jueves, 2 de agosto de 2007

Que patético

Vídeo da campaña das municipais de Esperanza Oña, candidata do PP por Fuengirola. Vídeo patético que non merece máis comentarios

miércoles, 1 de agosto de 2007

¿Esta é a democracia do PP?



Nas pasadas eleccións municipais o PP, o igual que outros moitos partidos (PSE-PSOE, PNV, EA, EB-IU, etc.) tiveron problemas para confeccionar as súas candidaturas a algúns concellos de Euskadi por mor das amenazas do entorno de ETA.
Ante estes feitos, é unha práctica moi extendida confeccionar as candidaturas con xente de fóra do Concello, e incluso de fóra de Euskadi.
O PP fai desta causa, case unha cruzada e son centos os simpatizantes que se brindan para participar como membros das candidaturas nos comicios municipais.
Desta vez o PP de Galicia marcouse como obxectivo que participasen 400 galegos nas súas listas, cen por provincia. Creo que é moi loable que unha persoa, sexa da opción política que sexa, se brinde para que calquera cidadán da aldeaq máis recóndita de Euskadi poda votar á formación política que desexe.
Pero hai uns días descubríuse que na provincia de Pontevedra e en concreto na zona do Grove e Vilagarcía de Arousa foron varias as persoas que se enteraron que concurriran ás eleccións vascas formando parte de candidaturas do PP, e todo elo sen o seu consentimento falsificando a súa sinatura e aportando unha fotocopia do DNI que, presuntamente, alguén lle fixo sen o seu consentimento.
Máis dunha ducia de galegos presentaron denuncia ante este atropelo tan grave e a fiscalía xa tomou cartas no asunto. Non é o primeiro escándalo que xurde no PP de Pontevedra, que preside Rafael Louzán. Algúns deles podédelos ver aquí.
Así é como quere o PP facer de Euskadi un territorio máis democrático?

viernes, 27 de julio de 2007

Parodia de Aznar polas súas declaracións sobre o alcohol

Parodia realizada polo programa Polònia de TV3 sobre o ex-presidente Aznar

O Vaticano respalda ós bispos no seu boicoteo a Educación para a Cidadanía

Reproduzco o artigo publicado hoxe 27-07-07 no diario El País e asinado por Juan G. Bedoya sobre a asignatura de Educación para a Cidadanía:


Semilleros para la recristianización


Los obispos piensan que el único semillero del catolicismo es la escuela, toda la escuela española. Es el terreno en el que la Iglesia romana mantuvo durante más tiempo un control absoluto, que el Estado español cedió de buen grado durante siglos (en el XX, a lo largo de los 40 años de la dictadura del general Franco). Aún sueñan con empezar desde las aulas la "recristianización" de España, "viña devastada" por laicistas radicales según dicen con convencimiento.
En las pocas épocas pasadas de liberalismo y libertad, el principal motivo de conflicto entre el gobierno de turno y los eclesiásticos fue la educación. Se repitió ante los Gobiernos del centrista Adolfo Suárez, obligado a cambiar los ministros del ramo con inusitada frecuencia. También ocurrió durante los Ejecutivos del socialista Felipe González. Su reforma educativa, mediante la LODE, sacó a los obispos a la calle, en manifestación contra las rígidas condiciones impuestas a los generosos conciertos educativos, y contra el amparo a la libertad de cátedra.
En esas ocasiones, el episcopado y sus poderosas organizaciones de padres católicos jamás apelaron al incumplimiento de la ley. Ahora lo hacen sin tapujos, en defensa de un indeterminado derecho a la objeción de conciencia.
El ministro de Justicia, que coordina las relaciones Estado-Iglesia romana mediante una llamada Dirección General de Asuntos Religiosos, confía en que fracasen las pretensiones de los prelados. Su advertencia de ayer fue tajante, aunque no la primera que hace el Gobierno. No cabe tal objeción de conciencia, de manera que quienes no ofrezcan clases con la asignatura de Ciudadanía en sus colegios, y el chico que no la curse, deben "atenerse a las consecuencias".
El Ejecutivo no espera, con razón, aluviones de objetores, poniendo por testigo la actitud de Federación de Religiosos de la Enseñanza, muy mayoritaria en el sector. La FERE no piensa secundar los deseos episcopales, sino negociar con la Administración libros, textos o lecturas que liberen a los centros de enseñar nada contra sus idearios.
¿Cómo piensan articular, entonces, los obispos, la tan cacareada objeción de conciencia? No lo han dicho, probablemente porque no tienen idea. Sólo insisten en su derecho a hacerlo, con el argumento de que la polémica asignatura atenta contra fundamentales "derechos humanos".
Es lógico que el Gobierno socialista se reserve la respuesta legal que piensa dar a esta rebeldía episcopal, si se produce. Pero la legislación es clara, y pesa como losa sobre los colegios concertados. Cuando firman recibir dinero del Estado para su funcionamiento, asumen el compromiso de cumplir condiciones tasadas con claridad. Si incumplen, pierden el concierto.

Iñaki Anasagasti e a Casa Real

Teño que confesar que a miña comunión con calquera tipo de nacionalismo é máis ben escasa. Se este nacionalismo é, aínda por riba, de dereitas case me sae un salpullido no corpo ó ver as súas teses ou as súas defensas románticas que fan sobre o terruño, porque os nacionalistas nunca falan da xente, nunca... só falan da terra. Para máis inri hai un partido vasco en concreto, o PNV, que nunca foi santo da miña devoción debido a esa posición tan ambigüa que a veces ten cando se hai que posicionar ó carón dos que asasinan ou dos que son asasinados. Pero para colmo, dentro deste partido hai dúas persoas cara as que sinto un rexeitamento visceral: Xabier Arzalluz e Inaki Anasagasti.

Logo de facervos esta introducción, teño que dicir que a pesar das moitísimas discrepancias que teño con Iñaqui Anasagasti hai nunha cousa que coincido plenamente: o seu republicanismo confeso.
E diredes vós, ¿a que ven todo esto?. Anasagasti ten un blog no que o outro día escribía un artigo sobre a Casa Real. Este personaxe a veces pásase de frenada, e neste caso arremete contra o PSOE, o Rei, etc... Eu creo que o artigo é pouco coherente co que logo el fai (asistir as recepcións reais) e falto de rigor (ó afirmar que a Casa Real é intocable debido ó PSOE) pero ten algúnhas pasaxes que fan reflexionar sobre o noso sistema democrático.
Sendo moitas as discrepancias e algunhas as coincidencias sobre o artigo aquí volo deixo para que opinedes:


EL BRIBÓN
Se ha organizado una buena a cuenta del dibujo de El Jueves. Y la verdad es que todo esto es de risa. La mitad de la mitad de lo que ocurre en Gran Bretaña y allí la Casa Real lo aguanta todo porque viven en un verdadero sistema democrático. No son intocables. Aquí si. Aquí se ríen de nosotros a cuenta de los derechos históricos y resulta que el derecho histórico de una pandilla de vagos, eso es intocable. Por eso lo que más me ha gustado ha sido eso de que el Príncipe Felipe diga que ese es su único trabajo.
Y digo esto porque en Madrid, en el Madrid político y sobre todo en el Madrid del PSOE, no se les puede tocar ni con el pétalo de una rosa.
Mi última discrepancia con esta familia fue durante el discurso del Rey en el 30 aniversario de las primeras elecciones democráticas con el video encargado por Marín que era una página de la revista HOLA pareciendo que lo importante había sido lo que había hecho el Rey y no la gente con su voto y, antes, en la entrega de los Premios Carandell en el Senado donde no logré le pusieran de número 1 al presidente del Senado que era el anfitrión y le pusieron de número 2. Yo argumenté que Felipe de Borbón no había sido elegido por nadie, que no era el Jefe del Estado, que no se hacía el acto en su Casa, pues no hubo forma ni manera. La cortesanía con esta familia es enfermiza y de ahí esa obsesión, cubierta de silencio, de decir que es la Institución más valorada.
Luego, de vez en cuando ocurre lo de El Jueves y el rey se queda desnudo, o se descubre que está cazando y no acude el primero a la Clínica cuando nace su nieta y cosas así. Por cierto. Cuando nació Juan Carlos, en enero hará setenta años, su padre Juan de Borbón también estaba cazando cerca de Roma.
Esta es pues una familia impresentable, rodeada de censura de prensa y con un nivel de empalago de la mayoría hacia una institución caduca que clama el cielo.
Se me dice que es mejor eso a que el presidente sea Aznar y les contesto que si lo fuera Aznar sería por el voto popular y a este lo puso ahí Franco, un general asesino y golpista y que al cabo de cinco años a Aznar se le mandaría a casa y a estos a lo sumo, solo se les puede hacer una caricatura...
Ese es el verdadero escándalo de esta semana. No la caricatura que está muy bien sino que toda la familia con el presupuesto público veranee de gorra dos meses, Marichalar incluido.
Y ahora, esta semana, con yate nuevo.
Si, si. No ha tenido el hecho la menor repercusión y sin embargo el Borbón ha estrenado otro Bribón. Lo acaba de hacer en una regata en Mallorca, sacando al mar su nuevo barco de regatas, un moderno diseño adecuado para competir en la clase TP-52, una categoría considerada la estrella de la vela. Acaba de ser construida en el astillero valenciano King Marine. Y no ha habido escándalo alguno.
El Bribón fue botado el pasado mes de mayo y en junio, en el litoral de Alicante, ya demostró sus condiciones triunfadoras con su tripulación habitual. El barco es el decimocuarto velero que con el mismo nombre construye su armador, el empresario José Cusí, amigo del rey y compañero habitual de francachelas deportivas.
Bueno, para mi este es el verdadero escándalo y no el dibujo, y, ante esto, el juez del Olmo no hace absolutamente nada. Dos meses de vacaciones, un Bribón nuevo, cacerías y ausencias pero lo importante es un dibujito diciendo que está trabajando. España sigue siendo diferente. Pero si sigue así, la estancia de esta familia en La Zarzuela y en Marivent, tiene fecha de caducidad. Que la gente empieza a despertar.
Y, en el fondo, todo por culpa de un PSOE cortesano y pelota. ¡Ya está bien

martes, 24 de julio de 2007

A nova portada da revista El Jueves

Imaxino que a día de hoxe xa saberedes todas e todos que o pasado venres a revista satírica El Jueves foi secuestrada polo xuíz El Olmo. Non vou reproducir aquí a portada orixinal porque está máis que vista por todos os lados. De feito en internet xa se subastan exemplares por valor de 2500 euros.
A web da revista non funcionou durante algúns días posto que se saturou e logo foi intervida polo xuíz ata que retiraron a portada orixinal.
Hoxe amósanos unha nova versión que seguro non lle molestará en absoluto á Casa Real nin o xuíz.
A verdade é que debido a este secuestro hábrese un bonito debate sobre a liberdade de expresión, ¿por que vós credes que aínda que na portada dunha revista se amosen as figuran dos Príncipes de Asturias facendo o amor é para retirála de circulación?, ¿por que falando claro, é que Felipe e Letizia non follan?

lunes, 23 de julio de 2007

Ala Dura

Esta é a viñeta que publicaban Pinto e Chinto o sábado 23 de xullo no diario La Voz de Galicia sobre o xiro que dá o PP á dereita logo de cargarse a un dos seus valores máis centristas, Josep Piqué. Creo que a viñeta o di todo e sobran os comentarios.
A verdade é que a min gostaríame que cambiasen algúns deses reactores que levan na á dereita para a esquerda, polo ben do noso País, pero así son estes do PP, que lle imos facer....

viernes, 20 de julio de 2007

Acebes cepíllase a Piqué co beneplácito de Rajoy

Agora sí, agora está claro que a volta ó centro do PP xa é imposible. Rajoy rechaza o ofrecemento de Ruiz Gallardón para as vindeiras eleccións, e agora encárgalle o Pit-bull do PP (Ángel Acebes) que se cargue a Piqué, unha das cabezas máis centristas que operaban no Partido Popular.


O partido conservador queda agora en mans de personas como Acebes, Zaplana, Esperanza Aguirre, Martínez Pujalte, unha garantía de partido centrista e centrado. A flor e a nata da dereita máis recalcitrante. Rajoy coma sempre non intervén na operación lávase as mans. Que vaia poñendo as barbas a remollo Gallardón porque dame a mín que lle quedan dous telediarios, e que Espe será a encargada de afeitalo a cuchilla.


Malos tempos para os "descarriados" no PP, ou eres da liña dura ou tes que parecelo, senón esto é o que hai.


Os centristas a casa, que non molesten. Acebes dixit.

O neno predicador

Como a Igrexa utiliza a un cativo para manipular ás masas. Dende logo case me convence, está cheo de argumentos

viernes, 13 de julio de 2007

O meu blog está censurado na China



Si, si.... como o escoitades, o meu blog está censurado na China. Eu non sei que mal cometería, xa que este blog creo que ten uns contidos que os pode ler calquera (outra cousa é que opine igual).

Lendo un post do blog de Arbillas entereime que o dela estaba censurado, e entrei eu a consultar o meu blog a través de greatfirewallofchina, cal foi a miña sorpresa ó ver que ningún chinés que resida no seu país non poderá ver nuca estes comentarios.

A verdade, e sinceiramente, non creo que a ningún chinés lle interese moito o que eu aquí escribo, pero bueno sempre che fastidia ser merecedor de tal distinción.

Dándolle voltas ó asunto, houbo un momento no que entrou a dúbida de se esta páxina fose unha web propagandística en contra do réxime chinés, pero creo que non, porque fixen varias consultas de temas relacionados co comunismo e sempre deixaba acceder.

Bueno, aquí queda esto como curiosidade.

Aznar Borracho fala do viño, a DGT e moito máis

Lebrádesvos daquelas lindezas que se lle ocurriron o soso queridísimo ex-presi "Ansar" sobre a DGT e o viño... Pois hoxe atopei este vídeo-parodia sobre aquel caso. O final non é que sexa moi bó, pero a manipulación do son que fan ó principio sobre aquela célebre frase é mítica. Pasade e disfrutade.

jueves, 12 de julio de 2007

Jiménez Losantos e a súa tropa cargan agora contra o colectivo homosexual


Mezquinos, este é o único cafificativo que merecen Jiménez Losantos, Pablo Molina e o seu diario Libertaddigital.

O columnista Pablo Molina chama a celebrar o “Día del Macho” . Libertad Digital toma agora co colectivo gai.

Se ben, en ocasións, fano por medio do humor, día a día queda máis patente o desprezo desprecio que Libertad Digital amosa cara as minorías –un dos principais eixos das medidas sociais emprendidas polo Goberno socialista-. Inimigos de todo o que teña que ver con Zapatero e coa intervención estatal para a solución de moitos problemas –da que estes críticos tamén gozan e gozaron no pasado pola forza- o búnquer mediático conducido por Federico Jiménez Losantos lanzou un novo dardo o colectivo gai. Este feito saca a relucir a contradicción na que caen diariamente os membros deste diario: onde se autoproclaman como “liberais”, amosan, no plano social, unha visión tremendamente retrógrada da sociedade, que nos retrotrae, en ocasións, ós mellores momentos do Réxime anterior.

Polémico video promocional do Getafe CF

Círculos conservadores piden a súa retirada por blasfemo. Non hai moito tempo estas mesmas persoas pediron aretirada dunha exposición en Extremadura, subvencionada pola Junta, cos mesmos argumentos.

Que o fervor que desperta o fútbol é case máis grande que o que levantan as relixións é un feito. Tal vez é esta idea a que aproveitaron os creativos que realizaron a nova campaña para atraer socios do Getafe F.C. Sen dúbida, o nuevo anuncio non deixa indiferente a ninguén: unha voz en off na que persoaxes bíblicos dicen “non” a Deus para recordar que “primeiro está o meu equipo”.

Por suposto, a polémica non tardou en xurdir. Dende a web ultraconservadora HazteOir.org xa solicitan ós responsables do clube “a retirada do seu blasfemo anuncio”. Segundo esta plataforma, o anuncio “ofende gravemente ós cristiáns”.

Creo, polas últimas novas que teño, que a Conferencia Episcopal (esta que hai uns días amparou a un cura violador de menores) pediu tamén a retirada do vídeo, que o Getafe procedeu a interrumpir a súa emisión.

"Se todos foramos ateos, o mundo sería máis pacífico". Saramago dixit.



O pasado día 10 o premio Nobel de Literatura 1998, o portugués José Saramago, congregou a máis de tres mil personas na capital colombiana, para escoitar unha mesa redonda sobre literatura, política e vida. Saramago sinalou que "se todos foramos ateos, o mundo sería máis pacífico" e concluiu ó dicir que "yoeu non son pesimista, o que pasa é que o mundo está pésimo".
Saramago, aínda que unha persoa de esquerdas e moi comprometido socialmente, non é santo da miña devoción, politicamente falando. Difiro moito del cando nalgún dos seus libros solicita o voto en blanco masivo. Para min un acto coma ese é darlle pulo á dereita. Agora ben, no relixioso e no espiritual son un fervente seguidor no escritor do Alentejo. Hai un libro del que llo recomendo a tod@ aquel co que teño a oportunidade de falar de Saramago: O evanxelio segundo Xesucristo. Este libro é como José Saramago interpreta as Sagradas Escrituras e como cré que foi a vida de Xesús realmente. É un libro totalmente recomendable para todos aqueles que practicamos o agnosticismo.
Pero o que iamos, comparto totalmente as palabras do escritor. Non é que se todos foramos ateos non habería ningunha guerra, pero a meirande parte delas, o igual que doutros males na nosa sociedade son producto das crenzas relixiosas e da influencia que os líderes das distintas relixións exercen sobre nós.
Un dos grandes males das relixións é que nun determinado momento da historia unha persoa escribe unha afirmación, logo esta tomase coma un dogma e hai que cumprila a raxatabla. A humanidade cambia moi rapidamente en todos os aspectos menos no relixioso, e o que hoxe vale no tecnolóxico mañá está obsoleto, pois deso deberían tomar nosa as relixións, de que co tempo non é malo mudar certas afirmacións, senón que sería avanzar e modernizarse.
Bueno outro día seguimos falando deste tema que a min me preocupa tanto ou máis que a política.

Un momento de relax e un paseo pola historia da pintura

Magnífico vídeo que fai un repaso polo retrato feminino ó longo da historia do arte. Todo elo acompañado de un precioso tema musical que invita ó relax. Que o disfrutedes

martes, 10 de julio de 2007

Esixo que Rajoy entregue as actas.



Este blog únese á campaña iniciada por yogrito.com na que promove a entrega das actas das reunións que o goberno de Aznar mantivo a propósito dos atentados do 11 M. Do contido desas reunións nada se sabe posto que todos os documentos escritos e informáticos foron debidamente eliminados. A democracia española non pode permitirse que se lle oculte o que se falou e decidiu nesas reunións. É, polo tanto, una exsixencia democrática. Dámoslle a oportunidade ó PP de demostrar que é un partido democrático e que valora por riba de todo a verdade; si o partido de Rajoy se negase a entregar esas actas estamos no noso dereito a pensar que o PP ten algo inconfesable que ocultar á cidadanía española. Dámoslle a oportunidade de demostrar a súa inocencia.Texto completo da campaña promovida por yogrito.com:
Ya que el Partido Popular parece haber iniciado una nueva era de claridad y transparencia, comenzando por la petición al Gobierno para que revele las actas de negociación con el grupo terrorista ETA, queremos aprovechar el momento y exigir a l@s responsables del partido y del anterior gobierno que se sinceren con la ciudadanía y muestren una serie de documentos. Para ello, enviaremos este email personalizado a la siguiente dirección: atencion@pp.es
"A la atención del Presidente del Partido Popular:
Después de su intervención en el pasado Debate sobre el Estado de la Nación y sorprendido/a gratamente por su giro radical hacia la transparencia y la verdad, quería aprovechar un momento que tal vez no se repita en mucho tiempo. Por ello, me gustaría solicitarles de manera formal que enseñen al pueblo español una serie de documentos que, como las actas de negociación con ETA, puedan clarificar graves sucesos del pasado y ayudar a limpiar su verdad y su buen nombre:
- Solicito a José María Aznar y a Ángel Acebes, como máximos representantes de su anterior Gobierno, que saquen a la luz todas las actas de las reuniones que mantuvieron durante los tres días siguientes al atentado del 11M de 2004 en Madrid. Al pueblo español le gustaría conocer de primera mano de qué se habló en las reuniones de Gobierno que se celebraron esos días y también qué temas trataron como miembros del Partido Popular ante las cercanas elecciones.
- Reclamo al Partido Popular que revele todos los detalles del acuerdo con Estados Unidos que llevó a nuestro país a intervenir en la guerra de Irak. Entendiendo que los motivos militares eran infundados y falsos, supongo que el Gobierno español llegó a un acuerdo de contraprestaciones con el gobierno americano para obtener su apoyo. La comunidad española e internacional necesita y quiere saber qué precio tuvieron y tienen los cientos de miles de victimas de esta guerra injusta.
Estoy seguro/a de que en su nuevo afán de búsqueda de la verdad no tendrán ningún problema en revelar estas informaciones en los próximos días. La ciudadanía española seguro que agradece este nuevo camino de sinceridad.
Atentamente: _____________ "

jueves, 5 de julio de 2007

Mariano Rajoy, destrozado, sae dolorido do congreso

Pobre Marianín. Esta Eva Hache cada día é máis mala.

O vídeo que intentou censurar o PP

Este vídeo circula polo Youtube, e o PP desfaise todos os días en intentar censuralo. ¿Sabedes por que? Simplemente porque conta como foi a historia, tan só eso. Pero o PP ponse encarnado cada vez que lle lembran o seu pasado.

martes, 3 de julio de 2007

Exercicio de habilidade: Acerte antes de 30 segundos cal destas dúas fotos pertence a unha das múltiples manifestacións do Partido Popular.

Fotografía 1
Fotografía 2

Nenos iraquís xogan a executar a outro

Fotografía de Associated Press tomada estes días en Iraq. Creo que non compre ningún cometario sobre ela. A dureza e a crudeza da imaxe díceo todo.
Pero como pode haber señores que durman tranquilos, logo de ser eles o detonante de toda esta historia que semella máis unha película de terror que a realidade do século XXI.
Está clara a importancia da fotografía, fai revolver as conciencias dunha maneira que a un só lle quedan ganas de intentar ver a Bush, Blair e Aznar, plantarse diante deles e dicirlles ben alto: ASASINOS. Pero creo que a estas alturas xa llo terán dito moitas veces e a eles seguro que lles dá o mesmo.

viernes, 29 de junio de 2007

Comparativa mapa provincial logo das eleccións locais de 2007

Mapa provincial 2003.
Mapa provincial de 2007.
No primeiro dos mapas podedes apreciar como estaba o reparto político da provincia despois das eleccións locais de 2003. Once alcaldías para o PSdeG-PSOE, tres para o BNG e cinco para partidos independentes. O resto, é dicir, setenta e tres concellos estaban gobernados polo PP.
Logo das eleccións municipais do 27 de maio de 2007 o mapa dá un cambio brusco, o PSdeG-PSOE multiplica por máis de dous os concellos gobernados e pasa a vintecatro, o BNG pasa de tres a sete. TG irrumpe no panorama político provincial e faise con unha alcaldía, e os grupos independentes gobernaran en catro concellos.
Tres dos gobernos independentes estarán apoiados polo PSdeG-PSOE, o igual que o mesmo número de alcaldes nacionalistas.
O PSdeG-PSOE pasará a ter a alcaldía ou gobernar a tantos veciños e veciñas da provincia como o PP, ó redor dun 46%, algo que se soñaba inalcanzable ata hai poucos anos. Os gobernos progresistas son maioría sobre os gobernos do PP na provincia de Ourense.
Comeza o fin da "Era Baltar".

O "top ten" da censura publicitaria



Preséntovos aquí o blog Espoiler de Hernán Casciari sobre o top ten dos anuncios publiciatarios sometidos a censura ou crítica por algún colectivo. A verdade é que non ten desperdicio.
Casciari acadou a fama xunto con Bernardo Erlich polo seu famoso weblog mujergorda, que logo foi publicado en formato libro por Plaza&Janés. Mujergorda é unha blogonovela de máis de 200 capítulos que se publica en Internet dende setembro de 2003. Conta a historia dunha familia arxentina, Os Bertotti, en clave de humor. A narradora é Mirta, unha ama de casa nacida en Mercedes (Bos Aires) que debe lidiar co seu marido, o seu sogro drogadicto e tres fillos adolescentes. O weblog, escrito por Hernán Casciari e ilustrado por Bernardo Erlich, “Más respeto, que soy tu madre” foi elexido pola Deutsche Welle International como mellor weblog do Mundo.

Cada cousa no seu sitio




Cada cousa no seu sitio, nos vós parece?

Asociación PuntoGal

Quero convidarvos a que entredes na web de PuntoGal. De seguido fágovos unha pequena reseña da súa páxina para que vexades quenes son e que é o que promoven. Animadevos a entrar e asinar na súa web.
PuntoGal é unha iniciativa que pretende conseguir para a lingua e a cultura galega un dominio propio en internet. Este obxectivo, longamente desexado, precisa da suma do maior número posible de vontades nun proceso que será longo e tecnicamente complexo.
As doce entidades promotoras do PuntoGal convocaron a Asemblea Constituínte o dez de xuño de 2006, en Santiago de Compostela. A Directiva que saiu da reunión é quen avalará a candidatura galega diante da Internet Corporation for Assigned Names and Numbers, organismo internacional que se encarga de autorizar e recoñer os dominos.
Pola propia complexidade do proceso, resulta fundamental traballar dando pasos firmes, actuando con axilidade e contando cun amplo respaldo social. O ICANN valora as propostas en función da xustificación da necesidade de ter o dominio e dos apoios que ten a propia candidatura dentro do seu territorio: por iso é imprescindible facer unha candidatura sólida con presenza de importantes organismos e asociacións galegas do ámbito cultural, lingüístico e da comunicación.
A asociación asume igualmente o compromiso de realizar accións de concienciación entre a cidadanía sobre a necesidade de que Galicia dispoña dun dominio propio.
A promotora do PuntoGal estivo conformada por representantes da Asociación de Editores de Galicia, a Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicacións de Galicia, a Asociación Fillos de Galicia (fillos.org), o Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia, o Consello da Xuventude de Galicia, as Empresas Galegas Adicadas a Internet (Eganet), Galicia Hoxe, Idesga-Galego 21, ISOC-Galicia, a Mesa pola Normalización Lingüística, a Real Academia Galega (RAG) e Vieiros. Dende entón xa hai novas entidades adheridas.

Un ano máis, en Castro Caldelas.....Festival Ponte Louco

Un ano máis, no mes de Agosto celebrarase en Castro Caldelas o Festival Ponte Louco organizado pola Asociación Cultural Xuvenil O Irrio.
Para os/as que xa coñecedes o Festival, ¿que vos vou a contar?. Para aqueles/as que nunca vos achegástedes ata aquí dicirvos que non hai festa coma ela. Concertos, xogos, malabares, feira de artesanía, etc... e todo de balde. O lugar escollido para os concertos é o patio de armas do Castelo de Castro Caldelas, un lugar inmellorable. As bandas convidadas para esta edición son: Fabulosos Cubatas, Os Tres Trebóns, A Banda Potenkin e 3 ex-Jarbanzos Negros.
Todo un luxo. Pódovos asegurar que si vos animades a achegarvos ata Castro Caldelas o día 18 de agosto nos vos ides aburrir.
Se queredes máis información entrade no blog do festival, no foro ou na súa web.
Vemonos alá o 18 de agosto

martes, 26 de junio de 2007

¿Por que o PP e a Igrexa lle teñen medo á Educación para a Cidadanía?


De seguido podedes ler un artigo publicado no diario "El País" alá polo 18 de setembro do pasado ano, no que Luis María Cifuentes fai unha análise desta nova asignatura que o PSOE pretende incorporar ó sistema educativo:


"Una de las preguntas que de modo reiterado se está haciendo una gran parte del profesorado de infantil, primaria y secundaria de toda España en el último año es por qué ahora se habla tanto de educación para la ciudadanía en la reforma del sistema educativo que se va implantar con la nueva ley educativa, la LOE; los profesores de todas las etapas educativas están a la expectativa de esta nueva área de conocimientos que tanto debate político y mediático ha originado en torno suyo a lo largo de los dos últimos años. ¿Es que se trata de una materia totalmente nueva? ¿De dónde deriva su importancia educativa? ¿Por qué se ha originado un debate tan enconado sobre esta nueva área o materia de conocimientos?

Para responder adecuadamente a éstas y a otras cuestiones relacionadas con la Educación para la Ciudadanía y los Derechos Humanos, es conveniente repasar un poco la historia de la educación en nuestro país en los últimos años. Es preciso resituar el sentido de la educación cívica y ética en la filosofía de la educación que se introdujo en España con la LOGSE; me refiero al concepto de educación explicitado en la LOGSE y referido a los valores y a las actitudes que, según aquella ley, debían impregnar de modo transversal todo el sistema educativo.
Aquella idea de transversalidad no era ni es una manía de los Gobiernos socialistas ni una deformación profesional de un grupo de psicopedagogos, sino que deriva de la mejor tradición educativa y moral de nuestro país: la de la Institución Libre de Enseñanza (1876). Su fundador, Francisco Giner de los Ríos, Catedrático de Filosofía del Derecho en la Universidad de Madrid, tuvo siempre una idea de la educación vinculada a la ciudadanía, a los valores morales y a la regeneración cultural, política y moral de los ciudadanos españoles. Su filosofía de la educación, basada en los ideales de una ética laica, de valores como la libertad, la igualdad y la justicia sigue siendo el elemento inspirador más importante de esta novedad educativa denominada Educación para la Ciudadanía y los Derechos Humanos.
Su idea de la tolerancia positiva, de la neutralidad del Estado ante las religiones y su aprecio por todas las tradiciones morales y religiosas siguen siendo lo que ya fue en la vida y obra de los institucionistas, el mejor antídoto contra el fanatismo, la xenofobia, la intolerancia y la violencia que amenaza a las democracias modernas.
Sin embargo, la educación para la cuidadanía no es solamente una cuestión que interese a las autoridades educativas españolas. En los sistemas educativos europeos, bajo distintas denominaciones y modelos, existe desde hace años un tipo de área y materia que aborda los mismos temas que nuestra nueva área de conocimientos. En unos países como Bélgica, Suecia, Italia y Alemania esta materia es transversal (cross curricular, en inglés); y en otros, como Francia e Inglaterra, es una materia específica en la secundaria; pero en todos esos países es un tema al que las autoridades educativas prestan mucho interés. Por ello, a lo largo de 2005, se ha celebrado en toda Europa, impulsado por el Consejo de Europa, el Año Europeo de la Ciudadanía, y durante ese año se han realizado en muchos países encuentros, seminarios y actividades en los que se ha tratado sobre la educación del ciudadano europeo.
Europa, como continente y, sobre todo, la Unión Europea, se enfrentan a una serie de problemas comunes como la cohesión social, la inmigración, el pluralismo religioso y moral, etcétera, ante los cuales necesita apoyarse en el sistema educativo para crear una conciencia cívica democrática que colabore en la prevención de posibles conflictos en el seno de sus sociedades. No se trata de un asunto menor, sino que se está poniendo en juego la identidad política, jurídica y ética de los sistemas democráticos europeos. Baste recordar el problema del rechazo en algunos países de la Constitución europea que está paralizando los avances sociales y políticos de toda La Unión.
La cohesión social, la participación en la vida democrática del centro escolar, la educación en el respeto a la diversidad sexual, cultural, moral y religiosa de todos los alumnos y alumnas son elementos que exigen una educación cívica, sea de modo transversal o sea de modo específico por medio de un currículo propio. Ésos son los retos teóricos y prácticos a los que se enfrenta la educación para la ciudadanía en España y en toda Europa; por eso, tienen razón quienes señalan que los valores cívicos y las conductas democráticas no se deben aprender solamente como una teoría, sino que son ante todo una práctica, un saber hacer, un saber vivir; pero también tienen buenas razones los que afirman que es muy conveniente que exista un profesorado especialista que reflexione específicamente sobre estos temas y que informe y forme adecuadamente a los niños y adolescentes en el plano teórico sobre los fundamentos de la democracia y del civismo.
Para actuar democráticamente es muy oportuno conocer los elementos teóricos, históricos y sociales que han contribuido a la construcción de la democracia en España y en el mundo; porque la conducta democrática no es espontánea e irreflexiva, no es una actitud innata en el individuo, sino que los valores y normas democráticas necesitan un aprendizaje en el ámbito familiar y escolar para que el ejercicio de la ciudadanía sea consciente y maduro.
El modelo de la transversalidad no ha dado todos los frutos que de él se esperaban, debido a diversas causas. El fracaso ha sido más evidente en los institutos de secundaria en los que la tradición de un profesorado especialista no ha sabido o no ha podido adaptarse fácilmente a las nuevas exigencias de la educación actual. La LOE ha optado por un modelo mixto de educación para la ciudadanía que recoja lo mejor de las experiencias de transversalidad que se han producido en los últimos años, pero que también profundice en los institutos de secundaria en la reflexión sobre los fundamentos de la educación ético-cívica y de la democracia y que potencie la participación de todos en la vida escolar. La educación ético-cívica no es solamente una cuestión teórica, sino que tiene una dimensión práctica muy importante. Si se consigue que el profesorado comprenda bien la propuesta del ministerio y se forme adecuadamente para impartir la nueva materia, el sistema educativo español y la calidad democrática de nuestra sociedad mejorarán considerablemente".


¿Entón cal é o problema do PP e da Igrexa?. ¿Teñen medo a perder ese poder que ten a Igrexa e que mantén gracias ós medos e descoñecemento que eles propagan?


Creo que ante esta situación a Conferencia Episcopal ven de demostrar unha vez máis que o que menos lles interesa e a educación dos rapaces e rapazas, e pola contra seguir mantendo un sistema que non é propio do século XXI.


¿Por que se estuda relixión na escola? Non sería o lugar máis axeitado estudalo na Catequese na Igrexa.


¿Por que non se estuda matemáticas ou Química na Igrexa? Porque o lugar máis axeitado é a escola.


Agora queren ser obxectores da Educación para a Cidadanía, dentro de pouco serán insubmisos das Ciencias Naturais por dicir que procedemos do mono.


Como di o meu amigo Blas García no seu blog "xa está ben de aturar as insolencias e as ameazas dos profesionais do sermón".


Eu como xa non os aturo máis vou a comezar hoxe a facer o que tiña que ter feito hai tempo, iniciar o proceso de apostasía, mantereivos informados. De todos os xeitos se queredes saber máis sobre o tema podedes entrar en Agora Apóstata ou en Apostasía.

miércoles, 13 de junio de 2007

Gracias pola democracia

Hoxe, día 15 de xuño, cúmprense 30 anos das primeiras eleccións democráticas en España. Dende este pequeno portelo só quero darlle as gracias a todas e todos aqueles que fixeron posible que hoxe vivamos nun país libre.
A algúns de nós podenos parecer moi lonxana esta época, sobre todo os de menor idade, pero hai que recordar que hai só tres décadas en España estabamos sometidos a unha dictadura.
Temos ante nós un dos maiores dereitos dos cidadáns que é o de elexir a aquelas persoas que queremos que nos gobernen. Noutros países non teñen este dereito, e algúns de nós ou os nosos país ou avós tiveron que soportar longos anos nos que outros decidían por eles.
Por eso hoxe dende aquí quero facer un chamamento para que non desaproveitemos esta oportunidade que nos dá a democracia e que é poder elexir os nosos representantes políticos. Así que quero animarvos a que cada vez que teñades oportunidade votedes para poder expresar cal é o voso sentir.

Nova corporación municipal

O vindeiro día dezaséis de maio, sábado, constituirase a nova corporación municipal de Castro Caldelas. As corporacións fórmanse vinte días despois das eleccións.
O proceso é como sigue: Constitúese unha mesa deidade na que o máis maior da corporación exerce de presidente e o máis novo de secretario. Logo procédese a xurar ou prometer o cargo, nun acto un tanto protocolario e rimbombante. Máis tarde elíxese o alcalde. Nos concellos coma este, nos que non hai pactos, preséntanse os cabezas de lista das candidaturas (o resto de concelleiros/as non podemos a non ser que renuncie expresamente o cabeza de lista), logo sométese a votación e queda elexido aquel/a que posúa a metade máis un dos votos. No caso de que ningún dos/as candidatos/as acade a maioría absoluta queda proclamado alcade o cabeza de lista da forza máis votada nas eleccións.
Se non hai novidades o alcalde será por catro anos máis Eladio Osorio Castro, e a corporación quedará conformada como sigue:
1.- Eladio Osorio Castro (PSdeG-PSOE)
2.- Alberto José Labrador González (PSdeG-PSOE)
3.- Sara Inés Vega Núñez (PSdeG-PSOE)
4.- Eladio Osorio Montenegro (PSdeG-PSOE)
5.- Manuel Pérez Villar (PSdeG-PSOE)
6.- Rosa Domínguez Rodríguez (PSdeG-PSOE)
7.- Antonio González Amaro (PP)
8.- María Lourdes Pérez Fernández (PP)
9.- Camilo Cid Pumar (PP)

viernes, 8 de junio de 2007

Hesamen de jografia hexpañola

Hoxe propóñovos que lle votedes un vistazo a este examen de xeografía española dunha nena de doce anos, ou mellor dito "jografía hexpañola".
Eu non quero entrar no eterno debate se si antes os rapaces e rapazas sabiamos máis que os de agora, ou se os de hoxe en día están máis preparados e máis especializados do que nos estabamos. Só quero que vexades o examen en cuestión e que vós mesmos opinedes sobre o nivelazo desta cativa.
Tiña oído moitas veces sobre as verdadeiras xoias de probas de coñecementos que manexan os profes, sobre todo amiña irmá que é profesora de Lingua e Literatura en Alcántara (Cáceres), pero nunca tivera a ocasión de ver con deteñemento un destes exames.
Creo que alguén tiña que promover un museo para gardar para a posteridade estas obras de arte, xa que creo que é un ben que o noso País non debe perder.
Fóra bromas, non me podo imaxinar a cara do ou da profe á hora de corrixir dita proba.
Se o queres ver con deteñemento pincha no enlace de "Hesamen de jografia hexpañola". Espero que vos divirtades.

miércoles, 6 de junio de 2007

A hora de rendir contas sobre a porra comarcal



Bueno, logo duns días de merecido descanso, creo eu, aquí volvo a escribir. Unha das últimas entradas que fixen antes do día das eleccións locais do 27 de maio foi unha porra comarcal na que facía pública a miña aposta sobre os resultados elecctorais da comarca.

Houbo algunhas persoas que nas súas entradas deixaron ver que non eran tan optimistas coma min, pero xa vedes ahí está os resultados.

Por certo cando fixen a aposta esquecinme de poñer o concello de Vilariño de Conso que aínda que non é da comarca de Trives propiamente dito, a efecetos meus si que o computo xa que son o secretario comarcal de Trives-Caldelas, e Vilariño de Conso entra nesta comarca.

Pero ó que ía, antes do 27-M esta bisbarra estaba gobernada por un alcalde independiente, un alcalde socialista e sete alcaldes do Partido Popular. A verdade é que parecía case imposible gobernar nalgún outro concello, pero aí están os resultados. Se todos os pactos se resolven como deberan o PSOE gobernará en catro Concellos (en dous co apoio do BLoque), os independentes en un (co apoio do PSOE), o BNG en outro (tamén co apoio do PSOE) e o PP en tres. Imos a ver de un en un.

Vilariño de Conso: Teño que pedir disculpas por esquecerme na porra del. O resultado anterior era PP 5, PSOE 1, BNG 1. Teño que ser sinceiro e dicir que a miña aposta houbese sido un 4-2-1, tendo 2 o PSOE. Pero o resultado foi 3-2-2, sendo a forza máis votada o PP e empatando en concelleiros PSOE e BNG. Se se leva a cabo un pacto de goberno o alcalde sería o número un do PSOE por ter sido máis votado co BNG. Dende aquí quero mandarlle unha aperta ó futuro alcalde de Vilariño de Conso: Arcadio, que fora meu profesor de Lingua Española no Instituto de Trives.

Manzaneda: Eu apostara pola perda da maioría do PP e que o PSOE quedaría por diante do BNG. Acertei a medias, o PP perdeu a maioría absoluta (aínda que ande intentando ganala nos despachos, pero esto dará para outra entrada) pero o Bloque superou o PSOE por 16 votos. O alcalde pasaría a ser Toño da chacinera do BNG e o tenente-alcalde Herminio da ferretería. Os meus parabéns para os dous.

Chandrexa de Queixa: Eu vaticinei que o resultado sería PP 6, BNG 1 e PSOE 0. E o resultado foi así. O PSOE ten en Chandrexa o seu talón de Aquiles comarcal. As urnas deixaron a composición do concello tal como estaba.

San Xoán de Río: Apostei por PP 3, PSOE 3, BNG 1. O resultado foi un concelleiro máis para o BNG e un menos para o PSOE, de todos os xeitos o goberno estará igualmente conformado por socialistas e nacionalistas. O alcalde será Dario da Caixa e o tenente-alcalde será Miguel de Freixo, antigo compañeiro meu de instituto. Unha aperta para os dous.

A Pobra de Trives: Eu dixera que o PP perdía a maioría absoluta e así foi, pero apostara por un PP 5, PSOE 3, ATI 2 e BNG 1 e houbo sorpresa xa que os independentes comandados por Fran acadaron catro concelleiros. Así o resultado foi PP 5, PSOE 2 e ATI 4. No goberno municipal Fran será o alcalde e Paco da Telefónica o tenente-alcalde. Noraboa ós dous por acadar un cambio de goberno en Trives logo de 20 anos do PP.

Castro Caldelas: Propuxen un 6-3 para o PSOE e así foi. Era imposible revalidar o 7-2 das elección de 2003 xa que daquela déranse unha serie de condicións que hoxe non se daban. Aínda así o PSOE conta cun dos mellores resultados de toda Galicia. Está claro que aquí o PP non levanta cabeza.

Montederramo: Para min é a espiña cravada logo do 27-M, e sinto moito por Juan Domarco o noso candidato e un incansable loitador contra as maneiras caciquís de gobernar Montederramo. Eu vaticinei a perda da maioría absoluta para o PP cun resultado de PP 4, PSOE 3 e BNG 2, pero o PSOE quedouse con dous concelleiros, e se o BNG lograse sacar 9 votos máis hoxe teriamos un alcalde nacionalista en Montederramo, pero así son as cousas.

A Teixeira: Unha sorpresa para min. O PSOE levava uns 20 anos sin representación e acadamos 2 concelleiros, un a costa do Bloque e outro a costa do PP. O resultado foi PP 5, PSOE 2. É un moi bó resultado. Parabéns para Alberto e Miguel Solla.

Parada do Sil: A xoia da coroa. PAco Magide alcalde con maioría absoluta. Cravei o resultado. PSOE 4, PP 3, TEGA 0, BNG 0. O PSOE subiu dous concelleiros a costa do PP e os scialistas van a gobernar Parada do Sil por primeira vez na historia e con maioría absoluta.

Resumindo, antes do 27-M o PP gobernaba en sete concellos, o PSOE en un e os independentes noutro. Despois do día 16, que é cando se constitúen as corporacións o PSOE terá catro alcaldías, o PP tres o BNG unha e os independentes outra. O PSOE estará formnado parte do gobeno en seis concellos: Castro Caldelas, Parada do Sil, San Xoán de Río, Vilariño de Conso, A Pobra de Trives e Manzaneda. O PP coma sempre non ten con quen pactar e só formará goberno en Chandrexa de Queixa, A Teixeira e Montederramo