
Onte eran pouco máis das dúas cando nunha reunión que mantiñamos no Pazo de San Damián (Amoeiro) con todos os alcaldes socialistas de Ourense nos sorprendeu unha nova desalentadora: ETA atentaba contra un escolta dun compañeiro socialista do País Vasco.
Gabriel Ginés, escolta privado de profesión, militante do PP e veciño de Zaragoza fora o obxectivo da banda asasina de ETA. Foi case unha casualidade que dera salvado a vida, xa que o artefacto que os terroristas colocaron no seu coche era unha bomba-lapa incendiaria adosada nos baixos ó carón do depósito de combustible.
Eu sempre fun un firme defensor de que para lograr acadar a paz en Euskadi só habís un camiño: o diálogo. A verdade é que a pesar de todo este recrudecemento dos actos terroristas sigo pensando que é imposible chegar ó final do conflicto se ámbalas dúas partes non chegar a un acordo, no que todos/as teremos que ceder. Pero tamén é certo que cada vez creo que é máis difícil chegar a un acordo con aqueles que son incapaces de moverse das súas posicións radicais. Eu aplaudo a Felipe, a Aznar, a Zapatero e a todos aqueles que intentaron poñerlle fin a esta lacra mediante o diálogo (aínda que algúns intenten distorsionar a realidade), pero creo que de momento tocanos volver a pasar unha época de falta de diálogo e de confrontación. Oxalá os asasinos se dean pronto conta de que levan moitos anos matando sen conseguir nada, pero cando o burro tira para atrás nin pegandolle paos vai para diante. Dende aquí só me queda pedir a PAZ.