
Hoxe tocoulle A princesa de Nebraska (Princess of Nebraska) de Wayne Wang, un director descoñecido para min, pero do que tomo boa nota (sobre todo logo de ter leído hoxe sobre el).
Non vos vou a destripar a película, xa que aínda a podedes ver ata o sábado no Festival, ou logo pola vosa conta. Pero algo teño que vos contar.
A película está baseada nun conto corto de Yiyun Li. Unha rapaza chinesa chega a San Francisco decidida a abortar, pero as experiencias personais que vai a vivir nas 24 horas que narra a película fanlle replantear a súa decisión e barallar múltiples posibilidades. Imos ver unha xeración que se relaciona co mundo exterior a través das mensaxes e grabacións de móbil. Non coñecemos case nada da rapaza, nin por que quedou preñada. Do inicio da historia non sabemos nada, só hai unha crítica superficial á política de fillo único chinesa e á censura dese país. Incluso ó final non se nos descubre cal é a súa decisión. Pero o tema do aborto non é o único tema espinoso que Wang trata na Princesa de Nebraska, a homosexualidade, a bisexualidade e aa prostitución, son outros dos condimentos desta película que crea polémica. Posiblemente o final sexa o momento máis emotivo da película: Todos eses metros de tela que ten a pantalla do cine cunha cor azul difuminada, a cara de Sasha ocupando só unha esquina (logo o seu corpo pequeno ocupando un reducido espazo no centro), un tema musical que fai vibrar, e ela soa. Soa, logo de tomar unha importante decisión, pero sempre soa.
Se podedes ide a vela. Creo que non vos deixará indiferentes.
Por certo, aínda non fun ver ningunha das películas que concursan coma longametraxes, pero case todas as persoas opinan que Ópium - egy elmebeteg no naplója (Opio - diario dunha tola) de János Szász (Hungría-Alemaña-R.U.) é do mellorciño que se ten visto por aquí. Creo que dentro do Festival xa non vamos ter máis oportunidades de vela, pero a ver se me logro facer con ela.