Candidatas 90-60-90

Berlusconi está a facer un cásting entre mulleres italianas para confeccionar a súa candidaturas ás vindeiras eleccións europeas. Sei que vos pode sonar a broma, pero é tan certo como que el é o "premier" italiano.

O político de de dereitas italiano e presidente do conglomerado "Popolo della Libertá" (Pobo da Liberdade), noutra das súa excéntricas ocurrencias, non tivo mellor idea que organizar unhas xornadas (exclusivas para mulleres)  para captar novas caras para o seu partido. A muller de Berlusconi, Verónica Lario declarou que esto é unha desvergonza para diversión do emperador. 

Neste novo episodio de surrealismo político, máis parecido a un episodio de "Gran Hermano" que a elaboración dunha candidatura dun partido serio, estaban invitadas Angela Sozio, Barbara Matera y Eleonora Gaggioli.

Bailarinas, presentadoras de televisión, actrices ou concursantes de Gran Hermano poden chegar a ser as novas representantes da dereita italiana, e compartir grupo parlamentario cos representantes do Partido Popular en España, porque todos/as eles/as se integrarían  no Partido Popular Europeo.

Ver para crer.

O día despois

A veces dende fóra non se ve todo o que hai dentro dun congreso dun partido político. Tampouco eu vos vou a desvelar moitas cousas. Pero sirva coma exemplo que o sábado pola tarde cando cheguei á casa tiven que durmir catorce horas, sí, sí catorce horas.

Parece que as cousas son doadas, que van rodadas, pero hai moitas cousas que facer. Neste Congreso, e por segunda vez, fun elexido para formar parte da Comisión de Garantías Electorais. Somos cinco persoas que velamos porque todos os procesos dentro do Congreso se fagan con trasparencia e con limpeza. Esto, ó largo dos dous días do Congreso dá un pouco de traballo. Sobretodo si as instalacións que acollen o evento non se prestan en absoluto para traballar. Creo que nestes dous días subín dende o Plenario á sala onde nos reuníamos e onde estaba Pepe Blanco, Leire Pajín e a xestora unhas sesenta ou setenta veces. E o ascensor moitas veces non chegaba ata a quinta planta, que era onde se desenvolvía todo.

O venres comín uns pinchos, cenei uns pinchos e o sábado seguín comendo máis pinchos. Xa vedes un menú moi equilibrado. Pero o pior foi a noite do primeiro ó segundo día de Congreso. Só me puden deitar unha hora, de sete a oito da mañá. Xa que lle estiven botando unha man a Pachi nesa longa noite. Pero valeu a pena.

Temos nova executivana que se convinan veteranía e renovación. Son cuarenta e un membros e dentro dela hai sete ourensanos e ourensanas. A verdade e que estou moi contento polas responsabilidades que van a levar algúns compañeiros, porque sinceiramente, creo que son ós mellores. Os escollidos son Pachi Vázquez, Laura Seara, Miguel Fidalgo, Agustín Fernández, Mariló Cubillo, Eladio Fernández e Miguel Bautista. A miña noraboa a estes sete compañeiros e amigos.

Deixovos coa intervención de Pachi Vázquez o novo Secretario Xeral do PSdeG-PSOE.

Congreso Extraordinario do PSdeG-PSOE

Dentro dunhas horas comezá en Pontevedra o Congreso Extraordinario do PSdeG-PSOE. Dentro dun ananco arranco para a cidade doLérez.

Alí estaremos acompañados por Zapatero, Pajín, Blnaco, Espinosa, etc...

Dende a comarca de Trives-Caldelas aportaremos dez delegados/as dos cincocentos que alí nos daremos cita.

Espero ter algo de tempo para irvos contando como se desenvolve todo. 

"Vémonos" á volta.

Benvida

Ó mellor agora pode soar como moi oportunista o meu comentario, pero sempre me gustou moito Rosa Aguilar. Tanto cando formaba parte do Congreso dos Deputados como na alcaldía de Córdoba.

Agora que parece que entra a formar parte do goberno socialista andaluz na área de obras públicas,  da man de Pepe Griñán, dende aquí quero darlle a benvida e desexarlle ó mellor.

Consello da Xunta ilegal

Non tardou Feijóo nin dous días en meter a pata. O domingo desvelou os nomes dos conselleiros e conselleiras que o acompañarán nesta andaina no goberno. Con estes nombramentos rompeu a equidade entre homes e mulleres que se establecera no anterior goberno. Aínda así nomeu a catro mulleres e seis homes, co cal cumpre a Lei de Igualdade.

O problema ven á hora de compoñer o Consello da Xunta, no que se sentan tanto os/as Conselleiros/as como o Presidente, co cal a relación é de catro mulleres contra sete homes.

Agora, o Partido Popular, ese partido que votara en contra da Lei de Igualdade pero que nas eleccións municipais se apresurou a denunciar as candidaturas doutros partidos que cometeran erros na súa elaboración, teñen que enmendar tal ilegalidade.

Non ten moito marxe de manobra, pero a ver que se inventan desta vez para sair de rosiñas como soen facer eles sempre.

Un novo PSdeG

Esta fin de semana ós/ás socialistas galegos/as celebraremos o Congreso Extraordinario do PSdeG logo da demisión do secretario xeral Emilio Pérez Touriño.

Despois desta fin de semana moitas cousas mudarán no partido. Novas caras, novo xeito de facer política, etc... A algunha xente non lle gustará moito o equipo e a maneira de realizar o traballo, a outros gustaralle bastante, e espero que a unha ampla maioría lles estusiame.

Eu xa o dixen a noite electoral cando perdemos as eleccións. Agora abrese unha nova etapa que debería ser moi ilusionante, porque van a mudar cousas, algunhas delas que non se estaban a facer da mellor maneira.

Nun principio parece ser que hai dunhas persoas con intención de presentar a sús candidatura á secretaria xeral, pero para elo hai que reunir polo menos cen avais dos/as cincocentos delegados que imos participar no congreso. Pachi Vázquez non debería ter ningún problema para reunilos debido o amplo respaldo co que conta, e Gonzalo Caballlero parece telo bastante difícil por non contar con demasiados apoios.

Tanto eu persoalmente, como dende a miña agrupación e dende a miña comarca  imos apoiar a Pachi Vázquez porque cremos que é o compañeiro máis preparado para asumir este reto, con gran experiencia e que coñece de sobra o partido. Quere mudar bastantes cousas dentro da organización e creo que con bo criterio por eso dende aquí doulle todo o meu apoio.

Baltar, esto é un delicto.

Só vos vou a deixar a entrevista que o outro día lle facía o Xornal de Galicia para que a leades. Fíxadevos no penúltimo parágrafo e dicídeme se esto é constitutivo dun delicto ou non.

O PSdeG xa puxo en coñecento da fiscalía este asusnto para que proceda. Unha lindeza máis das moitas ás que nos ten acostumado José Luis Baltar. Este personaxe segue a pensar que está na época do gran cacique Romanones.

O que non me gusta da toma de posesión dos/as Ministros/as

Esta é a foto de "familia" dos novos/as ministros co Presidente do Goberno e os Reis de España. É unha vez máis (xa o teño dito en varias ocasións) sigo dicindo que non me gusta. É non é porque non me gusten os/as ministros/as que creo que van a ser bos para España, senón outra vez polo crucifixo.

España é un Estado aconfesional e como tal nas tomas de posesión, promesas de cargos ou calquera outro acto oficial está de máis a simboloxía relixiosa.

Alguén podería dicirme que é que os/as ministros/as cren en Deus (que non sei se cren ou non), pero aínda así están representando a un Estado onde hai diferentes sensibilidades relixiosas e non teñen porque facer ostentación das mesmas, igual que non xuran diante dun cartel do seu partido político ou da bandeira do seu clube de fútbol.

É unha das asignaturas pendientes deste goberno, entre outras moitas e de maior relevancia. Pero coma sempre quero que se poña atención neste asusto.

Cambios ministeriais

Estes días estábase a especular sobre os posibles cambios ministeriais. Era un segredo a voces que Zapatero ía adiantar esta remodelacion de goberno para antes das Eleccións Europeas, pero as filtracións que se produciron estando el en Turquía fixerono volver a España antes do previsto para facer público os novo cambio.

O denominador común deste cambio é que se foma un goberno con moitísimo peso político.Salgado cambia de ministerio. Entran Chaves, Blanco e Jiménez, tres pata negra do PSOE. Tamén entran Gabilondo e González-Sinde. Saen Solbes (que o pedía a berros), Magdalena Álvarez (que non era moi afortunada coas súas intervencións), Garmedia, Soria e Molina (estes tres de moi baixo perfil político.

Zapatero acomete un cambio de ministros-xestores a ministros-políticos. Algo co que eu estou moi de acordo e que é o que veño repetindo dentro do PSOE a nivel galego sobre os males de algúns nomeamentos que se fan dende o noso partido. Persoas que xestionan ben pero que non saben aplicar criterios políticos. E en política estase para facer política.

Non son eu moi dado a ver as cousas eb clave territorial, pero Galicia segue a ter un peso moi grande neste executivo. Salgado será a número tres do goberno. Blanco ministro dunha das carteiras máis importantes. Espinosa titular do superministerio dos "tres medios", e Caamaño á fronte da súa recén estreada carteira de Xustiza.

Gústanme os cambios.

Andaina por Caldelas

Este venres día 10 vaise a celebrar a II Andaina por Caldelas organizada pola Asociación que organiza o Festival Ponte Louco. A cousa promete, xa hai bastante xente anotada. Podedes atopar información no blog do Ponte Louco e tamén no Facebook se buscades "II Andaina de Castro Caldelas".

Esta andaina non é como estas que organizan por ahí adiante os Concellos con dorsais, avituallamento, etc. Aquí é todo máis enxebre. Hai que levar o bocata ou a tortilla e logo comemos todos/as xuntos na Ponte das Táboas.

Se vos animades hai que estar ás 10 da mañá na Praza do Prado o vindeiro venres día 10. Alí nos vemos.

Flickr ven de censurar a campaña das Linces

Flikr, ese sitio imparcial onde se poden colgar as túas fotos, baixo a influencia dalgún bispo con man no tema ven de retirar todas as fotografías que tiñan colgadas as do grupo de Las Linces.

O malo de intentar censurar algo en internet é que case ó momento e de forma exponencial obteñas como di Maripuchi unha resposta viral.

Santa Cristina de Ribas de Sil xa está no clube dos Bens de Interés Cultural

Un dos mellores monumentos de toda a Ribeira Sacra, o Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil aínda non contaba coa protección que lle otorga ser declarado Ben de Interés Cultural. Dende onte o Mosteiro sito en Parada de Sil xa está incluído dentro das relacións de BICs froito da aprobación desta declaración por parte do Consello da Xunta.

Unha boa nova para Parada de Sil e para a Ribeira Sacra.

Comeza a VIII Lexislatura

Antonte asistín o "solemne acto" de Constitución do Parlamento de Galicia na súa VIII Lexislatura. Nunca fora a un acto coma este e tiña ganas de asistir. Aparte da importancia que merece un acto coma este, posto que se pon a andar a Cámara Galega, o poder lexislativo teño que dicirvos que a sesión e tremendamente lenta, aburrida e non da moito de sí.

Só uns lapsus  por parte da nova Presidenta animaron a sesión. Chamoulle  señor Venezuela ó seu compañeiro de filas Rueda Valenzuela, logo mandou erguer a todos/as os/as presentes para escoitar o himno nacional (cando o que soaba era o himno galego), e rematou o acto dicindo que había facer traslado dos acordos adoptados ó Rey e o Presidente da "nazón". Algúns retorcíanse nos seus sillóns.

A mesa da Cámara estará composta pola Presidenta Pilar Rojo, como Vicepresidente primeiro José Manuel Baltar, Vicepresidente segundo Ricardo Varela, Secretario José Manuel Balseiro e Vicesecretario Anxo Quintana.

A dobre moral da Igrexa

Unha vez máis a Igrexa volve ameazar o Goberno de España con sacar as súas hordas ás rúas. Esta vez será para protestar pola reforma da Lei do Aborto.

Eu xa non sei se cando saen á rúa é para protestar por que ven amenazados os seus dogmas ou si é para seguir desgastando ó goberno do Partido Socialista, por que onde estaban os bispos cando baixo o goberno do PP se practicaron en España 500.000 abortos. Fai falta ter estómago para utilizar deste xeito á sociedade.

Onde estaba a Igrexa cando a sociedade saía ás rúas a defender o Non á Guerra, cando a xente saía a defender a vida e a defender que non se matara a ninguén. Estaban nas súas madrigueras acumulando rencor para soltalo logo todo xunto. Síntome avergonzado de que xente así do poder clerical  siga enganándo a miles de persoas que obran de boa fe.

E eu sigo a preguntarme, se a Igrexa defende o dereito á vida, se está en contra de calquera suposto no referente ó aborto. 

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) logo a favor de que unha persoa que foi violada ou unha persoa que sabe que o seu fillo vai a traer consigo unha grave enfermidade sexa obrigada a parir esa criatura?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se empregue o condón e que cada ano miles e miles de persoas (sobre todo en África) se vexan infectadas polo SIDA e teñan que morrer?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se poda investigar con células nai e que deste xeito non se podan producir avances como o do neno que naceu en España o outro día e que lle fixo unha doazón de médula o seu irao para poderlle salvar a vida?

Estará a Igrexa (esta Igrexa que defende a vida) a favor de que non se poda investigar con células nai e que deste xeito non se poda producir sangue sintético co que salvar miles de vidas cando se produce un sinistro?

Eu xa non pertenzo a esta Igrexa, pero arrepíntome de ter aguantado tanto tempo baixo o seu seo.

Xa estou de volta

Volvo estar aquí de novo. Algúns xa me dicían por ahí que pensaran que me retirara ou que estaba sumido nunha fonda depresión logo de que o PSdeG perdera a Presidencia da Xunta, pero nada deso.

Esta tempada estiven un pouco vago xa que necesitaba descansar, descansar de verdade. E non me apetecía nada escribir no blog. 

Como podedes supoñer a campaña é esgotadora, eu polo menos quedo feito polvo. Pero é que despois hai que poñerse co reconto do voto emigrante. Dezasete horas seguidas recontando votos, saen as papeletas polos ollos.

Pero é que ademais de todo esto, e como xa sabedes todos/as, logo da demisión de Touriño como Secretario Xeral do PSdeG, andivemos co Comité Nacional Galego, agora coas asambleas locais para elexir representantes de cara ó Congreso do PSdeG. E con todas estas cousas e volvendo a poñerme ó día das cousas no Grupo Socialista da Deputación de Ourense, non me apetecía nada escribir.

Ademais tamén lle empezei a adicar un pouquiño de tempo a unha das cousas que máis me gusta e que máis abandono cando entro de cheo nas campañas: a fotografía.

Por fin podo volver a pasar horas e horas dando voltas coa miña Nikon disparando a diestro e sinistro. E logo volver a pasar moito tempo diando do ordenador preparando as imaxes. Teño que poñervos un enlace dos sitios onde as colgo de cando en vez para que lle deades un vistazo.

A partir de agora douvos a miña palabra de que seguirei escribindo case a diario para contarvos as miñas cousiñas e tamén para contarvos como vai o día a día deste proxecto tan ilusionante que se nos pon por diante a todos/as os/as socialistas galegos/as, como é o inicio dunha nova etapa.

Unha aperta e gracias por esperar.

Ábrese unha nova etapa

Onte falamos os galegos e as galegas. E como sempre, cando se fala nunhas eleccións, ese é o reflexo do que a cidadanía quere.

As eleccións gañounas o PP e eso non merece ningún tipo de dúbido. Teño que dicir que eu estaba convencido, como outras miles de persoas, de que esto non ía a acontecer, pero foi así. Esto ten que servirnos para facer unha reflexión serea e sosegada de que é o que non fixemos ben ou non soubemos facer para que os galegos e as galegas optasen por un cambio de goberno.

Ábrese un novo escenario en Galicia, e no PSdeG-PSOE. Touriño acaba de demitir e eso conleva a celebración dun Congreso no seo do partido, do que sairá unha nova executive e un novo/a secretario/a xeral. É tempo de mudanza, de novas caras, de novas ideas e sobre todo de seguir traballando a reo por aquelo no que cremos.

Dende aquí a miña noraboa ó Partido Popular por ter gañado estes comicios, pero que saiban que os/as socialistas poñémonos a traballar hoxe para que a nosa provincia e Galicia volvan a ter un goberno de esquerdas nun futuro.

E tamén, como non, unha aperta grandísima para todos/as aqueles que seguides o blog e a miña conta no facebook e tantos ánimos me tedes dado estes días. Entre todos/as, traballando e participando seremos capaces de facer esa Galicia coa que soñamos.

MOITAS GRACIAS.

Pachi Vázquez, o maricón

Que non, que non, que o titular non é meu. Que eu non lle chamo maricón a Pachi, porque creo que non o é. E aínda que o fose, non pasaba nada, que para min esto é algo moi respetable.

O de maricón é a última perla que lle soltou o político máis rastreiro que hai por estes lares, José Luis Baltar. Aínda que xa teño dúbidas de se é el o máis rastreiro ou o é o seu fillo. Agora volo explico.

Estes días o PP ourensano está levando a cabo unha política barriobaixeira chea de insultos, falsedades e descalificacións. O ideólogo de todo este lodazal é a cabeza ilustrada do PP provincial, o tan querido e tan admirado entre a militancia do Partido Popular ourensano, José Manuel Baltar.

Nestes últimos días levan feito de todo. Ven que as contas non lle saen logo da metedura de pata de colocar como cabeza de lista a un señor que defraudou a Facenda. Agora teñen que apandar con que os electores do PP teñen que votar unha papeleta que vai encabezada por un señor que xa tivo que renunciar ó seu posto.

Agora pídenlle ós seus siareiros que voten igual, pero cos ollos pechados e o nariz tapado.

Pero ó que ía. Estes días a dereita ourensana está sacando a relucir a súa faciana máis porca. Hoxe publican unha contraportada nun xornal coa cara dos candidatos do PSOE e do BNG dicindo que non fixeron nada pola provincia. Onte noutro xornal, neste caso madrileño, acusaban a Pachi Vázquez de non ter pagado unha licenza de obra. Ese mesmo día os do PP repartían pasquíns en Celanova dicindo que si volvía gañar a esquerda lle íamos quitar as casas e as fincas á xente. Esta pasada noite, funcionarios do Concello e membros da executiva local "popular" eran pillados in fraganti repartindo uns folletos nos que usurpaban os logotipos do PSOE e difamaban contra o meu partido. Ó mesmo tempo, no Concello da Teixeira, os "populares" colgaban uns anónimos insultando ós compañeiros do PSOE locais. E mentres todo esto era orquestado dende a sede do PP en Ourense, o líder, o gurú, a gran testa da dereita ourensana comezaba a escupir insultos conta Pachi Vázquez, o noso cabeza de lista e secretario provincial. Del dixo que era un "miserable e sinvergüenza" e  non o dubidou dúas veces e soltou que "Está obsesionado comigo e eu non son candidato, non me presento, nin sequera son muller porque entonces entendería que me tivera gañas, se ten obsesión por min teño que dicir que é maricón". 

E aínda quedan mulleres ou homosexuais que lle voten ó PP. De verdade, non o podo entender. Maltrátanos deste xeito, de palabra ou de obra e seguen sendo incondicionais deste energúmenos. NON O ENTENDO.

A miña primeira caricatura

Onte convidoume o xornal La Región a que escribise unhas cantas liñas para publicar nun apartado que ven sacando todos os días dende que comezou a campaña electoral. A min tocaríame pechar esta sección logo de quince días publicándose. O título é O diario de Eladio Osorio.

Nel relato un pouco o que é un día de campaña para min. Estou acostumado a sair nas fotos dos xornais, na televisión, a que falen de min e a escribir eu tamén, pero aínda nunca ningún medio tiña publicado unha caricatura miña. Esta é a miña primeira vez. E a verdade é que me fixo gracia (espero que nun futuro me sigan parecendo graciosas). Por eso deixovos aquí a caricatura e o texto que a acompañaba.

Dende que teño uso de razón estou de campaña permanente, porque creo nuns ideais e defendo uns principios socialistas, e iso para min non é ningún esforzo, é todo un luxo. É certo que nestes días todo é moito máis rápido, máis concentrado, máis estresante. Non paro de queixarme por isto, pero no fondo gústame. Gústame moito.

O que peor se leva de todo isto é ter que sacar tempo de onde non o hai, e ó final acábollo roubando a quen máis quero, a Belén. Ela é a persoa que me dá folgos todos os días, sobre todo aqueles máis críticos, cando as cousas non saen como un ten previsto. O mellor para min, sen dúbida, o día do mitin de Castro Caldelas. É unha inmensa satisfacción poder encontrarme cara a cara cos meus veciños, con aqueles que me viron medrar na vila caldelá.

Ó ser candidato e responsable de actos multiplícase a responsabilidade e case non queda tempo nin para una caña cos amigos. Estes días son os grandes esquecidos. Pero a cambio son moitas as horas que convivo con ducias e ducias de persoas que desinteresadamente veñen a ofrecer o seu tempo a cambio de nada, só para traballar nun proxecto que nos une, o PSOE.

Hai un par de cousas que non deixo de facer todos os días de campaña: administrar o meu blog e estar ó tanto da miña conta en facebook. Grazas a isto podo estar en contacto con moitos simpatizantes e votantes que me fan consultas e propostas.

Ó mellor acto do PSOE ourensano en moitos anos

No tema de organizar actos do PSOE en Ourense xa teño algúns quilómetros enriba. Con esto non quero presumir de nada, é sólo para dicir que gracias á experiencia podo xulgar cando as cousas non saen ben e cando saen case perfectas.

Onte foi un deses días nos que case se rozou a perfección. Teño tres actos do PSOE grabados na miña retina. O primeiro deles cando vin a Felipe González no Pavillón dos Remedios alá polo ano 82 (aínda estaba eu en EXB), quedei marcado. O segundo, foi tamén con Felipe, en Expourense nunha cea-mitin cando dixo que deixaba a política, quedei desilusionado. O terceiro foi onte, había anos nos que non vivía un mitin con eses ambientazo e esa entrega da xente. Nin cando ten estado Zapatero houbo ese clima.

Eu case sempre sei de antemán cando nos mítines imos encher ou pinchar. Onte, por diversos motivos que non vou a explicar, pensei que iamos andar xustiños. O sitio é unha tragadeira de xente. Colócanse sillas e non se dá cuberto o chan con elas. E ademáis Expourense é un lugar moi insulso. Ademais de todo esto a montaxe era moi austera e non había absolutamente nada de merchandaising.

Pero onte errei. Cheo total a rebentar. Centos, centos e centos de socialistas de pe polos pasillos e esquinas. Incluso tiveron que abrir un espacio a maiores nunha segunda planta para poder colocar máis xente. Pero o que máis me sorprendeu foi o emocionada que estaban os asistentes. Houbéseme gustado saber cantas veces se cortaba a Paco Pachi ou de la Vega cos aplausos, porque case non os deixaban de falar.

Algúns periodistas comentábanme que ver a miña cara durante o acto era un poema. A ver se me pasan algunha foto e xa a colgarei no blog.

Máis de catro mil persoas aplaudindo. Paco dando o mellor discurso que lle escoitei nunca. Pachi coma sempre, un verdadeiro crack, nunca me cansarei de decilo. E como guinda, María Teresa Fdez de la Vega despertando esas emocións que os/as socialistas levamos dentro.

Tardamos media hora en dar chegado a saliña de autoridades, falamos outra media hora e cando imos sair á rúa.....sorpresa......trescentas persoas esperaban fóra para poder saudar á vicepresidenta do goberno.

Tardarei en esquecer este día

María Teresa Fernández de la Vega en Ourense

A campaña electoral e o entroido

Unha campaña electoral que cadra co entroido dá moito de si, e máis en Ourense. O sábado a noite saín a tomar uns viños cuns amigos e atopeime con este personaxe emulando ó cabeza delista descabezado do PP ourensano, por terlle descuberto uns cartiños (240.000 €) cobrados a través duns paraiso fiscal, as Illas Caimán. 

E segue a campaña

E seguimos dalle que te pego, de concello en concello. A verdade é que onte e hoxe foi o día das anécdotas.

Onte andivemos con Pachi por Trives, Cabeza de Manzaneda e Castro Caldelas. Para min este é o día máis esperado porque imos o meu pobo, e teño que recoñecelo, éncantame poder falar alí, diante de todos os meus coñecidos.

Pero un pouquiño antes enterámonos de que Núñez Feijóo estivo facendo unhas declaracións dinate dunha explotación de vacas de leite e ó remate preguntoulle o gandeiro dono da facenda porque todas as reses levaban nome feminino. Este aínda non se enterou de que nas explotacións gandeiras de leite, de momento, non se munguen os bois, só se munguen as vacas.

O cabo dun rato veu a segunda anécdota, chámanme por teléfono da sede do PP de Ourense para ver se quería ir de interventor do Partido Popular nas vindeiras eleccións, eu díxenlles que si, que non tiña ningún problema, e eles citáronme para que pasase pola súa sede antes das oito provisto do D.N.I. Moi mal teñen que andar de efectivos cando chaman ós candidatos do PSOE para que lles boten unha man o día 1.

Eu que a veces son moi mal pensado dame que estes do PP se fixeron co meu teléfono porque traballo na Deputación de Ourense de asesor do PSOE e creo que chamaron a feito a todos/as os/as traballadores da institución provincial (que é moi famosa por ter empregados a centos de cargos, axentes e colaboradores do PP ourensano).

Hoxe cando iamos con Touriño polas rúas de Ourense atopámonos con Montoro (ex-ministro do PP) e díxonos que estaba traballando para que o Presidente da Xunta deixase de selo, e unha muller berrou por detrás: pois tédelo crudo.

Xa vos seguirei contando como vai todo esto.

O Carballiño, Ourense, Ribadavia, Taboadela, Maside, Xinzo, Laza, A Veiga, Cea, Verín, Castro Caldelas.......buuuufffff....... e seguimos, e seguimos

Levo uns cantos días sen escribir, pero é que non dou máis. Hoxe saquei dez minutiños de non sei onde para contar algo, pero esto é un sin parar.

Dende o xoves, e en 6 días levamos 52 actos. E esto canto máis avanza máis actividade ten. Xa tivemos entre nós a Zapatero, Touriño (un par de veces), Pepe Blanco (outras dúas e virá outras tantas máis), Leire Pajín, Rubalcaba, Elena Espinosa, e aínda nos quedan uns 100 actos máis incluído un peche de campaña espectacular coa Vicepresidenta do Goberno.

Durante toda esta campaña facemos de todo, imos a entrevistas e debates ás radios e a televisión, repartimos publicidade, damos mítines, escoitamos mítines, e en moitos casos case non se nos ve nos actos (como a min na foto de arriba, medio enguriñado) porque como non collemos todos, algúns temos que axudar a colocar á xente e logo sair para fóra.

Procurarei sacar algún hoco máis no que queda de campaña e seguir contándovos cousas. Cos/as que me teñades agregado no facebook será máis doado comunicarme porque o podo facer a través do móbil, pero o do blog require o ordenador e é moito carrexar de acto en acto.

Destino Illas Caimán (os tinglados do PP II)

Xa sabemos en que praias e baixo que cocoteros pasan as vacacións algúns do PP. Pillaron á fichaxe estrela de Núñez Feijóo coas mans na masa.

O número 1 do PP galego presumiu ata a saciedade de que ó cabeza de lista dos populares ourensanos o colocara el, gañandolle a partida a Baltar, restregoullo pola cara ata que Balatr tivo que recoñecer que nesa operación el non tiña nada que ver, aínda que a avalaba.

Baltar nunca lle predonou esto a Feijóo, e dende ese mesmo momento comezaron a circular os dossieres, e tardaron pouco en axudarnos a aprender un pouco máis de xeografía, porque agora xa todos/as os/as ourensanos sabemos onde se atopan as Illas Caimán.

Núñez Feijóo asegurou días atrás que Luis Carrera Pásaro, o cabeza de lista do PP por Ourense ía ser o garante dos nosos cartiños se os do Partido Popular gañaban as eleccións.

A min gustariame que nos explicase agora esto que dixo días atrás, se tan bo era hai unha semana, como é que agora é tan malo?

Tería que explicar o señor Feijóo onde coñeceu a Carrera Pásaro, acaso foi tomando o sol nunha tumbona das praias das Illas Caimán.

O PP escondese e ten moitísimas cousas que explicar, pero ó mellor quen sabe moito desto é Baltar, porque está claro que foi do seu entorno de onde sairon estes dossieres, senón como xustificades que o sheriff dos "populares" ourensanos estea dando saltos de ledicia.

A esto hai que sumarlle as detenccións de Garzón coa presunta trama de corrupción urbanística ligada ó PP. Entre os detidos hai un vello coñecido de Baltar, o número dous do seu íntimo amigo, xa falecido José Cuíña.

Baltar trataba moito a Pablo Crespo Sabarís, unha das cabezas pensantes do PP galego en época de Cuiña, e un dos que arranxaba algúns problemillas por ahí, vos xa me entendedes, non se pode dicir máis.

Está claro que o PP está putrefacto e descomponse por todos os frentes. Esta é unha guerra de coitelos afiados ó estilo da que se traen en Madrid entre Rajoy, Aguirre, Gallardón e os espías.

Mañá sigo a contarvos máis cousas, que esto creo que dá para escribir un libro. Voume tarareando unha canción: " Se va el caimán, se va el caimán, se va pa....."

Os tinglados do PP (I)

Cárganse ó cabeza de lista por Ourense porque din que tiña irregularidades coa Facenda, pero a relaidade é que no Partido Popular souberon que a Cadena Ser ía facer público un dossier que parece ser que chegou dende a Rúa do Progreso en Ourense onde se pon en evidencia que o candidato Carrera Pásaro cobrou 240.000 nun paraíso fiscal, máis concretamente nas Illas Caimán. Mañá contovos os pormenores que demos hoxe nunha rolda de prensa.

O axente Feijóo 009 non dá feito entre espías de Madrid, corrupción do seu anterior secretario de organización (detido hoxe por Garzón), e agora o do candidato do PP por Ourense, pero el en vez de poñerse ó fronte de todo esto escapou hoxe mesmo para Arxentina.

E esto era o "Recargando Galicia", agora xa o entendo todo.

Escoitade o audio da Cadena Ser, non ten desperdicio.

Sin palabras (por si nos escoita alguén)

Sin palabras.

Os galácticos

Baltar, na provincia de Ourense, tennos acostumados cada vez que hai Eleccións ó Parlamento Galego a fichar a algún galáctico. Pon de cabeza da candidatura a descoñecidos/as que nunca estiveron en política e encumbraos durante quince días, pero ó pasar os catro anos da lexislatura desfaise deles.

Esto aconteceu hai oito anos con Inmaculada Rodríguez, hai catro con Amparo González e agora pon (ou máis ben, desta vez, póñenlle) a Luis Carrera. Augúrolle mal futuro político a este último vendo ó que ten acontecido no pasado.

Pero o que desta vez é unha novidade é a fichaxe de Pedro Arias como número dous do PP pola Coruña. Este home, que ven do Partido Comunista e que logo estivo como concelleiro con Paco Vázquez é a fichaxe estrela do PP coruñés.

Eu non sei que opinan os que están na dirección do Partido Popular sobre este tema, pero si que coñezo a opinión de algúns coñecidos que militan no partido da gaivota, e mellor non volas reproduzo aquí porque algún tachariame de empregar insultos do meu cuño. Pero anímovos a que fagades unha pequena enquisa entre os vosos coñecidos do PP, xa veredes.

Un día de tolos

Escribo esto un día despois de que rematase ese "día de tolos". É certo que nas campañas e nas precampañas andamos todos/as a cen, pero hai uns días que andamos máis a cen que outros.

No PSOE de Ourense levabamos tres días organizando unha cea cos douscentos empresarios/as máis "representativos" da sociedade ourensana para que escoitaran a Pepe Blanco, e toda esta organización xa nos levaba comidas moitas horas e moitos esforzos. Nunca se sabe o que hai que traballar nunha organización de algo hasta que se está no meollo.

Pero vouvos a contar, este día de tolos comezou arrincado cediño cara a Pontevedra onde tiñamos un acto todos/as os/as candidatos/as do PSdeG-PSOE ás vindeiras eleccións. O acto prolongouse, como é costume. Logo coller o coche e marchamos a 120 (respectando todas as sinais de tráfico, máis ou menos) para estar nun pequeno acto en Carballeda de Avia con Pepe Blanco. Rematamos rapidiño e fómonos a comer a San Clodio o Vicesecretario do PSOE e dez ou doce persoas. Teño que dicir que a comida boísima, pero rematamos ás 6 da tarde. Había moito tempo que non vía uns camareiros tan pausados para servir.

Co bocado na boca marchamos para o Balneario de Laias, en Cenlle, a unhas xornadas sobre termalismo, e cando estaban pola metade marchamos a toda presa para o Hotel Auriense no Cumial (San Cibrao das Vilñas) para comezar cos preparativos da cea.

A cea tiña a súa hora de comezo ás 9 da noite e na sala había 210 cubertos, todos contados e con nome e apelidos. Tiñamos unha organización do acto perfecta. 

Pero como todo o perfecto tende ó imperfecto, ás nove menos cinco preséntansenos quince persoas de máis que non tiñamos contabilizadas (non era hora de ver quen cometera o erro, eso era o de menos, era hora de solucionar o problema). Na sala, en princio, non cabía nin unha agulla máis. Pois non me preguntedes como, fomos quenes de meter a esas quince persoas, e a unha máis na mesa presidencial. E o máis bonito é que case ninguén se deu conta de todo este tinglado.

Despois de todo este día tan axetreado, nin me prestou a cea. Pero a verdade é que ó ver que todo sae a pedir de boca quédase un cunha satisfacción moi grande.

Quen me ía dicir a min hai cinco anos que nunha comida que preparase o PSOE en Ourense para invitar a 80 ou 100 empresarios teriamos que meter a 215 porque ninguén se querría perder a ocasión.

Como cambian as tornas.

Presentación da candidatura do PSdeG-PSOE de Ourense

Hoxe tocounos/as os membros (e membras) da candidatura do PSdeG-PSOE de Ourense presentarnos todos xuntiños ante os/as xornalistas para que nos fixeran a típica foto de familia. E ahí nos vedes na imaxe atendendo ós medios de comunicación.

Hai uns días xa vos adiantaba quenes iamos formar parte da candidatura socialista pola provincia de Ourense, hoxe voulle poñer cara a todos eses nombres que compoñemos ese equipo.

Na fila de arriba, e de esquerda a dereita: Miguel Solla, Teté Taboada, Mari Carmen Álvarez Sierra, Amancio Díaz, Alva Dorado, Mariló Cubillo, Sandra Álvarez, Juan Quintas e Pepa García, ademias falta por ahí Alfonso Vilachá, que non sei porque non saiu na segunda foto, pero na primeira podédelo ver o segundo pola dereita na fila de arriba.

Na fila de abaixo, e de esquerda a dereita: Eladio Osorio Montenegro (eu), Esperanza Fernández Soto, María Quintas, Pablo López, Pachi Vázquez, Laura Seara, Macu Acuña, Juan Carlos Francisco e Diego Álvarez.

Agora tócavos falar a vós o día 1 de marzo.

Trinta e tres porteiros para dúas portas

Hoxe podedes ver en calquera medio de comunicación a rolda de prensa que organizou onte o Grupo Socialista da deputación de Ourense denunciando as prácticas nespóticas e clientelares das que fai gala José Luis Baltar, presidente do PP de Ourense e da Deputación.

En só dous anos foi quen de contartar na Deputación a 560 persoas, a maiores dos 800 funcionarios e laborais fixo que xa traballan na entidade provincial.

Dase a casualidade de que a gran maioría de traballadores ten vínculos directos co PP: alcaldes, concelleiros, fillos, maridos, esposas, cuñados, noras, sogros, axentes electorais, etc... todo un entramado caciquil para tratar de perdurar ó longo dos anos á fronte da Deputación de Ourense.

Pero hai casos que case dan a risa, como o de Baltar tivo en nómina entre 2007 e 2008 a 33 porteiros para atender o Centro Cultural Simeón que só dispón de dúas portas. Outro caso curioso é que no Teatro Principal que é famoso pola súa minguada programación cultural haxa traballando 16 limpadores/as a maiores dos fixos.

Mentres esto sucede, Núñez Feijóo e Rajoy paseanse pola provincia da súa man. E como di o refrán o que cala, outorga.

Tamén son cómplices todos aqueles deputados/as que pleno tras pleno levantan a man ó son do que diga o sheriff do Partido Popular de Ourense