro
Y así, interpretando en ese entorno la política con algunos aires de los antiguos caciques, José Luis Baltar lleva 18 años al frente de la Diputación de Ourense. Por ahora dejará la presidencia del partido en la provincia en un Congreso que será, seguramente, el año próximo. En la Diputación podrá estar, si así lo quiere, tres años más.
Y quizás mantenga esa costumbre de hacer de su despacho la casa de todos, de recibir a todo aquel que tenga algo que pedirle. Para continuar alimentando una historia que tiene entre sus más importantes capítulos ese que cuenta cómo un alcalde del sur de la provincia quiso homenajearlo con una estatua en la plaza de su pueblo. El mismo alcalde que se ufanaba públicamente de que sólo creía en la Virgen María y en José Luis Baltar.

Que acontece nas Novas Xeracións do PP en Ourense?

O PP cada día sálelle un grano neste sarampelo que está a padecer dende hai uns meses. Os ananos non só lle crecen en Madrid a Mariano Rajoy, tamén en Ourense hai movidiña.

Esta fin de semana NN.XX. da capital ourensana facía unha asmblea para elixir o seu novo presidente da xunta local. Había dúas candidaturas. Unha delas apoiada por Poli Nóvoa, portavoz do PP na capital ourensana, e outra avalada polo Presidente das NN.XX. da provincia, Israel León. Saiu elexido Manuel Eirín, o candidato de Poli, con 91 votos.

O curiosso deste tema é que na sala só había 22 membros de NN.XX. O lío está montado. Acusacións, denuncias, descalificacións, e incluso amenaza de expulsión do partido para o preseidente provincial de NN.XX.

Non é de extrañar que pasen estas cousas. Hai poucos días se elexía a xunta comarcal das NN.XX. de Caldelas, e aquí de seguido vós amoso unhas fotografías da reunión que as xuventudes do PP teñen colgadas no Picassa. Como podedes ver: cheo a rebentar, media de idade de 18 anos, sabia nova e votos a raudales. Logo así pasa o que pasa.

PP quen te viu nesta provincia e quen te vé.

O mundo da moda vistese de negro

Morreu o xenio da moda. O máis grande entre os grandes. O gran Yves Saint Laurent.

Os/as que me coñezades saberedes que eu non son un gran seguidor das tendencias en canto a vestido, pero recoñezo que teño devoción por algúns deseñadores que parecen tan artistas como algúns pintores, escultores ou bailaríns.

Hai uns anos tiven a oportunidade de ver no Museo de Arte Reina Sofía unha exposición de Pertegaz, e creo que foi ahí cando de verdade reparei en todo o arte que hai nas prendas de vestir da alta costura. É todo arte, e quenes as deseñan son uns artistas.
Entre todas estas estrelas, ó meu parecer, sempre houbo unha que brillou con maior intensidade que as demais. E este foi o gran Yves Saint Laurent.

Hedi Slimane, o creador da imaxe masculina de Dior dicía onte que: "Estaba el, e a moita distancia, ó resto".

Comparto as súas palabras. E aínda que había tempo que el xa non deseñaba para a marca que leva o seu nome, Yves Saint Laurent seguía sendo o máis grande.

Creo que tardará tempo en haber outro coma el.

Alaska espida en protesta polas corridas taurinas

Hoxe aparece reflexado en multitude de medios de comunicación que Alaska se saca a roupa para protestar pola crueldade das corridas taurinas.

Esto, en sí, non é que me chamara a atención, xa teñen sido moitos/as os/as famosos/as que aproveitan a súa popularidade para chamar a atención e remover as cociencias sobre un tema que lles preocupa.

O que si me chamoua atención foi parte do que ela dixo na roda de prensa. E para elo trascríbovos un pedaziño do que aparece hoxe no xornal El País:

Sobre a coincidencia da presentación da campaña coa Feira de San Isidro, Alaska resposta: "Non fago esto para aldraxar a ninguén, senón para que a xenteque non ten unha postura crara poida pensar nelo". Á artista non a convencen nin os argumentos económicos nin os culturais que defenden o mundo taurino: "O principal argumento é o sofremento do animal. Ademais, as costumes culturais tamén deben evolucionar. Senón, eu estaría na fogueira e vosoutras fregando cacharros", bromeou coas periodistas que acudiron á presentación.

Eu queríavos chamar a atención sobre esta última parte. Moitas veces hai persoas que amparándose na tradición xustifican a parálise de certas cousas e non permiten a evolución nin os avances. E non me refiro ó mundo taurino. Refírome, sobre todo, ó xeito de pensar: a relixión, as costumes, a cultura, etc...

O Mundo é algo vivo que ten que ir mudando día a día de xeito que cada quen poida pensar por si mesmo/a e se poida expresar. Xa non cabe unha única maneira de ver as cousas por mor de ter que respectar as tradicións.

Sexamos todos/as un pouco Alaska.

Unha idea moi boa. Parabéns a Asoc. de Xubilados de Castro Caldelas

Se ve que dende hai un tempo a Asociación de Xubilados de Castro Caldelas vén de poñer en marcha un blog. A verdade é que cada día somos máis os/as blogueiros/as que contamos cousas de Caldelas. Cada quen dende o seu punto de vista.
Pero este non é un blog máis. Esta é unha iniciativa loable e marabillosa. A Asociación de Xubilados de Castro Caldelas, que non para de montar iniciativas para desfrute dos/as seus asociados/as, súmase ó tren das novas tecnoloxías.
Esta é unha iniciativa importantísima para poder rachar esa fenda que non se ve, pero que está ahí, estre os/as máis mozos/as e os/as maiores. A fenda dixital, a fenda das novas tecnoloxías, que fai que nun campo determinado da nosa vida nos distanciemos máis entre dúas xeracións distintas. Con proxectos coma estes bríndaselles ás persoas de máis idade coñecer esta nova experiencia de Internet que é unha nova fiestra a este global no que vivimos.
Meus parabéns a todos/as eles/as.
Se os/as queredes visitar podedes facelo dende este enlace.

Pleno da Deputación movidiño

Estes días case non tiven tempo de escribir. Pero imaxino que estaredes enterados/as da falcatruada que se acaba de cometer en Calvos de Randín. José Manuel Andrade (tránsfuga) ex do PSOE e catro concelleiros do PP presentaron unha moción de censura contra Aquilino Valencia do PSOE. Todo esto amparado e tramado por Baltar, presidente da Deputación e do PP en Ourense.
O venres houbo pleno na Deputación e o PSOE presentou unha moción de urxencia para condear a moción de censura. Nesto os concelleiros do PSOE en Calvos de Randín e o público despregaron uns carteis, e de inmediato Baltar suspendeu ilegalmente o pleno. Nótase que ó Presidente do PP de Ourense dalle medo entrar no debate do tema. Para poñerlle a guinda ó pastel, o sinvergonza do portavoz do PP, Rogelio Martínez berrou "Que lles traigan uns bocadillos se quedan aquí pechados", dirixíndose ós concelleiros de Calvos de Randín.
Estes señores do PP son os que din que eles non teñen que ver nada con esta trama e que non apoian a moción de censura no concello arraiano.
Este é outro duro golpe á democracia dado polo PP. ¿Por que estas cousas só pasarán en Ourense, e Núñez Feijóo non as impide?

As pintadas dos retretes

Hai retretes nos que da noxo entrar polo aspecto que teñen, e a elo contribúe en gran medida o cúmulo de pintadas e grafitis que os decoran, entre outras moitas cousas.

Pero tamén é verdade que nos retretes, moitas veces, descubres pintadas moi inxeniosas. Aquí vai unha...

Asambleas, asambleas...

Eso é o que toca estes días, asambleas, asambleas e máis asambleas... O PSOE e o PSdeG-PSOE estamos nun proceso precongresual no que nos toca elexir ós/ás nosos/as representantes no Congreso Nacional Galego e no Congreso Federal. E ademais, para os máis traballadores, toca ler e reler as ponencias e os estatutos para presentar enmendas.

En Castro Caldelas xa celebramos as asambleas, escollemos delegados/as para os Congresos e aprobamos unhas cantas enmendas para defender tanto en Santiago de Compostela como en Madrid.

Tanto no Congreso Nacional Galego como no Comité Nacional, varias agrupacións imos defender o que lle chamamos a enmenda Facebook. O texto da enmenda ó Congreso Galego ven a dicir o seguinte:

A sociedade galega evolucionou, e o PSdeG ten a responsabilidade de responder aos cambios que se produciron. Nos últimos anos, o Partido a todos os seus ámbitos territoriais experimentou novas formas de militancia que son referencia noutros países da nosa contorna. A importancia crecente da rede fai que cada vez máis cidadáns participen politicamente a través dela. O Partido dos Socialistas tratou de canalizar a participación dos cidadáns que se dirixiron ao PSdeG ben para facer unha consulta, ben para expresar unha opinión, ben para ser verdadeiros axentes electorais do partido. Estamos claramente ante unha nova forma de activismo político.
O certo é que existe unha nova forma de militancia política, distinta á tradicional, compatible e complementaria dela. Temos vocación de partido líder en canto a ferramenta de participación política e á vangarda no noso proxecto político e na nosa forma de traballar. Por iso o PSdeG creará a figura do cibermilitante. Modificaremos os nosos Estatutos para recoller esta nova forma de militancia cuxas principais características son o dinamismo, a interactividade e a inmediatez. Os cibermilitantes terán no PSdeG os dereitos que se lle recoñezan a nivel federal e, en todo caso, canalizarán a súa participación na vida do noso Partido a través dunha Agrupación “virtual” de ámbito nacional con órganos propios.

O Texto da enmenda ó Comité Federal é:

Tener voz y voto en los Congresos, Comités y Conferencias del Partido a través de los delegados democráticamente elegidos entre los mismos, sin perjuicio de sus derechos como afiliados de Agrupaciones locales.

En fin, nesas andamos.

Génova 13

Fai click na imaxe para ampliala e lembrarás aqueles tempos nos que leíamos os cómics de 13 Rúe del Percebe. Só que agora o cómic mudou de nome e chámase 13 Génova del PPercebe. ;)

O demo está en perigo

Non vos espantedes os crentes en Deus. Que porque un sexa apóstatanon quere dicir que crea no demo nin que estea do seu lado, ;).

Ímpactoume o titular que sae hoxe no xornal Público, pero a nova refírese a que o diaño de Tasmania, un dos bichiños con cara máis amenazante que existe está pasando por un mal momento e está en perigo de extinción. Podedes ler o artigo no enlace anterior.

Debate en Telemiño. Unha grata experiencia

Onte contábavos que marchaba a todo correr a un debate na canle Telemiño, no programa Punto Crítico que dirixe Santiago Rodríguez.

Supuxo para min unha experiencia moi grata e moi agradable, e aínda que houbo momentos de bastante discusión acalorada e vehemente, o balance foi moi positivo.

Creo que todos/as os/as que compartiamos tertulia temos uns principios moi claros, que en moitos aspectos chocan, e eso as veces produce chispas. Pero estou moi contento de ter asistido ó programa e de intercambiar opinións co cura Eduardo Martínez, coa portavoz do Foro da Familia Cristina Bravo, co crente confeso Cecilio Mourille, co profesor de psicoloxía Camilo Brandín e co hostaleiro e membro da Asoc. de Gais e Lesbianas Alfredo Domínguez.

De seguido deixovos a crónica que publica hoxe o xornal La Región.

La Iglesia, en el centro del debate
Los contertulios analizaron en Telemiño el papel de la religión en la sociedad actual y su futuro

La portavoz del Foro de la Familia Cristina Bravo, el sacerdote Eduardo Martínez y el católico practicante Cecilio Mourille, por un lado; y Alfredo Domínguez, de la Asociación de Gays y Lesbianas de Ourense, Eladio Osorio, apóstata, y Camilo Brandín, profesor de Psicología, fueron los contertulios encargados de abordar, en el programa ‘Punto Crítico’ de Telemiño, un vehemente debate sobre el papel de la Iglesia Católica hoy en día y su futuro, así como la nueva ley de libertad religiosa.

‘¡Que Dios nos coja confesados!’. Con este título comenzó ayer un nuevo programa de Punto Crítico, para abordar el ‘debate más viejo de la humanidad’, según afirmó su moderador Santiago Rodríguez. El católico practicante Cecilio Mourille, la portavoz del Foro de la Familia Cristina Bravo y el sacerdote Eduardo Martínez, por un lado; y Alfredo Domínguez, de la Asociación de Gays y Lesbianas de Ourense, Eladio Osorio, apóstata, y Camilo Brandín, profesor de Psicología, fueron los protagonistas de un intenso debate en el que se analizó el papel de la iglesia hoy en día y su futuro, así como la nueva ley de libertad religiosa.Todos se mostraron a favor del estado laico y aconfesional, pero con matizaciones. El enfrentamiento dialéctico comenzaba. Eduardo Martínez apuntó que no hay que ‘olvidar que la religión católica es mayoritaria en España, tiene una labor social y benéfica importante y que por ello merece ser financiada. No es correcto pensar que la libertad religiosa es una concesión del Gobierno, puesto que es un derecho fundamental del hombre y los gobiernos deben respetarlo, tutelarlo y promoverlo’, aseveró.Sin embargo, en este punto discreparon los contertulios del bando contrario, pues consideraron que la iglesia ‘chupa demasiado’, según Alfredo Domínguez. Asimismo, Eladio Osorio pidió un Estado más libre y aconfesional. ‘Hoy es muy difícil darse de baja de la Iglesia. En Ourense, que es donde más fácil es, este proceso supone un año de trámites y un gasto de 300 euros como mínimo. En Madrid o Valencia es imposible’.Por su parte, Camilo Brandín reiteró durante su intervención que el 85% de los jóvenes uni versitarios no creen en la Iglesia debido a los errores que ha cometido a lo largo de la historia y se refirió en concreto ‘a los sacerdotes acusados de pedofilia en Estados Unidos y que no fueron a la cárcel’.Santiago Rodríguez dio paso en directo a las llamadas de los telespectadores. Mientras unos defendieron el papel de la Iglesia en España, un país mayoritariamente católico, otros no. ‘Aprendí mucho de pequeño porque fui monaguillo y estoy loco por apostar’, manifestó un oyente. Durante el debate, un espectador también hizo alusión al caso del sacerdote Benigno Moure.

A FAVOR:

Eduardo Martínez: Somos racionales

Cristina Bravo: Pido libertad religiosa

Cecilio Mourille: La religión es positiva

EN CONTRA:

Camilo Brandín: Ninguna es la buena

Alfredo Domínguez: Una sociedad sin símbolos

Eladio Osorio: Van con demasiado retraso

Concerto de Manu Chao. 1850 persoas nun aforo de 700

De seguido adxúntovos todo o que saía hoxe no xornal La Región referente ó caos organizativo do concerto de Manu Chao.


La Policía Local contabiliza 1.850 personas en el concierto de Manu Chao en un aforo de 700
El propietario del establecimiento niega que se hubieran vendido más entradas de las permitidas
El informe realizado por la Policía Local de Ourense sobre lo ocurrido el miércoles en el Xesteira contabiliza en torno a 1.850 personas en el concierto de Manu Chao, ‘cuando el aforo es de 700’, según explican fuentes del Cuerpo municipal. Los datos serán remitidos a la Subdelegación del Gobierno -que lo enviará a Presidenciay al Concello para que evalúen una posible sanción. Por su parte, el propietario del establecimiento explica que no se vendieron más entradas de las permitidas.
En Ourense había mucha expectación para ver a Manu Chao en directo. Tanta que las entradas se agotaron apenas unas horas después de que se pusieran a la venta. La Policía Local sabía de este interés y, según el concejal de Seguridad, Fernando Varela, ya en la mañana del miércoles (día del concierto), ‘tiña coñecemento de que se levaban vendidas máis de 1.300 entradas, cando o aforo é de 700 persoas’. Es por ello que, poco antes del concierto, se desplazaron los agentes al Xesteira. Allí vieron entradas numeradas que sobrepasaban el número 1.100 y entradas que no estaban numeradas. Recogieron algunas y decidieron entonces impedir la entrada de las personas (50 según unas fuentes, 30 según otras) que, con su entrada en la mano, esperaban para entrar. Alrededor de una hora después, con el concierto empezado, les permitieron la entrada ‘para evitar males maiores’, dice Varela.

En su informe, que remitirá a la Subdelegación del Gobierno y al Concello, la Policía Local contabiliza alrededor de 1.850 asistentes al concierto. La posible sanción al establecimiento la evaluará el Concello y la Consellería de Presidencia.

Por su parte, José María Rodríguez, propietario del Xesteira, estaba ayer preocupado por lo ocurrido. Es más, no descartaba incluso la posibilidad de presentar una denuncia. Explica que ‘los agentes entraron por el local adentro, miraron y dijeron que había 2.000 personas. Había medidas de seguridad para que no entrase nadie sin permiso. La gente que dejaron fuera estaba enfadadísima, y con toda la razón del mundo. Les pido públicamente disculpas por un hecho que es completamente ajeno a la sala y a Manu Chao’.

Según Rodríguez, se vendieron ‘700 entradas numeradas. Las que no estaban numeradas eran invitaciones’ y añade que ‘en 175 metros cuadrados útiles no se meten 1.000 personas’.

Baltar o xastre.

Mentres os talleres textís da provincia de Ourense van a menos, o xastre Baltar vai a máis e non para de confeccionar traxes a medida para os cargos do PP e familiares na Deputación de Ourense.

Agora mesmo está deseñando unha nova liña que che vai que nin bordada a certa muller de certo cargo de certo partido e que opera por esa comarca ourensana tan coñecida polo polbo á feira.

A Viñeta é de Juan Valcárcel publicada en La Voz de Galicia, edición de Ourense, sección Cousas de Aquí

O prometido é débeda. Fotografías de Manu Chao

O prometido é débeda. Díxenvos nunha entrada anterior que vos ía colgar unhas boas fotos do concerto e aquí están. A pena é que non podo dicirvos quen as fixo por que así se me pediu. Senón periga o traballo.
Pois nada, xa que non podo dar máis datos sobre as mesmas, moitíiiiiiisimas gracias a este/a gran fotógrafo/a que ten Ourense.
Por certo algún día terei que facer unha entrada cunha fotografía de cada un dos fotógrafos que traballan para a prensa en Ourense e cos cales teño amistade. Porque a verdade é que hai verdadeiros mestres, elas e eles.

Marcho a correr para Telemiño

Marcho a correr, agora mesmo para os estudos de Telemiño. Hoxe estou invitado a participar no programa de debate Punto Crítico, baixo o título de "Que Deus nos colla confesados..." Será as 22.00 h. en directo, pero hai que estar unha hora antes por alí.

O meu carón terei o Presidente da Asociación de Gais e Lesbianas de Ourense e a un profesor da Universidade de Vigo. E fronte a min a un párroco, á presidenta do Foro da familia e a un crente confeso.

Dende hoxe a mañá que saiu anunciado este tema na prensa recibín infinidade de chamadas e correos electrónicos dándome recomendacións e aportándome datos tanto dende o punto de vista laico como relixioso.

Bueno, marcho para os estudos, e Deus dirá....... ;)

Mala organización no concerto de Manu Chao

Eran as 20:45 cando Belén e máis eu entramos no recinto. Dentro só había unhas 30 persoas. Eu nesto son precavido e prefiro chegar con tempo, porque xa me esperaba o pior (non hai moito puiden ver a Serrat e Sabina en Pontevedra por 5 minutos, xa que logo pecharon as portas). Escollemos sitio, porque nos deu tempo a eso e moito máis. Puxémonos en primeira liña de platea (do que antes era a platea do Teatro Xesteira).

Comezaron os teloneiros, O Sonoro Maxín, do ex-Mano Negra, as 22:30. O son malísimo, horrible, nefasto, pero houbo que aguantar.

Logo unha longa espera, a xente asubiando e berrando. A calor abafaba, todos sen camisetas. O fume afogaba.

Comeza Manu Chao e todo o anterior esquecido. Un directo fenomenal, o son perfecto, a posta en escea traballada e a súa banda o mellor do mellor.

Fíxome na cantidade de xente que había e pensei que aínda collían algúns máis. e eso que eu chegara cedo por medo a que venderan entradas de máis.

Remata o concerto e ó sair vin moita Policía Local pero non lle din importancia. E o día seguinte ó ler a prensa entérome que como xa pasara con Sabina e Serrat en Pontedvedra, pecharon as ortas e non deixaron entrar a máis xente.

Aquí podedes ver xente con entrada que se quedou fóra. Creo que a estes listillos que organizan concertos vendendo entradas de máis lles tiña que cair unha multa que polo menos fóra tan grande como todo o que recaudaron. Empresarios de pacotilla, eso é o que son. Pero como a Xustiza é leve con eles, a seguir facendo máis destas que non pasa nada.

Por certo, as fotografías son sacadas do xornal La Región e son de Xesús Fariñas. Mañá colgarei algunha dun gran fotógrafo ou fotógrafa coa que compartín un ratiño de concerto, pero que non podo desvelar o seu nome xa que senón liquídana no seu traballo por andar circulando as súas fotos por ahí. Que pena, porque me ancataría poder dar o seu nome.

Manu Chao e Radio Bemba Sound System en Ourense

Hoxe, se non hai novidade, aistirei a un dos poucos concertos que Manu Chao ten programados de momento. Acaba de iniciar unha nova xira mundial, que pasa por Ourense. Estará acompañado da bando Radio Bemba Sound System e actuará as 22.oo no Café Xesteira. Espero poder desfrutar do concerto, porque témome polo que din os xornais que seremos 1.100 os presentes, e sen embargo na entrada do local hai unha chapiña que reza "aforo máximo 700 persoas". A ver que pasa. Xa vos contarei.

Ata cando imos seguir mirando cara outro lado?

Estes días fíxose público un informe que constata o fracaso da comunidade internacional na erradicación dos nenos soldados.

EE.UU. e Europa non nos implicamos o que debéramos neste tema e seguimos permitindo guerras fraticidas lideradas por cativos menores de idade.

O listado de países que permite estas prácticas é tan longo que produce escalofríos. Cativos ó servizo de interes obscuros e utilizados polos maiores para conseguir uns fins case sempre ilícitos.

Esta é unha lista de países que teñen nenos soldados loitando en conflictos recentes ou progresivos. (G: forzas armadas gubernamentais, P: paramilitares, O: grupos armados de oposición)
Colombia (P,O)
México (P,O)
Perú (O)
Federación de Rusia (O)
Turquía (O)
Iugoslavia (P,O)
Arxelia (P,O)
Angola (G,O)
Burundi (G,O)
Chad (G)
República do Congo (G,O)
República Democrática do Congo (G,O)
Eritrea (G)
Etiopía (G)
Ruanda (G,O)
Serra Leoa (G,P,O)
Somalia (todos os grupos)
Sudán (G,P,O)
Uganda (G,O)
Irán (G,O)
Iraq (G,O)
Israel e os territorios ocupados (G,O)
Líbano (O)
Afganistán (todos os grupos)
India (P,O)
Indonesia (P,O)
Myanmar (G,O)
Nepal (O)
Pakistán (O)
Filipinas (O)
Islas Salomón (O)
Sri Lanka (O)
Timor Oriental(P,O)
Taxikistán (O)
Papúa Nova Guinea (O)
Uzbekistán (O)

PAREMOS ESTO XA.