miércoles, 23 de enero de 2008

Hoxe á noitiña estivemos por Terras de Valdeorras


Hoxe a noitiña achegámonos á Comarca de Valdeorras para presentar as liñas de traballo desta campaña ante as compañeiras e compañeiros das agrupacións máis orientales da provincia. A reunión tivo lugar na sede que temos na Rúa.
Estivemos acompañados da xente de Rubiá, Carballeda de Valdeorras, O Barco de Valdeorras, Petín, A Rúa, Vilamartín de Valdeorras, Larouco, O Bolo, A Veiga e Viana do Bolo.
Esta é a comarca máis lonxana repecto da capital provincial e faise un pongo longa a viaxe, sobre todo á volta ás tantas da noite, pero é ir a esta comarca danos moitos folgos.
Valdeorras é a comarca onde mellores resultados acadamos os/as socialitas en case todos os comicios.
Así que comapeñeiras e compañeiros e un luxo poder estar con vós.
Na primeira foto, e de esquera a dereita, podemos ver a Miguel Bautista (Alcalde de Petín e suplente ó Senado), Macu Acuña (Deputada autonómica), Miguel Fidalgo (Candidato ó Senado), Alberto Fidalgo (Deputado no Congreso), Luis F. Gudiña (Portavoz na Rúa) e Alfredo García(Alcalde do Barco de Valdeorras e portavoz na Deputación de Ourense).
Colguei a segunda foto porque nela Miguel Bautista estalle advertindo a Miguel Fidalgo que se coide de que non lle pase nada estes catro anos porque senón el será senador (era en tono amenazante como decíndolle que ía a por el, pero todo era unha broma). Miguel Fidalgo contounos (tamén en tono xocoso) que xa suscribira un seguro de vida)

O que hai que oir


Angel Acebes dixit: "Zapatero ha quedado invalidado como presidente al mentir a los españoles"
¡Manda carallo co de Ávila! Angel Acebes, o que dicía "todo el que piense que no ha sido ETA es un miserable".
O que hai que oir...

martes, 22 de enero de 2008

O libro de Cefe. A esforzada conquista da autonomía (1979-1981)

Hoxe estivemos acompañando a Ceferino Díaz na presentación do seu libro A esforzada conquista da autonomía (1979-1981).
Con el estivemos ducias de compañeiros e compañeiras de partido, moita xente do mundo da cultura e diversas personalidades.
Eu comezarei a ler o libro estes días e xa vós contarei como viviu Cefe en primeira persoa o parto do
Estatuto de Autonomía de Galicia de 1981.
Perdoade pola calidade da foto, pero é o que ten utilizar un móbil para algo para o que non é o seu.

Son un adicto ós Fachós

Si, teño que confesalo. Teño unha adicción, é a Festa dos Fachós. Que eu lembre, e dou grazas, nunca faltei a Festa dos Fachós.
Xa non é que teña adicción á festa, teño adicción a levar o fachón grande. Estaba botando contas e creo que comecei a levar un fachón dos grandes ó redor dos dez anos, cando todavía era un taponciño. dende aquelas deixei de levalo tres anos. Estes tres anos quixen ver a procesión dende a barreira e cultivar outra da miñas afeccións: a fotografía. Apenábame moito non poder portar o fachón, pero quería ter unhas fotografías da miña colleita sobre a festa (houbo un ano que ata levei o fachón e a cámara e fixen fotos, non llo recomendo a ninguén.
Hoxe quero deixarvos unhas fotos das que fixen dos anos 2003 ó 2005 a ver que vos parecen.
A mín, particularmente gústame levar o fachón grande pero ir adiante. Polo xeral vou entre os catro ou seis primeiros. Pero este ano cambiei de labor. Fun co fouciño cortando os atadixos de palla para regular a forza das lapas. Como poidéstedes ver os que asistístedes á festa as lapas fóronsenos das mans en dúas ocasións este ano. O fachón ía ardendo regularmente e con non moita forza durante a subida, pero un cambio no vento dúas veces ( na unión das rúas do Sol e Grande, e logo onda casa do Xosé do Portugués) fastidiounos a táctica que levabamos de controlalo ardendo de vagar ata chegar á Pousada Vicente Risco para a partir de aí darlle aire a tope e que as lapas levantasen uns metros. Tivemos que tira o fachón o chan dúas veces e non dimos contolado o lume pola palla adiante, polo que o tivemos que cortar, co perigo que eso conleva, xa que quedan ardendo varios metros na rúa contra as casas e pode queimarse algo ou alguén que veña detrás. Eu estiven hoxe contando os buracos que lle fixen á chaqueta por mor do lume e pasa das tre ducias. Pero un ano máis pasámolo de marabilla e mereceu a pena.

Aí vós van as fotos prometidas, espero que vós gusten.


Comocabras. Unha boa nova para Caldelas


Dende hai un tempo vense fraguando en Castro Caldelas unha iniciativa pioneira na nosa comarca. Javier Lozano e Jorge Rico entre outros puxeron en marcha a cooperativa Comocabras que se adica a elaboración e venda de queixo da súa cabaña caprina.
Podedes atopar máis información no xornal La Voz de Galicia. Dende aquí quero loubar a persoas como Javier, Jorge ou Rocío pola aposta que veñen de facer. Eu non tomo productos lácteos, pero prometo facer moita publicidade do seu novo queixo Touza Vella.

lunes, 21 de enero de 2008

Hoxe por Terras de Celanova e a Baixa Limia

Hoxe seguimos co noso periplo pre-electoral e tocounos compartir a tarde cos compañeiros e compañeiras das Terras de Celanova e da Baixa Limia. Realizamos a reunión preparatorias das vindeiras eleccións xerais nun restaurante preto de Vilanova dos Infantes.

Os "Fidalgo", Alberto e Miguel encargáronse de levar o peso da xuntaza e como podedes ver na imaxe estiveron acompañados de Alfredo Vázquez e de Dorado, os secretarios comarcais de Celanova e Bande.

Esta é a terceira das reunións que nos levará nesta semana e en parte da que ven a recorrer todas as comarcas e estar con todas e todos os compañeiros das agrupacións socialistas da provincia. Entre outros, hoxe estiverom con nós os afiliados de Muiños, Entrimo, Lobios, Calvos de Randín, Bande, Verea, Lobeira, Celanova, Cartelle, Ramirás, A Bola, Cortegada, Padrenda, Gomesende, A Merca, Pontedeva, Quintela de Leirado e unha pequena representación de Xinzo de Limia e San Cibrao das Viñas.

Falamos das estratexias de campaña, de que actos vai a haber e como van a ser e estivemos máis de unha hora departindo e charlando sobre diversas inquedanzas das agrupacións do suroeste ourensán.

Maña teremos varias reunións na sede e logo iremos todos á presentación do libro de Ceferino Díaz (compañeiro e deputado pola Coruña) ás oito do serán no Liceo. Por certo un fermoso libro titulado A esforzada conquista da autonomñia 1979-1981.

Proxecto 80%


Hai días que se iniciou unha campaña en Internet que se chama Proxecto 80%. Foron moitos/as os/as que de seguida se uniron a esta iniciativa e a apoiaron dende os seus blogs. Eu fíxenme uns días o remolón, pero ó final aquí estou, a favor deste proxecto.
Aquí vos deixo a campaña, está en castelán, pero vouna deixar sen traducir. Espero que vos atraiga e que tamén a apoiedes. Se queredes máis información pasádevos polo blog de Proxecto 80%.
Pregunta: ¿qué pasaría si consiguiesemos alcanzar una participación en las elecciones generales del 80%?
La izquierda lleva 4 años aletargada, esperando su momento, guardando las distancias en el debate político, mordiendose la lengua y lo que no es la lengua, respirando hondo, tragando bilis, soportando insultos, recibiendo desprecios, pasiva, retirada, ahogada en un suspiro. Recordemos la decena de manifestaciones de la derecha mediática; las cosas que han voceado; los disparates que se han atrevido a decir; hasta donde han sido capaces de llegar manoseando instituciones sagradas como el Tribunal Constitucional; incluso se han atrevido a jugar con el dolor de las victimas y con los muertos del 11M. Nosotros, convencidos de nuestro sentido de la responsabilidad cívica, hemos elegido, sea por omisión o por comodidad, no responder ante semejantes andanadas. Apostamos por la política del apacigüamiento y por ceder nuestra espacio en la calle confiados en que las concentraciones se deslegitimasen por sí solas debido a los discursos antidemocráticos que se desarrollaban en cada una de las intervenciones de la derecha social española. 4 años de silencio, 4 años estoicos tolerando lo intolerable.Pero ha llegado el momento en que los ciudadanos progresistas de este país podemos responder con toda la fuerza merecida a estos 4 años de descrédito y deslealtad democrática por parte de la derecha española, individualizada en avates como Acebes, Zaplana, Alcaraz, Rouco Varela o Jimenez Losantos. Ha llegado el momento de convocar una manifestación colectiva, tan grande y espectacular, que sea capaz de procurar tal lección democrática para aquellos que han violentado nuestra convivencia, que nunca, jamás, la olviden. Es hora, es el momento, de sacar a pasear nuestro orgullo, nuestra sangre, nuestro corazón, nuestros ideales, con la cabeza bien alta. Pero no lo haremos en la calle en forma de concentración ruidosa con pancarta y sloganes. Lo vamos a plantear desde la red, más allá de la red, aludiendo al sentido de responsabilidad ciudadana que millones de españoles tenemos. Será un boca a boca a escala nacional el que llamaremos a nuestros amigos, conocidos, familiares, compañeros de trabajo, a unirse a un objetivo espectacular y grandioso: alcanzar el 80% de participación en las elecciones generales. ¡Sí, has leído bien! ¡Un 80%! Un reto tan grande, tan valioso, que si se consiguiese nos llenara de sano orgullo y satisfacción a todos. Todos a una, poniéndo granitos de arena para llegar a formar una hermosa montaña de votos, tan grandiosa que consigamos, el día 9 de marzo, admirarla con asombro y honda satisfacción.Todo empieza con una pregunta. ¿Conoces el "Proyecto 80%"? Sí, el gran objetivo, la gran obra maestra de la izquierda española, será llegar a esa cifra para impartir una lección que jamás será olvidada. Una demostración de fuerza que nadie podrá negar. Un golpe de efecto que abra portadas, titulares y ruedas de prensa. ¿Mareante? No es imposible. Es una cifra a la que se llegó en 1982 por ejemplo. En 1993 y 1996 se llegó al 77%. En las últimas, al 76%. ¿Alguién recuerda unas elecciones democráticamente más trascendentales desde 1982? Mirando hasta donde es capaz de llegar la derecha española uno tiene la impresión de que son los mismos que en plena transición cuestionaban la Constitución y el Estado Autonómico. Son los mismos que decían como entonces que "España se rompe". ¿Por qué no llegar entonces al 80% de participación para marcarle el terreno a esta derecha casposa y retrógrada? ¿Por qué no darles una lección en toda regla? ¿Por qué no demostrarles que España no tolera actitudes post franquistas y antidemocráticas como el boicot a los productos catalanes o el colapso de nuestras instituciones? ¿Por qué no recordarles que los ciudadanos que conformamos esta sociedad imperfecta no toleramos ni toleraremos que se juegue con la mentira, con la falsedad y con la descalificación zafia? ¡Por qué no llegar al 80% para dejar al mundo boquiabierto y para darle una lección a los Acebes y a los Zaplanas! Una meta dificil, pero altamente motivante; un objetivo grandioso que daría la vuelta a medio mundo y que devolvería la fe a la ciudadanía española. ¡Vamos!¿Cómo? A la vez sencillo y estelar. Una campaña por internet, un mailing anunciandola, una recogida de firmas, SMS, un lugar donde centralizar propuestas, videos, iniciativas de movilización. ¡Podemos hasta plantear un concurso simbólico a ver qué circunscripción es la que más se moviliza! ¡Puede ser divertidísimo! Nos sobran ideas si nos ponemos. ¡Somos la gente de la cultura, de la inspiración, los creadores! Somos la izquierda española, unida a pesar de sus diferentes tonalidades. Que se hagan eco los medios digitales, que se entere el país que tenemos un grandioso objetivo. ¡Vamos a alcanzar el 80%! De internet se podrá pasar al boca a boca, conseguir que se hable en los colectivos ciudadanos progresistas, en las tertulias..."¿sabés qué es el proyecto 80%?". Vereis que remarco siempre, progresistas, bien, todos sabemos que no hace falta lanzar campañas para movilizar a la derecha. Ellos van a votar fijo, llueva nieve o haya un terremoto. Nosotros y solo nosotros tenemos la responsabilidad y el peso para llegar, y por qué no superar, esa cifra. ¿Nos atrevemos? ¿Nos ilusionamos? ¿Nos mojamos? Un reto para ser atractivo debe ser difícil, estimulante, debe ser de tal manera que para alcanzarlo haya que dedicarle esfuerzo y tiempo, poco individualmente pero en suma una enorme iniciativa ciudadana y social. ¡Un 80%!¿Quién se suma? ¿Te sumas tú? ¿Se suman tus amigos? ¿Esos que teniendo ideales progresistas casi nunca se animan a ir a votar porque todos los políticos son iguales? ¿Y tus familiares? ¿Qué propones? Hay tanta gente a la que movilizar e ilusionar....Podemos organizar grandes cosas. Podemos organizar una enorme fiesta en la calle el mismo día 9 de marzo si conseguimos el objetivo. ¡A la calle a celebrarlo! ¡Somos del proyecto 80% y lo hemos conseguido! ¡Somos grandes! ¡Vamos a Génova a celebrarlo con Rajoy! ¡Que se nos oiga, que se nos conozca! ¡Vamos a montar la enorme fiesta de la democracia, la del voto, la de la participación! ¡Podemos dar muchas lecciones a los políticos! ¡Somos poderosos si nos lo creemos! Hoy será al PP. Pero el PSOE, y el resto de fuerzas políticas, tomarán nota para futuros comicios. Es un grito de "no nos falles" más alto y nítido que los anteriores. Es nuestra respuesta a las andanadas de quiene insultan, de quienes separan, de quienes odian.¿Nos atrevemos? ¿Nos atrevemos? Yo, me atrevo. ¿Quién se apunta? ¡Proyecto 80%!La Sombra de Aznar convoca a todos los progresistas y os pide que os hagais eco en vuestras webs, blogs, foros y medios. Servidor pone la semilla. El sol, el abono y el agua es cosa de todos para que esta enorme iniciativa culmine. ¡Orgullo compañeros, orgullo!¡Proyecto 80%!

domingo, 20 de enero de 2008

Faltan 49 días. Comezamos a "xira".



Onte faltaban 50 días e os socialistas comezamos a "xira" polas diversas comarcas ourensáns para presentar o comité de campaña, os/as candidatos/as e o método de traballo de cara ós vindeiros comicios do 9 de marzo.

O sábado o acto celebrouse en Castrelo de Miño e ía destinado ós/ás comapñeiros/as do Ribeiro. Eu non puiden asistir debido a que estaba no meu pobo desfrutando da festa dos Fachós. Era o último luxo que me podía permitir ata o 9 de marzo. A partir de agora tócanos traballar a reo. Para nós xa non quedan nin festivos nin domingos.

Hoxe fixemos un acto con triplete en San Cibrao das Viñas destinado ós/ás compañeiros/as da comarca de Ourense. Primeiro houbo un primeiro acto de traballo sobre a campaña, logo un acto público con prensa no que falaron Eladio Fernández (portavoz en San Cibrao), Alberto Fidalgo (nº " ó Congreso), Miguel Fidalgo (nº1 ó Senado) e Elena Espinosa (Ministra de Agricultura e candidata nº1 ó Congreso), e logo inaugurouse a Casa do Pobo de San Cibrao (no Polígono).

Foi un acto moi bonito. Primeiro por ver xa a todos/as os/as candidatos/as "actuando" xuntos, e logo tamén pola presencia de Eladio, que sempre é tan emotivo.

Bueno, volve a comezar a campaña (ou precampaña). A partir de agora procurarei estar todos os días 5 minutos con vós contándovos o acontecer destes días.

Fachós 2008. Un éxito


Un ano máis e xa rematou a festa máis fermosa de Castro Caldelas, a festa dos Fachós. A festa das festas.
Coma todos os anos foi moita a xente que se achegou ata a vila caldelá para desfrutar desta noite tan enxebre e tan fermosa.
Pero este ano cadraba a sábado, e a cantidade de xente ata foi de máis. Había ducias de persoas de Santiago, de Vigo, da Baixa Limia, de Valdeorras, de Verín, de Ferrol, da Coruña...
Por primeira vez puiden ver ata autobuses fletados para asistir a este evento. Calcúlase que se achegaron ata a festa ó redor de 8000 persoas. Posiblemente se haxa que replantear a organización deste evento xa que é case imposible atender a tantos visitantes co sistema que hai hoxe en día.
O que sí é certo é que cada vez as persoas que nos visitan vanse máis entusiasmadas cos Festa dos Fachós.
Este ano conmigo estiveron: Méndez Romeu, Conchita Camiña, Camilo Ocampo, Raúl, Monedero, Chelis, Miguel de Petín, Juan de Montederramo, Paco Magide, Paco del Río, Fran de Piñor, etc... (seguro que me esquezo de moitos/as, pero perdoade)
Para o ano que ven, a ver si aínda sae mellor ca este ano.
Por certo, tivemos grandes apuros para chegar ata o final co fachón grande (preto de 35 m. de lonxitude)

viernes, 18 de enero de 2008

O que dá de sí o tema de Rajoy e Gallardón (Viñetas)

Recopilación de viñetas de distintos medios de comunicación sobre a crise aberta no PP pola decisión de Rajoy (influenciado e presionado por Esperanza Aguirre e José María Aznar) de non incluir na súa candidatura por Madrid ás Cortes Xerais a Alberto Ruiz Gallardón.